This is default featured slide 1 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 2 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 3 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 4 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 5 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

Blogger news

Tuesday, October 6, 2009

မိုက္ကယ္လ္ဂ်က္ဆင္၊ ေသျပီဆရာ..


ေနေရာင္လက္က်န္က တိုက္နံရံတခ်ိဳ႕ ဓါတ္တိုင္နဲ႕ ပလက္ေဖာင္းေပၚ ကိုးလိုးကန္႕လန္႕
သက္ရွိသတၱ၀ါလိုဖြဲ႕ရရင္ မခြဲႏိုင္ မခြာရက္ဟန္ သင္တန္းေက်ာင္းမွာ သင္ခန္းစာ
အသစ္ ျပဌာန္းစာအုပ္ ပါမလာလို႕ ဒဏ္ေပးခံရတဲ့ ကေလးဘ၀ ဓါတ္ပံု အယ္လဘမ္
အႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ ေျမဂရမ္ စာခ်ဳပ္ သမ၀ါယမ ဆိုင္းဘုတ္ေအာက္မွာ


ခုေလးတင္ တကၠစီေပၚက ဆင္းလာတယ္ အေျပးတပိုင္းဘဲလ္ဘြိဳင္ ကို ေဘာက္ဆူးေတြ
ဘာေတြ ပစ္ေပးျပီး ရွန္ပိန္ မွာသံ လဲ ၾကားလိုက္တယ္၊ တိမ္ေပၚမွာ ပန္းခ်ီေရးမလား ေရေငြ႕
ပါ၀င္မွဳ ႏွဳန္း နဲ႕ ကာဗြန္ပမာဏ ကိုတြက္ခ်က္မလား၊ ၾကိဳက္ရာေရြးဖို႕ အခြင့္အေရး ရေလ သင့္
အေရျပား တြန္႔ရြဲ႕မွဳ ကိန္း ျမင့္တက္ေလေလ


တိမ္ေတာက္ခ်ိန္ ဆိုတဲ့ ဗမာစကားလံုး ေတာက္ပလြန္းေနတယ္ အျမင္အာရံု ျပာေဟာက္္သြားသည္ထိ
ေတးသြားကို တီးခတ္လုိက္စဥ္ အားေလ်ာ့ ေပ်ာ့ေခြစ အလင္းေတြ ေနာက္ဆုတ္ထြက္ခြာမွဳမွာ
ၾကယ္တာရာ အသိန္းအေသာင္း တို႕ ရယ္သြမ္းေသြးသံျဖင့္ စိုေျပ စိုေျပ စိုေျပ
ကင္းေျခမ်ားေတြ ျမဴးတူးၾကတဲ့ ဒီအခ်ိန္မ်ိဳး ေပါ့


ကၽြန္ပ္ကဘာကို ဆက္လက္ ရြတ္ဖတ္ျပရဦးမည္နည္း။ ေအာ္ပေရတာ..ေအာ္ပေရတာ..
ႏွင္းခဲ ေတြ ျပည့္သိပ္ေနတဲ့ျမင္ကြင္းမ်ိဳး ၾကည့္လို႕သိပ္ေကာင္းတယ္ “သားေရ..ႏွာေခါင္းမွာ
ဘာတပ္” “ဟုတ္..ေဖ..၊ သား ကဲေရာ့ ေျပးယူလိုက္ဦးမယ္” ၀က္ကမ္င္ မွာ သားအဖ ဆက္ဆံေရး
ေအးခဲတဲ့ ရာသီဥတု ေအာက္က something ေႏြးေႏြးေလး မ်က္၀န္းမွာ ေငြ႕ရည္ လဲ့လဲ့


မရွိတာကို ရွိတာလို လုပ္ျပီး ရွိတာကိုမရွိ တာ လုပ္ပစ္တဲ့ သိပၸံေလာကၾကီး အႏုပညာနဲ႔
ထိပ္တိုက္ေတြ႕တဲ့အခါ သူက ဦးေအာင္ ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္သတဲ့၊ ရတယ္..ကိစၥမရွိဘူး
လူ႕အဖြဲ႕အစည္း၏ယဥ္ေက်းမွဳ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ပညာသားပါပါ မယဥ္ေက်းတာ
ကိုက ယဥ္ေက်းမွဳလို႕ ဇြတ္ျဖည့္စြက္ႏိုင္ေသး


ကြယ္လြန္သြားပါျပီ.. ေနလံုးၾကီး အေနာက္အရပ္မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းကိုေမးတင္ျပီး တစတစ ကြယ္ေပ်ာက္
လြန္ေျမာက္ သြားတာကိုေျပာတာပါ ေဟ့ ကေလး.. မင္းဆိုေနတာ ဘာသီခ်င္း…မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္
ကိုမင္းသိလား အိုး မိုင္ေဂါ့ဒ္ သူက မြန္းေ၀ါ့ခ္ေတာင္ ကျပလိုက္ေသးတယ္ ေသျပီဆရာ…။ ။


ခင္ေအာင္ေအး
၃၊ စက္တင္ဘာ၊ ၂၀၀၉

Tuesday, September 29, 2009

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး



ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး မုတ္ဆိတ္ မရိပ္ရေသးဘူး အတြင္းခံေဘာင္းဘီမ၀တ္ရေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ဒီေန႕ထမ္းရမယ့္အထုတ္ကိုမ, မၾကည့္ရေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ၾကိဳးကိုမက်စ္ရေသးဘူး ဖေယာင္းမက်ိဳရေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး က်ီးကန္းတေကာင္ကိုေထာင္ဖမ္းေနတာ မမိေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ေအာ္သံေတြကို္ ခံစားခ်က္အလိုက္ အုပ္စုခြဲလို႕မျပီးေသးဘူး

ကုိယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ အေခါက္တသိန္းမျပည့္ေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ၁၉၉၆ ခုႏွစ္က စပယ္ရံုကေလးကို စိတ္ေက်နပ္္ေအာင္္ မျပဳစုရေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး လူသားအက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းဆိုတာမ်ိဳး တခါမွလုပ္မၾကည့္ဖူးေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ယင္ေကာင္ေတြကုန္ေအာင္ ေမာင္းမထုတ္ရေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ဘာအႏွစ္သာရမွမရွိဘူး ေျပာၾကတဲ့ ေဟာဒီေလာကီကို မျငီးေငြ႕ေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ေရာက္တဲ့ေနရာကေန ေရွ႕ေနာက္ျပန္ျပန္ ရစ္ေနရတာ မျပီးႏိုင္ေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ကေလးဘ၀ကသူငယ္ခ်င္း ခင္ေရႊ ကိုသူ႕ဂ်င္ကေလးခုထိျပန္မေပးရေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ကင္းန္ ရုပ္ရွင္ဆုေပးပြဲ၀င္ခြင့္ရႏိုင္ေလာက္တဲ့ ရုပ္ရွင္္တကားမွ မရိုက္ရေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး deep freezer တလံုးထဲ ၀င္မအိပ္ဖူးေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ဧရာ၀တီအေၾကာင္း ကိုခင္၀မ္းေျပာခဲ့တာထက္ နည္းနည္းေလာက္ ထပ္္ေျပာဘို႔ ၾကဳိးစားေနတာ မေအာင္ျမင္ေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး အႏွဳတ္လကၡဏာနဲ႕ စိန္ေခၚထိုးသတ္ပြဲအတြက္ ၾကံ႕ခိုင္ေရးမျပည့္စံုေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ေကာင္းကင္နဲ႕ေျမၾကီးနဲ႕ ဟ ဟ သြားတဲ႕ေနရာကို ျပန္ဆြဲေစ့လို႕မရေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ကိုယ္ပိုင္ျပကၡဒိန္တေစာင္ (တနလာၤေန႕) မပါပဲထုတ္ဖို႕ဟာ အထမေျမာက္ေသးဘူး

ကုိယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ပုိးဟပ္အေသ အေျခာက္ေလးေတြ စုုေနတာ လိုသေလာက္မရေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ေရဘူးနဲ႕ ဖိနပ္ သြား၀ယ္တာ ပိုက္ဆံမေလာက္လို႕ မ၀ယ္ခဲ့ရေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ဆရာၾကီးေဒါက္တာသန္းထြန္းရဲ႕ စာေတြ ကုန္ေအာင္မဖတ္ရေသးဘူး

ကုိယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ကုိယ့္အတြက္ နတ္ျပည္မွာ ဗိမာန္ၾကီးတခု မေပါက္ေသးဘူး

ကုိယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ဖေနာင့္စုတ္ေနတဲ့ ေျခအိတ္ေလး ဖာေနတာ မျပီးေသးဘူး

ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ကိုယ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး။ ။



ခင္ေအာင္ေအး

၂၉၊ စက္တင္ဘာ၊ ၂၀၀၉ ဘန္ေကာက္စံေတာ္ခ်ိန္ ၁၅း၂၃ နာရီ

Friday, September 25, 2009

က်ပ္ငါးေထာင္တန္ အသစ္ထုတ္ေဝ ေတာ့မည္



ျမန္မာနိုင္ငံေတာ္ ဗဟိုဘဏ္မွ ငါးေထာင္က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴ အမ်ိဳးအစားသစ္ကို ၂၀၀၉ ခုနွစ္ ေအာက္တိုဘာ ၁ ရက္ေန႕တြင္ စတင္ထုတ္ေဝမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းနွင့္ လက္ရွိတရားဝင္ လွည့္လည္ သံုးစြဲလွ်က္ရွိေသာ ေငြစကၠဴမ်ားနွင့္ ေငြအေၾကြမ်ားသည္လည္း တရားဝင္သံုးစြဲေငြအျဖစ္ ဆက္လက္တည္ရွိမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ယေန႕ စက္တင္ဘာ ၂၅ ရက္ထုတ္ နိုင္ငံပိုင္သတင္းစာမ်ားတြင္ ပါရွိပါသည္...။

နအဖ ကေတာ့ တိရိစာၧန္ ကိုအျမတ္တနိုးထားျပီး နိုင္ငံေတာ္ေငြစကၠဴေတြမွာ တစ္ေကာင္ျပီး တစ္ေကာင္ တင္ေနေတာ့တာပဲ..။

ေငြစကၠဴ ၾကီးလာေလ တိုင္းျပည္ကလဲ ခၽြတ္ျခံဳက်လာေလနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တိုင္းျပည္ၾကီးအတြက္ ရင္ေလးပါရဲ့ဗ်ာ..။

Tuesday, September 22, 2009

၀ရံတာ၊ သံသရာစက္၀န္းနဲ႕ ေကာ္ဖီတခြက္



ေက်နပ္ေနခ်င့္စဖြယ္ နံနက္ခင္းတခုရတယ္။ ေကာ္ဖီနံ႕တသင္းသင္း မစားရတာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ မုန္႕ဟင္းခါးနဲ႕၊ တီဗီြ အစီအစဥ္ေတြ စက္ရပ္ သတင္းေတြကေန ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ေနတဲ့ အရသာ၊ အက္တာနက္ပါ ပိတ္ထားလို႕ ဘာမွသိခြင့္ မရတဲ့ အရသာ၊ မုန္႕ဟင္းခါး နဲ႕ ေကာ္ဖီရဲ႕ အရသာေပၚမွာပဲ စိတ္ကို စိုက္နွစ္ထားလိုက္ ရတဲ့ အရသာ....။

တဘဝလံုး ဟာ ေျပးလႊားေနခဲ့တယ္၊ ကေလးလိုေျပးလႊား၊ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္လို႕ ေျပးလႊား၊ လူငယ္ တစ္ေယာက္လို ေျပးလႊား၊ ကဗ်ာဆရာ တစ္ေယာက္လို ေျပးလႊား၊ အိမ္ေထာင္သည္ တစ္ေယာက္လို ေျပးလႊား၊ေအာက္ေျခ လူတန္းစားလို ေျပးလႊား၊ စီးပြားရွာတဲ့ ဆီသည္မ လက္သုတ္ပဝါ စကားလံုးေအာက္မွာ ေျပးလႊား၊ ညီအကို မသိတသိ ညေနခင္းေတြမွာ ေျပးလႊား၊ တဂ်ဳန္းဂ်ဳန္း ခုတ္ေမာင္းေနတဲ့ အင္ဂ်င္ၾကီးေတြနဲ႕ အျပိဳင္ညလံုးေပါက္ ညေတြ ေျပးလႊား၊ သားသမီးေတြ ေျပးလႊား၊ စိတ္ေဇာအဟုန္ေတြ ေျပးလႊား...။

ေနာက္ဆံုး ေကာ္ဖီ တစ္ငံုစာေလးကို ေမာ့ခ်လိုက္တယ္။

မေန႕ကနဲ႕၊ မေန႕တေန႕ကနဲ႕၊ လြန္ခဲ့ေသာ လအနည္းငယ္ကနဲ႕၊ သိပ္မကြာပါဘူး။ တျမန္နွစ္ကနဲ႕၊ ေလး ငါး ေျခာက္နွစ္ ေလာက္ကနဲ႕၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္နွစ္ေလာက္ကနဲ႕၊ အနွစ္နွစ္ဆယ္ သံုးဆယ္ ဘာကြာလို႕တုန္း။ ဒါပဲ ဒီရုပ္ပဲ ဒီခႏၶာပဲ မိစာၦဒိဌိ လိုေတြးတယ္၊ ကုသိုလ္တစ္ပဲ ငရဲတစ္ပိသာဟာ ဂ်ိဳးတက္ေနခဲ့ေပါ့၊ ေမာလွျပီ...။
ငါ နားခ်င္ျပီ၊ ငါ အေျပးရပ္ခ်င္ျပီ၊ ကိုင္း ငါခဏနားမယ္၊ ခုန စားခဲ့တဲ့ မုန္႕ဟင္းခါးရဲ့ အရသာကို စားျမံဳ႕ျပန္မယ္.။

ေကာ္ဖီေမႊးေမႊးေလး အေၾကာင္းျပန္ေတြးမယ္၊ ျမည္ေနခဲ့လ်က္ မၾကားမိခဲ့တဲ့ ငွက္သံေလးေတြရဲ့ အသံကို ငါ နားစိုက္ေထာင္မယ္၊ ငါ အေျပးခဏရပ္မယ္၊ ေနာက္တနာရီမွာ ငါ ဘာလုပ္ေနမလဲ ဆိုတာမ်ိဳးေတာင္ ငါ့ အေတြးထဲ အဝင္မခံေတာ့ဘူး..။

ငါ ထိုင္ေနတယ္၊ ဝရံတာ ကေလးမွာ ငါ ထိုင္ေနတယ္၊ ျမစ္တခုနဲ႕ မနီးမေဝးမွာ ငါ ထိုင္ေနတယ္၊ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ နိုင္ငံတစ္ခုရဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္အစြန္အဖ်ား တေနရာမွာ ငါ ထိုင္ေနတယ္၊ ငါ ေအးေအးေဆးေဆး ထိုင္ေနတယ္၊ ဘာေရာဂါ အနာတရမွ ျဖစ္မေနသလို၊ ဘယ္လို ေဘးအႏၲရာယ္မ်ိဳးမွ မက်ေရာက္နိုင္ေတာ့သလို၊ ဘာတစ္ခုမွ အေရးတၾကီး ထလုပ္စရာ မလိုေတာ့သလို၊ ဘယ္အျဖစ္အပ်က္မွ ကိုယ္နဲ႕မဆိုင္ေတာ့သလို၊ ေလမုန္တိုင္းၾကီးေတြ အေၾကာင္းေမ့ေလ်ာ့ကာ ခု လက္ငင္းဒိဌမွာ ကိုယ့္အသားကို ၾကည္စယ္ကလူလာတဲ့ ေလညွင္းကေလးအေပၚ သာယာလ်က္၊ ပန္းခ်ီေမာင္ဒီကို ျဖတ္ကနဲ သတိရလွ်က္၊ ေမာင္းမကန္ကမ္းေျခကို သတိရလွ်က္၊ ၁၉၉၀ မႏၱေလး နန္းေရွ႕ေန ကာလမ်ားကို သတိရလွ်က္၊ ေဖေဖ လို႕ မပီကလာ စ အေခၚခံရတဲ့ ေန႕မ်ားကို သတိရလွ်က္၊ ငါ ျပံဳးလိုက္မိသလား၊ ပါးျပင္ကို လက္နွစ္ဘက္က ကိုင္စမ္းမိတယ္...။

ငါ ေတာ္ေတာ္ေျပးခဲ့ရတာ၊ ငါ မရပ္မနားေျပးခဲ့တာ၊ ငါဟာ ေျပးလႊားျခင္းနဲ႕ အသားတက်၊ ေျပးလႊားျခင္းဟာ ငါ့ဘဝ တေလွ်ာက္လံုးမွာ ကပ္ေစးနဲပင္ကအသီးလို ကပ္ပါေနတယ္၊ ေမာေနရက္နဲ႕ မေမာမပမ္းနိုင္ ဆက္ေျပးေနရတယ္၊ သံသရာစက္ဝန္းၾကီး တဝူးဝူူး လည္ပတ္ေနသလို ငါဟာ ေျပးလႊားျခင္း စက္ဝန္းၾကီးထဲမွာ တရစပ္ လည္ပတ္ေနရတယ္..။

အခုနက ေကာ္ဖီေသာက္တယ္၊ မုန္႕ဟင္းခါးက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္၊ ေလျပည္ေလးက ေဝ့ပတ္လို႕၊ အိမ္ေပၚက ဆင္းျပီး ေျခလွမ္း တစ္ရာ သာသာေလာက္လွမ္းလိုက္တာနဲ႕ ျမစ္ကိုေတြ႕နိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ အသိဟာ လူကို စိတ္ဖိစီးမႈဒဏ္က ေလ်ာ့က်ေစတယ္၊ ေလေျပကေလး တိုးတိုက္ေနတဲ့ ငါ့ အသားဟာ ေအးျမစျပဳလာ၊ အေရျပားေပၚက အေအးဓါတ္ဟာ ကိုယ္ထဲကို စိမ့္တိုးဝင္သြားတယ္၊ ေသြးေၾကာမႊာေလးေတြက တဆင့္ ခႏၶာတခုလံုးကို အေအးဓါတ္ေတြ ပ်ံ႕နွံ႕သြားတယ္၊ စိတ္အေျပးကို ရပ္လိုက္လို႕ ျငိမ္သြားတဲ့ အျငိမ္းဓါတ္ေၾကာင့္ နာမ္တရားေလးဟာ အပူရွိန္ေလ်ာ့က်လာတယ္၊ ရုပ္တရားနဲ႕ နာမ္တရား တို႕ရဲ့ ဆုံရပ္ျဖစ္တဲ့ ဟဒယ မွာ ကိုယ္တြင္း အေအးဓါတ္နဲ႕ စိတ္အေအးဓါတ္တို႕ ပက္ပင္းေတြ႕ၾကတယ္၊ ေပါင္းဖက္လိုက္ၾကတယ္...။

ပူေႏြးေနတဲ့ နွလံုးဟာ တဒုတ္ဒုတ္ ပံုမွန္ခုန္ရင္း ကိုယ္အပူခ်ိန္ကို လိုအပ္သလို ထိန္းညွိေပးေနလွ်က္......

ဝရံတာ၊ ျမစ္၊ မုန္႕ဟင္းခါး၊ သံသရာစက္ဝန္းၾကီး၊ ေလညွင္းကေလး၊ ေကာ္ဖီေမႊးေမႊး၊ ေမာင္းမကန္ကမ္းေျခ၊ ကိုဒီ၊ မႏၲေလးနန္းေရွ႕၊ မုန္႕ဟင္းခါး၊ ကပ္ေစးနဲသီးလိုအေျပး၊ ငွက္ကေလး၊ ဝရံတာ၊ ေကာ္ဖီေမႊးေမႊး၊ သံသရာစက္ဝန္းၾကီး၊ ေလညွင္းကေလး၊ ေကာ္ဖီေမႊးေမႊး၊ ေမာင္းမကန္ကမ္းေျခ၊ ေလညွင္းကေလး။ ။


ခင္ေအာင္ေအး

၆၊ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၉

Tuesday, September 15, 2009

ဖိုင္းယားေဖာက္စ္အတြက္ ဘက္ဂေရာင္း

ကၽြန္ေတာ္လဲ ဒီတစ္ေလာ ဘေလာ့ဂ္ေရးခ်င္စိတ္မရွိတဲ့ အခ်ိန္ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ ထဲ ဝင္ၾကည့္ျပန္လဲ ေမွာင္နဲ႕မဲမဲ ဆိုေတာ့ ပိုျပီး စိတ္မရႊင္တာနဲ႕ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ထဲေတာင္ ကိုယ္မဝင္ၾကည့္မိေတာ့ပဲ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို ပစ္ထားခဲ့တာ အေတာ္ေလး ၾကာသြားခဲ့ပါျပီ..။

အခုေတာ့ဘေလာ့ဂ္ စလုပ္ကတဲက ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ နဲ႕ေဆာက္ထားခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ဂ္အိမ္ေလးကို ျပန္ျပင္ေဆာက္ရင္း ေဆးသုတ္ရင္းနဲ႕ အိမ္သစ္ဖြင့္တဲ့ အေနနဲ႕ လာလည္သူမ်ားကို ဖိုင္းယားေဖာက္စ္မွာ ေနာက္ခံ ဘက္ဂေရာင္းလွလွေလးေတြ ထည့္ဖို႕ AddOn ေလး တစ္ခု ညႊန္းပါရေစ..။

ဖိုင္းယားေဖာက္စ္အတြက္ Theme ေတြကိုေတာ့ သိၾကမွာပါ သူကေတာ့ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ တန္းပလိတ္ ပံုစံတစ္ခုလံုး ေျပာင္းသြားျပီး ျပန္ေျပာင္းခ်င္ရင္လဲ အက္ဒ္အြန္ထဲ သြားျပီး ျပန္ေျပာင္းရပါတယ္..။

အခု ကၽြန္ေတာ္ေျပာမယ့္ အက္ဒ္အြန္ ကေတာ့ အဲဒီလို မဟုတ္ပါဘူး ကိုယ္သံုးထားတဲ့ တန္းပလိတ္ ေပၚမွာပဲ ေနာက္ခံ ဘက္ဂေရာင္း ဒီဇိုင္းေလးေတြ ေျပာင္းတာပါ ဒီဇိုင္းအမ်ိဳးေပါင္း ရာေက်ာ္ ရွိသလို ကိုယ္လိုခ်င္တာကိုလဲ အဲဒီ အက္ဒ္အြန္ ဝဘ္ဆိုုဒ္မွာ သြားရွာျပီး ေဒါင္းနိုင္ပါေသးတယ္..။

ဒီေတာ့ အစမ္းသေဘာေလး ၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေအာက္မွာ ဒီဇိုင္းတစ္ခ်ိဳ႕ ၾကည့္နိုင္ပါတယ္..။







ကဲ ၾကိဳက္တယ္ စမ္းၾကည့္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေဟာဒီ လင့္ေလးက တစ္ဆင့္ AddOn ေလးကို Run လိုက္ပါ..။



ဒီလင့္ကေလးကို နွိပ္လိုက္တာနဲ႕ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္မွာ သတိေပးစာတမ္းေလး တစ္ခု ေဟာဒီလို ေပၚလာပါလိမ့္မယ္..။

ဒါဆို Allow လို႕ေပးလိုက္ရင္ က်န္တာကေတာ့ တစ္ျခား အက္ဒ္အြန္ ေတြလိုပဲ ဆက္ျပီး လုပ္ေပးရံုပါပဲ အက္အြန္ အင္စေတာျပီးျပီဆိုရင္ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ ဘေရာက္ဇာ ရဲ့ ဘယ္ဘက္ ေအာက္ေထာင့္စြန္းေလးမွာ ေျမေခြးပံုေလး ေပၚေနပါလိမ့္မယ္ အဲဒီေျမေခြးပံုေလးကို နွိပ္ျပီး မိမိတို႕လိုရာ ဘက္ဂေရာင္း လွလွေလးေတြ နဲ႕ အလွဆင္နိုင္ပါျပီ သူက ေမာက္စ္ကာဆာေလး တင္လိုက္တာနဲ႕ကို ဘယ္လို ဘက္ဂေရာင္းေျပာင္းမယ္ ဆိုတာ ျပပါတယ္ ကိုယ္ၾကိဳက္ျပီ ဆိုမွ ကလစ္ နွိပ္လိုက္တာနဲ႕ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ဘက္ဂေရာင္း အတည္ေျပာင္းမွာပါ..။

ကဲ အားလံုးပဲ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ကို ဒီဇိုင္းလွလွေလးေတြနဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေတြလည္ စာေတြ ဖတ္နိုင္ၾကပါေစ..။

Tuesday, September 8, 2009

ကဗ်ာဆရာ ၊ ျမိဳင္္ရာဇာတြတ္ပီ ႏွင့္ ဘရစ္တနီစပီးယား

 
                                                ပန္းခ်ီသန္းေဌးေမာင္

ရယ္စရာေတြ ေတြ႕ေနလ်က္ ရယ္လို႕ေတာင္မရတဲ့ အေျခဆိုက္ေနတာ
အဲဒီလိုျဖစ္ေနတာ ကိုယ္ႏွိုက္က ရယ္စရာ..(ရယ္လိုက္ျပီ..ဟား…ဟား…ဟား…)

ရူးသလိုလို ေပါသလိုလိုနဲ႕ သူကိုယ့္ကိုၾကည့္တယ္
အေျခာက္တိုက္ ရယ္ေနနိုင္တာကိုက သူရူးရူးေပါေပါမွန္း ေထာက္ခံခ်က္ေပးေနျပီးသား။

ေျခေထာက္မွာျခင္ကိုက္တယ္ နဖူးဆံစပ္မွာ ေခၽြးတလံုးလံုး
အေမရိကားမွာ အခြန္အတုတ္္ ကိစၥ ေအာက္လႊတ္ေတာ္္မွ အထက္ လႊတ္ေတာ္ကိုိတက္္သြားျပီ။

ေနာက္ေျပာင္ရင္း ေနာက္ေခ်းပံုတက္နင္း ေနာက္ထပ္ ငါမေျပာေတာ့ဘူး
နေနာက္(ႏြားေနာက္) ကို ေနာက္ထား၍ နဖားၾကိဳး ထိုးျပီး ႏြားပြဲသြားမလို႕။

ရွဳတည္တည္နဲ႕ ၾကည့္မေနနဲ႕
ကိုယ့္ကဗ်ာ ကိုယ္ေရး..ကိုယ့္ကာရန္နဲ႕ကိုယ္ သင့္ေအာင္ေန။

ေညာင္..ေညာင္..ေညာင္..ျမန္မာေၾကာင္ ယိုးဒယားေၾကာင္ အာစီယံေၾကာင္္ ပါရွားေၾကာင္
ဥေရာပေၾကာင္ ပင္လယ္ေကြ႕ေၾကာင္ ေတာင္အေမရိကေၾကာင္ ငေၾကာင္။

ဆင္ေတြဟာ သူတို႕ေဆြမ်ိဳးေတြကို ဘယ္လိုမွတ္မိၾကသလဲ
လက္ေကာက္၀တ္မွာ သဃၤန္းအ၀ါေရာင္ အစကို စည္းေႏွာင္လ်က္ စည္းက်ိဳး။

ေရာက္ေအာင္သြားမယ္ ေတာင္/ေျမာက္၀င္ရိုးစြန္း
ေရာက္ေအာင္တက္မယ္ ေမာင့္ ဧ၀ရက္ ေတာင္ထြဋ္ ။

ေနာက္ထပ္ေျပာစရာဘာမွမရွိ
(လႊတ္ကနဲ..) ဘရစ္တနီစပီးယားေတာင္ ၾကည့္ေနရင္းအသက္ၾကီးသြားျပီလို႕ ေျပာမိ။ ။


ခင္ေအာင္ေအး

၂၃၊ ၾသဂတ္စ္၊ ၂၀၀၉

Tuesday, September 1, 2009

ေဇယ်ာလင္းနဲ႕ ရို႕စ္မရီနဲ႕ ႏွစ္ပါးသြား

                                                                                                                          ပန္းခ်ီ ခင္ေမာင္ရင္


ေအ ဘီ စီ ဒီ ေတြနဲ႕ ၀မ္းတူးသရီးဖိုးေတြနဲ႕ ပိရမစ္ေတြနဲ႔ ျမစ္ကမ္းနဖူူးက နတ္ကြန္းနဲ႔
ေအဒီေတြ ဘီစီေတြ သာသနာသကၠရာဇ္ေတြ ခရစ္သကၠရာဇ္ေတြနဲ႕ ကိုယ္လံုးတီးပံု ျပကၡဒိန္ေတြနဲ႕


ဘယ္အထိေဆြးရမလဲ ဟုတ္လား ကမၻာခ်ဥ္းတိုင္ေပါ့ကြယ္ ဘာခက္တာလိုက္လို႕ ခ်င္တြယ္ရတာ
အခုပဲဆင္းလာေနျပီ ျပဳတ္က်လာေနျပီ ေျမခ ေၾကြက် ေျဖမရ စာေမးပြဲက်
မလွပတဲ့ဘ၀(လို႕)ကဗ်ာစပ္လိုက္ေသး


အုန္းမွဳတ္ခြက္မင္းသားပါ ဆူပါမင္းသားပါ ေဟာလီး၀ုဒ္ အထိထိုးေဖာက္ဦးမွာ ဘီလူူးေခါင္းစြပ္ကိုမ ပင့္ကာ
သီေရတာ အာ့ထ္ ၀ါ့ခ္ သီအိုရီ ပရဲဆမ္ေတးရွင္း ေျခာက္လံုးပတ္၀ိဥာဥ္ အဖိ အေဖာ့မွာ ေအာ္စကာ ရုပ္တု


ငါးေျခာက္ပန္းကန္ေလး ေရွ႕တိုး ထန္းလက္နဲ႕မကာနဲ႕ ေအဖိုး တရြက္စာ ဗ်တ္၀ိ ဗ်တၱ ငိုခ်င္းခ်
အေျပာေကာင္း အေဟာေကာင္းကေလး ေန႕တြက္ဘယ္ေလာက္ေပး ညေၾကး ဘယ္ေရြ႕ ဘယ္မွ်..


အာရံုခံစားမွဳ အဆက္အစပ္ျပတ္ေတာက္ျခင္းဟာ နံနက္စာစားေနတယ္ ေခြလိပ္ေနတဲ့ နဖူးဆံစပ္
ပစ္မွတ္ကို အတိအက်ခ်ိန္ျပီး ဘတ္တန္ ကိုဖိခ်လိုက္တယ္ ေပါ့ပါးေသာသတၱဳအိမ္ ရွည္ေမ်ာေမ်ာရဲ႕ခရီးစဥ္


သံုးျပီးသားတစ္သွ်ဴးစကၠဴအစအနေတြ ေျမွာ္တလင့္လင့္ မီးကင္ေပါင္မုန္႕ေထာပတ္သုတ္ ပစ္တိုင္းေထာင္ရုပ္
ဟုတ္တယ္ ၾကိဳးရွဳပ္တယ္ မ်ိဳးျဖဳတ္တယ္ ဆိုးယုတ္တယ္ အိုးပုတ္သည္ အရသာဖြယ္ တယ္တယ္

“မဂၤလာပါ”.. စကားလံုးေတြ သူယူသံုးသြားလို႕ အကုန္ေျပာင္ျပီ ငါေရးစရာမရွိေတာ့ ၀မ္းနည္းပက္လက္
ကုကၠိဳပင္ေအာက္္ထိုင္ေငး ငွက္ေပ်ာတံုးၾကီးေမ်ာလာ(ေရမကူးတတ္)ဘယ္နတ္ကမွလဲ ေပါက္ဆိန္လာမျပဘူး


အဘိဓါန္ရဲ႕အကူအညီကိုမရယူခင္ လက္ေခ်ာင္းထိပ္ဖ်ားေတြမွာတဆတ္ဆတ္ အတြင္းအခ်ပ္ပိုနဲ႕ အလႊာလႊာ
အေညွာ္စုပ္စက္တပ္ထားရဲ႕လား ေဘာင္းဘီအိပ္ထဲလက္ႏွဳိက္ထားတဲ့ဟိုလူ ရပ္တန္းကရပ္ပါ အျပဳအမူအစိမ္း


‘ဒီေန႕ ေကာ္လက္လုပ္မွာ’တဲ့ ထုပ္ပိုးဌာက၀န္ထမ္းေတြျပာယိျပာယာ အံု႕မွိဳင္းအုပ္မိုးေနတဲ့ အလွေမြးငါးကန္
ဘ၀ပါးဟက္ေတြ ျပဲဟ ကာ ဂယက္အနက္ေတြ ျမင္မေကာင္းရွဳမေကာင္း ေအာ့အန္သြန္က်လာ


အမွိဳက္သိမ္းျပီ မိုက္ဇာတ္လဲသိမ္းျပီ သိမ္းျမစ္ေပၚကခုန္မခ်ခင္ သိမ္းစရာရွိတာျမန္ျမန္သိမ္း ထိန္းသိမ္းထား
တဲ့ လူေတြ ဘယ္မွာဆက္သိမ္းမလဲ က်ေစ်းနဲ႕၀ယ္သိမ္းထားတာ အခုေဖာက္္သည္ေတြသိမ္းက်ံဳး၀ယ္သြားျပီ

“ဗ်ာ..အခုလား..” “မအားဘူးဗ်..”
ေဇယ်ာလင္းနဲ႕ ရို႕စ္မရီ နဲ႕ ႏွစ္ပါးသြား* ထိုင္ၾကည့္ေနတာ။ ။



ခင္ေအာင္ေအး

၂၈၊ ၾသဂတ္စ္၊ ၂၀၀၉ * ေဇယ်ာလင္း၊ ကဗ်ာ ဘ၀ ရွာေတာ္ပံု မွ

Tuesday, August 25, 2009

ခ်က္ေကာ့ဖ္ကို က်ီစယ္ ေနာက္ေျပာင္ျခင္း



နံရံမွာ ဂီတာတလက္ခ်ိတ္ထားတယ္။

ေရေပၚကိုေရက်တဲ့အသံ တံုးလံုးပက္လက္
ေရက ေရနဲ႕မေပါင္းခ်င္ဘူးတဲ့ (ေရကလည္း ေရျဖစ္ျပီး ေရႊပံုေပၚမွစံခ်င္သတဲ့ေလ)

နတ္သံေႏွာကာ ေျပာလိုက္ခ်င္ရဲ႕ အမ္မယ္မင္း..
ခဲလံုးကေန ေတြးေခၚလိုက္တာ ဥဇနာမင္းၾကီး ဆင္ေၾကာင့္ ကံေတာ္ကုန္တဲ့အထိ

ဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္လိုက္ ၾကည့္လိုက္ ပံုရိပ္ေရာင္ႏွုတ္ခမ္းသပ္ကို ေခါက္ခ်ိဳး ခ်ိဳးထားတဲ့ပံု
စိတ္ေတြလဲေလးတယ္ အိပ္မက္ယာမက္ေတြလဲမေကာင္းဘူး အျပင္မွာေလေတြတိုက္ေနတယ္

ေဒးဗစ္ဘက္ခမ္းေတာင္မေျပာတဲ့စကားမ်ိဳး
ငါက ဘာေရာဂါနဲ႕ေျပာရမလဲ

အုန္းသီးကိုအခြံခၽြတ္ထားတယ္ အေၾကာသပ္ထားတယ္
ဒုံးပ်ံဟာ သူ႕ကိုပစ္လႊတ္မယ့္စင္မွာ အဆင္သင့့္ ေထာင္မတ္လ်က္

မမသည္မ်က္ေစ့ကိုမွိတ္၍ သူမပင္ပန္းေၾကာင္းသြယ္၀ိုက္
စာကိုဓါးျဖင့္လ်င္ျမန္စြာ ေဖာက္ျဖဲ လက္မ မေကာင္းလက္မ ေျခမ မေကာင္း

နံရံမွာ ဂီတာတလက္ခ်ိတ္ထားတယ္
ဒါပဲ။ ။



ခင္ေအာင္ေအး

၂၀၊ ၾသဂတ္စ္၊ ၂၀၀၉

Tuesday, August 18, 2009

ပို၍ႀကီးေသာ ေရပြက္တစ္ခု

ပို၍ႀကီးေသာ ေရပြက္တစ္ခု ပန္/၇၉




ျပင္းထန္လွေသာ ကယ္လီဖုိးနီးယားေနေရာင္

ေရပြက္္တစ္ခု ထေစခဲ့

တလိမ္႕တုံးမ်ားကို အသုံးျပဳ၍

တိတ္ဆိတ္မႈကို ၿဖိဳခြင္းလိုက္ေသာအသံ

လြတ္ေျမာက္ေနေသာ အခိ်န္

အခိုက္အတန္႕

စစ္မႈထမ္းရန္ျငင္းဆို

ဆြဲေဆာင္သိမ္းသြင္းမႈေၾကာင္႔ ျဒပ္မဲ႕

အႀကီးအက်ယ္ ပတ္သက္

ပန္းခ်ီ

ေရကူးကန္၊ ျမက္္ခင္းျပင္ႏွင္႔ ေရမႈန္ေရမႊားမ်ား

စိတ္ကူး

အပန္းေျဖမႈေလာကကို ေအးတိေအးစက္ အနီးကပ္ေလ့လာ

ဗိသုကာပံုၾကမ္း

ၿမိဳ႕၏အထင္ကရ

၄၅။ ေဒးဗစ္ ေဟာ႔က္ေန ေမြး- ၁၉၃၇၊ ဘရဒ္ဖို႔ဒ္

ဓါတ္ပံုကိုသုံးတတ္္၏

ေအာ္ပရာျပဇာတ္မ်ား ေနာက္ခံရႈ႕ခင္းမ်ား။ ။



ခင္ေအာင္ေအး

၁၈၊ ၾသဂတ္စ္၊ ၂၀၀၉



(ပန္မဂၢဇင္းအေဟာင္းတအုပ္(ေန႕စြဲမမွတ္မိ) မွဆုတ္ျဖဲသိမ္းထားေသာ ပန္းခ်ီဆရာ ေဒးဗစ္ေဟာ့က္ေန ၏ “ေရပြက္တခု” အမည္ရွိ ပန္းခ်ီကားအေၾကာင္း ေရးထားေသာ ရွင္းလင္းခ်က္အား ျဖတ္ေတာက္ ပိုင္းစိတ္၍ ကဗ်ာ ျပန္လုပ္ၾကည့္သည္၊ေျပာရလ်င္ ၁၉၇၉-၈၀ခန္႕ ကတည္းက စြဲလန္းႏွစ္ျခိဳက္ခဲ့သည့္ ပန္းခ်ီကားျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုတာပဲျဖစ္သည္၊ မိမိကိုယ္ပိုင္စာသားစာပိုဒ္ တလံုးတပါဒ မွ်ပါ၀င္ျခင္းမရွိေၾကာင္း၀န္ခံ ကတိျပဳပါ၏။)

Tuesday, August 4, 2009

ခုတေလာ

အကိုၾကီး ကိုေအာင္သာငယ္ နဲ႕ ညီငယ္ ကိုဖုန္း တို႕ တဂ္လို႕ ေရးလိုက္မိတာက ေတာ့

ေတြးေနမိတာက

ေနမေကာင္းျဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေမ..

ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ဆင္ျခင္မိတာက

အေမ့ကိုေက်းဇူးေကာင္းေကာင္းျပန္မဆပ္နိုင္တဲ့သား...။


က်န္းမာေရး

ဒီတစ္ေလာ တစ္မ်ိဳးျပီး တစ္မ်ိဳး စိတ္၏က်န္းမာေရးေကာ လူ၏ က်န္းမာေရးပါ လံုးဝ မေကာင္း..။

ဖတ္ျဖစ္တဲ့စာအုပ္ေတြက

စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႕ ဘေလာ့ဂ္နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ နည္းပညာ ပိုစ့္ေတြပဲ လိုက္ဖတ္ျဖစ္တယ္..(ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ အဲဒါ ဖတ္ျပီး လိုက္စမ္းလုပ္ၾကည့္ရင္း အခ်ိန္ေတြဘယ္လို ကုန္မွန္းမသိပဲ ကုန္သြားလို႕)..။


ေရာက္ေနျဖစ္တာက

အင္း အေပၚမွာ ေျပာသလိုပဲ နည္းပညာနဲ႕ ပတ္သက္ျပီးေရးထားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြ ကိုအေတာ္ေလး ေရာက္ျဖစ္ေနတယ္..။


ေရးျဖစ္ေနတာက

ဟီးး အခုတစ္ေလာ ေရးျဖစ္ေနတာကေတာ့ HTML ကုဒ္ေတြ ခ်ည္းပဲ...။


နားေထာင္ျဖစ္ေနတာက

Generation Wave က အန္တီစု ၆၄ နွစ္ေျမာက္ေမြးေန႕ အတြက္ စပ္ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္း..။


ရြတ္ေနမိတဲ့ကဗ်ာက

ကဗ်ာလား မရြတ္မိဘူးဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ အကိုလို ကဗ်ာေတြအေပၚ သိပ္ျပီး ခံုမင္မႈ မရွိလွဘူးဗ်..။

ျဖစ္ခ်င္ေနတာက

ဘာျဖစ္ခ်င္မွန္းကို မသိေတာ့ဘူး (ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မ်ားလြန္းလို႕..)


စားျဖစ္ေနတတ္တာက

ဘာရယ္လို႕ မည္မည္ရရ အမည္တတ္ေျပာလို႕ မရဘူး ေသာက္ျဖစ္တာေတာ့ ဘီယာ ....။ (ေသာက္ျဖစ္ေနတတ္တာက လို႕ေခါင္းစဥ္မပါလို႕ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ထည့္လိုက္တယ္ mrgreen...)


သနားေနမိတာက

အသက္ၾကီးမွ ေရာဂါေတြ ဗရဗြ နဲ႕ ပိုက္ေပါင္း မ်ားစြာ ခႏၶာကိုယ္မွာ တပ္ဆင္ျပီး အသက္ဆက္ေနရတဲ့ အေမ့ကို..။


လြမ္းေနမိတာက

အပူအပင္ ကင္းျပီး အျပစ္ကင္းစင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတဲ့ ငယ္ဘဝကို...။


ေမ့ေလ်ာ့ပစ္ေနမိတာက

တစ္နွစ္ျပီး တစ္နွစ္ၾကီးလာတဲ့ အသက္ကို...။


ခါးသက္ေနမိတာက

ေျမျခားေရျခားမွာ တစ္ေယာက္ထဲ အထီးက်န္စြာ ေနေနရတဲ့ ကိုယ့္ဘဝကို..။


တမ္းတေနမိတာက

ကိုယ့္ကို ၾကင္နာယုယစြာ နွစ္သိမ့္ အားေပးစကား ေျပာမယ့္ ခ်စ္သူ..(စိတ္ကူးယဥ္ တမ္းတ မိတာပါ တစ္ကယ့္ဘဝမွာေတာ့ တမ္းတခြင့္ မရွိေတာ့ပါဘူး...)


ၾကိတ္ၿပီးခ်ီးက်ဴးေနမိတာက

ျပည္တြင္းမွာ အာဏာရွင္ရဲ့ ဖိနွိပ္မႈ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၾကားကေန တစ္ကယ့္ကို သက္စြန္႕ဆံဖ်ား ဆန္႕က်င္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြ ဥပမာ Generation Wave ခြပ္ေဒါင္းေသြး....။


ၾကိတ္ၿပီးအထင္ေသးေနမိတာက

နအဖ ဘာဆိုတာ သိရဲ့သားနဲ႕ မိမိေကာင္းစားေရး မိမိ မိသားစု ေကာင္းစားေရး အတြက္ပဲ ၾကည့္ျပီး ျပည္သူလူထု အက်ိဳးကို လွ်စ္လွ်ဴရႈ ျပီးနအဖကို ေထာက္ခံ ျပည္သူကို အၾကမ္းဖက္ ဖမ္းဆီး နွိပ္စက္ ေနတဲ့ သူေတြ...။


ဆႏၵမရွိတဲ့ေနရာ

မတရားတာ ကို မတရားဘူး လို႕ ေျပာခြင့္မရွိပဲ ေခါင္းငံု႕ခံ မ်က္နွာခ်ိဳေသြး ေနရတဲ့ ေနရာမ်ိဳးေတြ..။

ဆႏၵရွိေနတဲ့ကိစၥ

တရားမွ်တျပီး တရားဥပေဒ ေဘာင္တြင္းက လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင့္ ေဝဖန္ခြင့္ ေတာင္းဆိုခြင့္ ရွိတဲ့ ျမန္မာျပည္ ၾကီးကို ျပန္ခ်င္တယ္...။


မုန္းတီးေနမိတာက

သမၼာေဒဝ နတ္ျမတ္နတ္ေကာင္း နတ္အေပါင္းေတြ..(သူတို႕ေတြ နတ္ဝတၱရား မေက်လို႕ လူေကာင္းေတြကပဲ မဟုတ္တာ လုပ္ေနျပီး လူဆိုးလူယုတ္မာေတြက မဟုတ္တာ ဘာမွ မလုပ္သလို ျဖစ္ေနလို႕..။)


ခ်စ္ေနတာက

အခုေလာေလာဆယ္ သံုးေနတဲ့ ကြန္ျပဴတာရယ္ ကီးဘုတ္ရယ္ ေမာက္စ္ရယ္ပဲ..။(သူတို႕သာ မရွိခဲ့ရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား အထီးက်န္မလဲ ဆိုတာ..)


စိတ္ပ်က္ေနမိတာက

အခုတစ္ေလာ ဆိုးရြားေနတဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ ကံၾကမၼာ..။


စြဲလန္းေနမိတာက

နွစ္သက္မိတဲ့ အရာေတြ အားလံုးကို ပါပဲ..။


လိုအပ္ေနတာက

ေႏြးေထြးျပီးႏွစ္သိမ့္မႈေတြ ေပးနိုင္မယ့္ ရင္ခြင္တစ္ခု..။


ေတာင္းေနမိတဲ့ဆု

အေမ အျမန္ေနေကာင္း က်န္းမာနိုင္ပါေစ...။


ထပ္ၿပန္တလဲလဲေအာ္ဟစ္ေနမိတာက

စိတ္ဓါတ္က်တယ္ စိတ္ဓါတ္က်တယ္ စိတ္ဓါတ္က်တယ္ေဟ့....။


ဝန္ခံခ်င္တာက

ဘာပိုစ့္မွ ေရးခ်င္စိတ္မရွိတဲ့ အခ်ိန္ ဒီပိုစ့္ေလးကို အကိုၾကီး ကိုေအာင္သာငယ္ နဲ႕ ညီငယ္ ကိုဖုန္း တို႕ ဝိုင္းတဂ္ ၾကလို႕ ကိုယ္ရင္ဖြင့္ခ်င္တာေတြ ဖြင့္ခြင့္ရျပီဟဲ့ ဆိုျပီး စာဖတ္သူေတြကို စိတ္ညစ္ေအာင္ တိုင္ကယ္ ခ်ိတ္လိုက္တာ...။

Friday, July 17, 2009

ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး ေနာက္ကြယ္မွ ျပဴတင္းတံခါးမ်ား



လြန္ခဲ့ေသာ နွစ္နွစ္ခန္႕ ၂၀၀၇ နွစ္ခုနွစ္ စက္တင္ဘာ ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးၾကီးကို ကမာၻအရပ္ရပ္က သတင္းဌာန ေတြရဲ့ တီဗီြသတင္းေတြမွာ ကမာၻအႏွံ႕က ျပည္သူေတြ ျမန္မာျပည္ၾကီးထဲမွာ ဘာေတြ ျဖစ္ေနလဲ ဆိုတာ သိေအာင္ အလံုပိတ္ထားတဲ့ ျမန္မာျပည္တြင္းထဲကေန ကမာၻ႕ျပည္သူေတြ အတြက္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ ဖြင့္ေပးခဲ့တဲ့ သတင္းေထာက္မ်ားရဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္အေျခခံထားတဲ့ Burma VJ လို႕ အမည္ရတဲ့ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းကို ကိုခ်မ္းျမစိုး ရဲ့ဘေလာ့ဂ္ကေန တဆင့္ ကိုရဲရင့္ငယ္ ဘေလာ့ဂ္မွာ အပိုင္းလိုက္ေတြ ေဒါင္းလုဒ္ လုပ္ျပီး အားလံုး တစ္စု တစ္စည္းထဲ ၾကည့္လို႕ရေအာင္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္...။

တစ္ကယ္လို႕ ၾကည့္လို႕အဆင္မေျပရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သမိုင္းမွတ္တမ္း တစ္ခုအေနနဲ႕ သိမ္းထားခ်င္ရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေဒါင္းလုဒ္ လုပ္ခ်င္လုပ္နိုင္ေအာင္ MP4 နဲ႕ ရုပ္ရွင္ တစ္ကားလံုး ကို ေအာက္မွာေဒါင္းနိုင္ပါတယ္ ဖိုင္ဆိုဒ္ကလဲ 140 MB ပဲ ရွိတာမို႕ ေဒါင္းလို႕ အဆင္ေျပၾကမယ္ ထင္ပါတယ္..။

ေရႊ၀ါေရာင္ ရုိုက္ကူးေရးအဖြဲ႕မွ ၃ေယာက္ခန္႕စက္တင္ဘာအေရးအခင္းတြင္ အဖမ္းခံခဲ့ရသည္။ သင္တို႕၏
ရဲရဲေတာက္ ၾကိဳးပမ္းမႈမ်ား အတြက္ ဤေနရာမွ ဦးညြတ္ဂုဏ္ျပဳလိုက္သည္္။



Tuesday, July 14, 2009

ေအာ္သံ

တစ္ေန႕မွာေတာ့
လ , ဟာ
ကမာၻကို ငုံ႕တဲ့လို႕ၾကည့္ကာ
ရာစုနွစ္ေတြ ထူပြလာတာက လြဲျပီး အလကားပဲ
တစ္ခြန္းထဲေရရြတ္ကာ
ခပ္မဆိပ္ေနလိုက္ေတာ့တယ္။
(သူဟာ လူေတြကို ျမင္ေတြ႕သြားခဲ့တယ္)

ငါကေတာ့
ပါးစပ္ဝမွာ လက္နွစ္ဘက္ကာျပီး
ေဟး........... ကနဲ
အာေခါင္ျခစ္ေအာ္လိုက္ရဲ့
စၾကာဝဠာရဲ့ တံတိုင္းနံရံ တစ္ခုခု ဆီမွာ ပဲ့တင္ထပ္သြားနိုးနဲ႕ေပါ့။ ။

ခင္ေအာင္ေအး

Tuesday, July 7, 2009

၄ ရက္ေန႕ / ယပ္ေတာင္

ဇြန္လ ၄ ရက္ေန႕ ညေနေစာင္း။

ခ်ဳန္းမည္းခ် ငိုေတာ့ မလို မိုးသားတိမ္လိပ္ေတြ
ပန္းဆိုးတန္းလမ္းဘက္ဆီတြားတက္လာတယ္။

မဆီမဆိုင္
“ခင္ေအာင္ေအး...ကိုယ့္ကို...” ဆိုျပီး
ဘယ္ေတာ့မွစကား အဆံုးသတ္ေလ့မရွိတဲ့
ကိုေျမၾကီးကို သတိရသြား။

ယပ္ေတာင္။ ။

(ကဗ်ာဆရာ ကိုေျမခ်စ္သူသုိ႕)

ခင္ေအာင္ေအး

Thursday, July 2, 2009

Firefox 3.5 and IDM 5.17

မေန႕က ဘာရယ္လို႕ မဟုတ္ဘူး ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္နဲ႕ ကိုယ္သံုးေနတဲ့ Firefox 3.0.11 ကို ေနာက္ဆံုးေပၚ ဗားရွင္းလို႕ ထင္ေနတာ မွားသြားမွန္း သိလိုက္ရတယ္...

အဲလို ထင္ေနတာလဲ ကိုယ့္အမွား မဟုတ္ဘူးေလ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ ၃ ထြက္လာကတဲက ထြက္တဲ့ ေန႕မွာေဒါင္းနိုင္ေအာင္ စာရင္းၾကိဳေပးထားျပီး ထြက္ထြက္ျခင္းပဲ ေဒါင္းျပီး သံုးလာလိုက္တာ အခု အထိပဲေလ..

သူကလဲ အျမဲ update လုပ္လာလိုက္တာ အခု ဗားရွင္း 3.0.11 ထိပဲ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သံုးေနတာ ေနာက္ဆံုးဗားရွင္းလို႕ ထင္တာ မဆန္းပါဘူး..

ေဟာ... ဒါေပမယ့္ အခုေတြ႕ျပီ ကၽြန္ေတာ္သံုးေနတာ 3.0 ဗားရွင္း သူ႕ေနာက္မွာ 3.1, 3.2 ,3.3 ,3.4,ဆိုျပီး ထြက္လာလိုက္တာ အခုဆိုရင္ ေနာက္ဆံုး ဗားရွင္းက 3.5 ျဖစ္ေနျပီ အရင္ေကာင္ေတြနဲ႕ ဘာကြာလဲ ဆိုတာကေတာ့ သူက အျမန္ဆံုး လို႕ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ ဝဘ္ဆိုဒ္မွာ ေျပာထားတာပဲ က်န္တဲ့ ကြာျခားခ်က္ေတြက ဘာေတြလဲ ဆိုတာေတာ့ သူက Tab bar မွာ Tab bar အသစ္ဖြင့္ခ်င္ရင္ မီနူးထဲ သြားစရာ မလိုေတာ့ပဲ Opera စတိုင္မ်ိဳး ေဘးက အေပါင္းလကၡဏာေလး ကို နွိပ္လိုက္ရံုနဲ႕ ေနာက္ထပ္ ဘားအသစ္ တစ္ခု ပြင့္လာတာမ်ိဳး ေပါ့ေလ က်န္တာေတြေတာ့ ကိုယ္တိုင္သာ စမ္းသပ္သံုးၾကည့္ၾကပါ ေအာက္က ဗီြဒီယိုမွာ သူတို႕ ရွင္းျပထားတာသာ ၾကည့္ပါေတာ့ဗ်ာ..။


ကဲ...ဒီေတာ့ ဝဘ္ဘေရာက္ဇာ ဆိုရင္ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ မွ ၾကိဳက္နွစ္သက္သူမ်ား အျမန္ဆံုးသာ ေအာက္က ပံုေလးကို ကလစ္နွိပ္ျပီး သြားေဒါင္းၾကေပေတာ့ဗ်ိဳ႕...။



ကဲ ေဒါင္းျပီးသြားၾကျပီလား ဒါဆို ဇာတ္လမ္း ဆက္မယ္ဗ်ာ..
ကၽြန္ေတာ္လဲ ေဒါင္းျပီးသြားေတာ့ ဘာမ်ား အသစ္ေတြပါလဲ ဆိုျပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္းနဲ႕ သူတို ညႊန္းထားသလို အျမန္ဆံုး ျဖစ္လားသိခ်င္လို႕ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တဲ့ ဆိုဒ္ေတြကို သြားသဗ်..
မဆိုးပါဘူး အရင္ထက္စာရင္ ပိုျမန္လာတယ္ ဒါနဲ႕ ရုပ္ရွင္ ၾကည့္မယ္လဲ ဆိုေကာ တစ္ခုခု လိုေနသလို ခံစားမိတာနဲ႕ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ လား..လား...

အရင္ဆို ရုပ္ရွင္ ဖြင့္လိုက္တာနဲ႕ စကရင္ရဲ့ ညာဘက္ေဒါင့္အေပၚမွာ ေပၚလာေနၾက အင္တာနက္ေဒါင္းလုဒ္ မန္ေနဂ်ာရဲ့ ေဒါင္းလုဒ္လုပ္တဲ့ ခလုတ္ေပၚမလာဘူး..

ကိုယ္လဲ ေဒါင္းလုဒ္ မန္ေနဂ်ာ 5.15 မွာပဲ အပ္ဒိတ္ မလုပ္ပဲ ေနတာၾကာျပီေလ ဘာလို႕ဆို တစ္ခါ ဗားရွင္း အသစ္ အပ္ဒိတ္ လုပ္တိုင္း ပက္စ္ဝပ္ ေတာင္းလြန္းလို႕ အခုေတာ့ အပ္ဒိတ္ မလုပ္လို႕မရေတာ့ဘူးေလ သူ႕ရဲ့ ဗားရွင္းအေဟာင္းက အခု ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ 3.5 မွာ အလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး..

ဒါနဲ႕ အင္တာနက္ေဒါင္းလုဒ္မန္ေနဂ်ာ ေနာက္ဆံုးဗားရွင္းေလးကို ရွာျပီး ေဒါင္းလိုက္ေတာ့မွ ေဒါင္းလုဒ္ ခလုတ္ေလး ျပန္ေပၚလာေတာ့တယ္..

ဒီေတာ့ မိတ္ေဆြတို႕လဲ အင္တာနက္ ေဒါင္းလုဒ္ မန္ေနဂ်ာ သံုးတယ္ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ 3.5 လဲ သံုးခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ခါထဲ အဆင္ေျပသြားေအာင္ Internet Download Manager v5.17 Build 5 - Mr1000 + Patch ဆိုတာေလး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ သူ႕မွာ Patch File ပါျပီးသားမို႕လို႕ ပက္စ္ဝပ္ေတြ ဘာေတြ ထည့္စရာမလိုေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ ...

ကဲ ေဒါငး္မယ္ ဆိုရင္ ေဟာဒီမွာ ေအာက္ကပံုေလးကို နွိပ္ျပီးေဒါင္းလိုက္ပါအံုး...



လုပ္နည္းေလးကေတာ့ ပထမဦးဆံုး ကၽြန္ေတာ္ တင္ေပးထားတဲ့ လင့္ကေနတစ္ဆင့္ ေဒါင္းလုဒ္ ခ်လိုက္ပါ..
ျပီးရင္ Zip ဖိုင္ကို ျဖည္လိုက္ရင္ ဖိုင္နွစ္ဖိုင္ ေတြ႕ပါလိမ့္မယ္..

အဲဒီအထဲက Internet Download Manager v5.17 Build 5.exe ဆိုတာကို အရင္ Run လုိက္ပါ..
အင္စေတာလုပ္ျပီးျပီဆိုရင္ အင္တာနက္ေဒါင္းလုဒ္ မန္ေနဂ်ာကို ျပန္ျပီး Exit လုပ္ျပီး ပိတ္ထားလိုက္ပါ..
ေနာက္တစ္ဆင့္အေနနဲ႕က C:\ program file ထဲက Internet Download Manager ဖိုင္ကို ဖြင့္လိုက္ပါ ..
ျပီးသြားရင္ အဲဒီထဲကို Patch 5.xx (2008-12-06).exe ဆိုတဲ့ ဖိုင္ကို ဆြဲထည့္လိုက္ပါ ဒါမွ မဟုတ္လဲ copy & paste လုပ္လိုက္ေပါ့..

Internet Download Manager ဖိုင္ထဲကို Patch 5.xx (2008-12-06).exe ေရာက္သြားျပီ ဆိုရင္ အဲဒီ Patch ဖိုင္ကို D-Click နဲ႔ Run လိုက္ေပါ့ဗ်ာ ဒါဆိုရင္ဒီလိုပံုေလးေပၚလာပါလိမ့္မယ္



ဒါဆို ေနာက္ဆံုး အဆင့္အေနနဲ႕ ပံုမွာ အနီေလး ဝိုင္းျပထားတဲ့ Patch ဆိုတာေလး ကို နွိပ္လိုက္ရင္ Internet Download Manager v5.17 ကို Firefox 3.5 နဲ႕ ၾကိဳက္တဲ့ ဝဘ္ဆိုဒ္ကေန ရုပ္ရွင္ေတြ သီခ်င္းေတြ ၾကိဳက္သလို ေဒါင္းလို႕ရျပီေပါ့ဗ်ာ..။

Wednesday, June 17, 2009

ေလထန္ကုန္း(သို႕မဟုတ္)သင္ခဲ့ဖူးတဲ့ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္

လြန္ခဲ့ေသာ နွစ္ေပါင္း နွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ေလာက္က ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသား ဘဝသင္ခဲ့ဖူးတဲ့ အဂၤလိပ္စာသင္ရိုးဖတ္စာအုပ္မွာ သင္ခဲ့ရတဲ့ WUTHERING HEIGHTS ျမန္မာလို ဆိုရင္ ေလထန္ကုန္း လို႕အမည္ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးကို ဝဘ္ဆိုဒ္ တစ္ခုမွာ ေတြ႕တာနဲ႕ မသိမမွီလိုက္တဲ့ ညီငယ္ ညီမငယ္ေတြ ငါတို႕ အကိုၾကီးေတြ အမၾကီးေတြ ဆယ္တန္းဘဝက ဘယ္လိုစာမ်ိဳးကို ျပဌာန္းသင္ၾကားခံခဲ့ရသလဲ ဆိုတာ သိေအာင္နဲ႕ သင္ခဲ့ဖူးတဲ့ သူမ်ား အလြမ္းေျပ ျပန္လည္ ၾကည့္ရႈခ်င္ ၾကည့္ရႈနိုင္ေအာင္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္...


Saturday, June 13, 2009

Harley-Davidson Rüdesheim am rhein(၁၃.၀၆.၂၀၀၉)

ကဲ တစ္နွစ္ျပည့္လာျပန္ျပီေပါ့ဗ်ာ မႏွစ္ကလဲ ဟာလီေဒဗစ္ဆင္ ပြဲေတာ္ ဆိုျပီးပိုစ့္ေလး တင္ဖူးပါတယ္..။

အခုလဲ တစ္ေက်ာ့ျပန္ေရာက္လာျပန္ျပီေပါ့ဗ်ာ မနွစ္က ကိုယ္တိုင္ မၾကည့္နိုင္လို႕ သူငယ္ခ်င္းရိုက္ေပးတဲ့ ဓါတ္ပံုေတြပဲ ရေသ့စိတ္ေျဖ ၾကည့္ရင္း ဓါတ္ပံုတစ္ခ်ိဳ႕ပဲ တင္ေပးလိုက္နိုင္တယ္..

ဒီနွစ္ေတာ့ အလုပ္က နားခ်ိန္ရတုန္း ကင္မရာေလး ယူျပီးကမန္းကတန္း လမ္းထိပ္အထြက္ သူတို႕ ဆိုင္ကယ္ အုပ္ၾကီးလဲ ျမိဳ႕နယ္ တစ္ခုလံုးကို ပတ္ဖို႕ ထြက္အလာနဲ႕တိုးျပီး မွတ္တမ္း ဗီြဒီယိုေလး ရိုက္လိုက္နိုင္ပါတယ္..

ဒီေတာ့ လာလည္သူအေပါင္း ကမာၻအနွံ႕က ဆိုင္ကယ္ သူရဲေတြ နဲ႕ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမိဳ႕ေလးမွာ ဘယ္လို စည္ကားေနလဲ ဆိုတာ ေအာက္က ဗီြဒီယိုေလး သာၾကည့္ၾကပါေတာ့ဗ်ာ..။


Wednesday, June 10, 2009

http://www.linhtet.net/ သို႕လိပ္စာေျပာင္းျခင္း

ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႕ အျပီး ေနာက္တစ္ေန႕ျဖစ္တဲ့ ဒီကေန႕ ၁၀ ရက္ေန႕မနက္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ အီးေမလ္းထဲကို ေမးလ္တစ္ေစာင္ ဝင္လာပါတယ္...

အဲဒီေမးလ္ကေတာ့ ဒိုမိန္းနာမည္ ေရြးခ်ယ္ဖို႕ ပက္စ္ဝပ္ေတြ အိုင္ဒီ နံပါတ္ေတြ ပါတဲ့ ေမးလ္တစ္ေစာင္ေပါ့...

ကၽြန္ေတာ္ ဒိုမိန္းဝယ္ဖို႕ ဘာမွ မလုပ္ထားပါဘူး ဒါေပမယ့္ ဘာလို႕ ဒီေမးလ္ ဝင္လာတာလဲ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒိုမိန္းဝယ္သူနာမည္က ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ညီငယ္ ဘလက္ဒရင္း ျဖစ္ေနတယ္ေလ ...

ကၽြန္ေတာ္ ဂ်ီေတာ့ ကတစ္ဆင့္လွမ္းေမး လိုက္ေတာ့မွ..

“ဟား ဟား ကၽြန္ေတာ္ေျပာသားပဲ အကို႕ေမြးေန႕အတြက္ ဆပ္ပရိုက္စ္ ျဖစ္ေစရမယ္လို႕ အေစာၾကီးထဲက ေျပာထားတယ္ေလ”

ဟုတ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာက ေမြးေန႕ပိုစ့္ေလာက္ပဲ ေရးမယ္ ထင္မိတာပါ အခုေတာ့ သူေျပာသလိုပဲ ရုတ္တရက္ၾကီး အံအားတစ္သင့္ ျဖစ္သြားရပါတယ္...

မနွစ္က ေမြးေန႕ကတဲက သူရယ္ ညီမေလး မြန္ ရယ္ ကကၽြန္ေတာ့္ကို ဒိုမိန္းေမြးေန႕လက္ေဆာင္ ေပးမယ္ ဆိုျပီး ျပိဳင္တူလိုလို ေျပာၾကပါတယ္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ္က ညီေတြ ညီမေတြ ဆီက အကိုကယူရမွာလား အၾကီးဆိုတာ အငယ္ေတြကိုသာေပးရိုး ထံုးစံရွိတယ္ အငယ္ေတြ ဆီက မလိုခ်င္ဘူး ဆိုျပီး အျပင္းအထန္ ကန္႕ကြက္လို႕ သူတို႕ လက္ေလွ်ာ့သြားၾကပါတယ္ ...

ဒါေပမယ့္ ဒီနွစ္ေတာ့ ခ်ည္ျပီးတုတ္ျပီး ရိုက္သလို ဝယ္ျပီးမွာ လွမ္းေမးလ္ ပို႕လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ ျငင္းမရေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ....

သူတို႕ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ အြန္လိုင္းေပၚက ညီေတြ ညီမေတြ ကၽြန္ေတာ္ သူတို႕အေပၚ သံေယာဇဥ္ ရွိသလို သူတို႕ကလဲ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ ဒီလိုမ်ိဳး အမွတ္တရ ေမြးေန႕ပိုစ့္ေတြ ေရးေပး ဒိုမိန္း ဝယ္ေပးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း ၾကည္နူူးပီတိ ျဖစ္မိပါတယ္..

ကဲ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ ညီတစ္ေယာက္ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုင္ ဒိုမိန္း ၾကီးနဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ဂင္းလို႕ ရျပီေပါ့ဗ်ာ...

ခ်စ္တဲ့ ညီငယ္ ညီမငယ္ အေပါင္းကို အရမ္း ေက်းဇူးတင္ျပီး ရင္ထဲ မွာ ၾကည္နူးမဆံုး နိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနမိပါတယ္ကြာ....။

Tuesday, June 9, 2009

စာမ်က္နွာအမွတ္ ၃၆

ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္ရဲ႕ တိုင္တယ္ နာမည္က ဘဝထဲကစာမ်က္နွာမ်ားတဲ့...

ကၽြန္ေတာ့္ဘဝထဲက အမွတ္တရေလးေတြကို ေရးမယ္ဆိုျပီး ဘေလာ့ဂ္ေလး လုပ္ခဲ့တာပါ..

အခု ဒီကေန႕ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘဝထဲကစာမ်က္နွာ အမွတ္ ၃၆ ကို စျပီး အသစ္လွန္လိုက္တဲ့ေန႕ကေလး တစ္ေန႕ေပါ့ဗ်ာ ..

ဟုတ္ပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ဘဝရဲ့စာမ်က္နွာ အမွတ္ ၃၆ သို႕မဟုတ္ အသက္ ၃၆ နွစ္ကို ဝင္ေရာက္တဲ့ အမွတ္တရ ေမြးေန႕ကေလးပါ..

ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ဂ္လုပ္ ကတဲက ဆိုရင္ ေမြးေန႕ ဒါနဲ႕ပါဆို ၂ ၾကိမ္ ၾကံဳခဲ့ပါျပီ ပထမအၾကိမ္ မသိလိုက္ မသိဖာသာ ေနခဲ့တာပါ ဒီတစ္ၾကိမ္လဲ ဒီလိုပဲ ေနလိုက္မလို႕ပါဘဲ ဒါေပမယ့္ တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး မျမင္ဘူး အရင္ကလဲ မသိဘူးပဲနဲ႕ အြန္လိုင္းေပၚက ေကာက္ရခဲ့တဲ့ ညီငယ္ေတြ ညီမငယ္ေတြက ကၽြန္ေတာ့ ေမြးေန႕ အမွတ္တရအေနနဲ႕ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ အျဖစ္ ပိုစ့္ေလးေတြ ေရးေပးၾကတာကို လိုက္ဖတ္ရင္းနဲ႕ ရင္ထဲမွာ ၾကည္နႈးခံစားမိလို႕ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာခ်င္လို႕ ဒီေမြးေန႕အမွတ္တရ ပိုစ့္ေလးကို ေရးမိတာပါ...။

ေမြးေန႕အမွတ္တရေရးေပးၾကတဲ့ ညီငယ္ ညီမငယ္မ်ား ျဖစ္ၾကတဲ့ နတ္သမီးေလးမြန္ နဲ႕ အိမ္ ဒိုမိန္းလက္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ဘလက္ဒရင္းတို႕ကို ဒီေနရာက ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာလိုပါတယ္....

ရင္ထဲမွာ ၾကည္နူးခံစားမိလို႕သာ စာေရးခ်င္စိတ္ေပၚလာလို႕ ေရးလိုက္တာပါ လာလည္တဲ့ ဧည့္သည္ေတြကို ဘာနဲ႕မွ ဧည့္မခံနိုင္တဲ့ အတြက္ ခြင့္လြတ္ၾကပါလို႕ေျပာၾကားရင္း....

Friday, June 5, 2009

သက္တမ္း ၃၀ ရွိတဲ့ အိမ္

ဟိုးးး လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ နွစ္ေလာက္ကေပါ့ဗ်ာ...

ကၽြန္ေတာ့္ တူေတာ္ေမာင္ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ တစ္ေျမရပ္ျခားမွာ ဒုကၡေတြ တစ္ေပြ႕ တစ္ပိုက္နဲ႕ ျဖစ္ေနတုန္း ကူညီတတ္တဲ့ ကိုေရႊ တစ္ေယာက္နဲ႕ အသိအကၽြမ္း ျဖစ္ျပီး သူက အေတာ္ေလး ေဖးမ အားေပးခဲ့ပါတယ္..။

ဒီလိုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္တူတို႕ သူ႕ရဲ႕ကြန္ျပဴတာ ကေနတစ္ဆင့္ ဂ်ီေတာ့ မွာ စကားေတြ ေျပာရင္း သူနဲ႕ ခင္မင္ခဲ့ၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ...

ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ့တူ တစ္ျခားနိုင္ငံ ကိုဆက္ျပီး ေရၾကည္ရာ ျမက္နုရာ ကိုထြက္သြားခဲ့ေပမယ့္ သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ အဆက္အသြယ္ မျပတ္ခဲ့ပဲ လိုင္းေပၚမွာ အစဥ္အျမဲ လိုလို ဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္...

ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္တစ္ခုရွိမွန္း သိသြားတဲ့ သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူလဲ ဘေလာ့ဂ္ေလး တစ္ခု ပိုင္ဆိုင္လိုေၾကာင္း ေျပာလာလို႕ ဘေလာ့ဂ္ေလး တစ္ခု လုပ္ေပးျဖစ္သြားတယ္...

အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႕ လိုင္းေပၚေတြ႕ရင္ ဆား.. ဆား.. နဲ႕ သူ႕သေဘၤာေပၚက အက်င့္အတိုင္း လူကို ဆာေခၚျပီး ခိုင္း အဲေလ ပူဆာပါေတာ့တယ္ ဟိုဟာေလး ထည့္ခ်င္တယ္ ဒါေလး လုပ္ေပးပါ ကလိလိုက္တာ လြန္သြားလို႕ျပန္ညိွေပးပါအံုး ဆိုတာမ်ိဳးေတြေပါ့ေလ..

ဒါေပမယ့္ သိပ္မခံလိုက္ပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ မအားတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ တစ္ျခားလူ တစ္ေယာက္ကို ကူညီခိုင္းလိုက္တာ ျပႆနာေတြ အားလံုးေပ်ာက္သြားတဲ့ အျပင္ဘေလာ့ဂ္ပါ ေပ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္ lol

ဒီေနာက္ေတာ့ နာမည္သစ္နဲ႕ ဘေလာ့ဂ္တစ္ခုကို ထပ္လုပ္ျပီး အခုဆိုရင္ ဘေလာ့ဂ္ေလာကမွာ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ လူသိမ်ား လာလည္သူေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ျဖစ္ရတဲ့ ဘေလာ့ဂါ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါျပီ...

ဒီကေန႕ သူ႕ရဲ႕ သက္တမ္း ၃၀ ျပည့္ေျမာက္တဲ့ေမြးေန႕ပါ ....
အဲဒီလူကေတာ့ တစ္ျခားလူ မဟုတ္ပါဘူး..
သာယာေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ရိုးရိုးအိမ္ေလး တစ္လံုးေလာက္ ပိုင္ဆိုင္ရရင္ ေက်နပ္ပါျပီလို႕ ဆိုျပီး ေလာေလာဆယ္လဲ လာတဲ့သူေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ပိုစ့္ေလးေတြ ေရးသားတင္ျပေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္အိမ္ေလး တစ္လံုးကို ပိုင္ဆိုင္ေနသူ အိမ္ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..

ဒီကေန႕ နွစ္ ၃၀ ေျမာက္ေမြးေန႕မွာသည္ ေနာက္နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဒီ့ထက္ ဒီ့ထက္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဘေလာ့ဂ္ဂင္း နိုင္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ အိမ္ ေရ.............။

Tuesday, June 2, 2009

စိတ္ေၾကကြဲရမႈ ရာဇဝင္အခင္းအက်င္း

ေနာက္ထပ္နွစ္ေတြ ခပ္မ်ားမ်ားဟာ
သူ႕အလိုလိုမွားေနတဲ့ နာရီဒိုင္ခြက္ေတြေပါ့။

စိုက္ၾကည့္ေနတုန္း...
စကားလံုးေတြ အဖတ္လိုက္ အဖတ္လိုက္ ကြာက်
ငိုမခ်မိေအာင္ အေၾကာေတြတြန္႕လိပ္ရ
အဖ်ားက်စ လူနာလို ေဘးဘီကို မင္သက္ မိရနဲ႕။

အဲဒါ...
ကိုယ္လံုးေပၚမွန္ခ်ပ္ၾကီးထဲမွာ
ငါ့ရဲ႕ပုထုဇဥ္ အျဖစ္ကို
မလိုတမာ ေတြ႕လိုက္ရတာပါ။

ျမစ္ရဲ႕ ကမ္းနဖူးမွာ
ၾကယ္တာရာ တခ်ိဳ႕ေကာက္ယူ စုေဆာင္းမိတာပါ။ ။

ခင္ေအာင္ေအး
၁၉၉၀
(လူနွစ္ေယာက္နဲ႕ကဗ်ာ စာအုပ္မွ)

Tuesday, May 26, 2009

နာနာဘာဝစာအုပ္

ကေလးသင္ ပထဝီဝင္စာအုပ္မွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
လူ႕သမိုင္းတစ္နံတစ္လ်ားမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
မိုးမႈန္မႈန္နဲ႕ သရက္ပင္အုပ္အုပ္မွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
ပင္လယ္တစ္ေၾကာ စုန္ဆန္ေမ်ာေနတဲ့ နွစ္ကာလေတြမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
မေထြးနိုင္ မမ်ိဳနိုင္ အျဖစ္အပ်က္ေတြမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
စံုးစံုးနစ္ေတာ့မယ့္ ၂မိနစ္အလိုမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
နတ္သမီးပံုျပင္နဲ႕ ျဂိဳလ္တုသတင္းေတြမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
အေၾကာင္ရိုက္တတ္တဲ့ ကံၾကမၼာရဲ႕ ေထြျပားမႈေတြမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
အပုပ္ခံေဆးနဲ႕ စီရင္ထားတဲ့ ဘဝေကြ႕ခ်ိဳးေတြမွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္
ခရမ္းရင့္ေရာင္ ကတီၱပါကားလိပ္နဲ႕ တိုင္ဖံုးေနာက္ကြယ္မွာ ငါဖတ္ခဲ့တယ္။

ငါဖတ္ခဲ့ပါတယ္...
ငါဖတ္ခဲ့တာေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးမွ အမ်ားၾကီး။

ခြင့္လႊတ္ပါ၊
အခု ျပန္ေျပာျပဖို႕ ၾကိဳးစားေတာ့
မကၽြတ္မလြတ္ေသးတဲ့ နာနာဘာဝျပိတၱာတစ္ေကာင္လို
လူေတြၾကားေအာင္ သိေအာင္ ငါ့မွာ လုပ္ေဆာင္နိုင္စြမ္းမရွိျဖစ္ရတယ္။ ။

ခင္ေအာင္ေအး

(ရုပ္ရွင္အျမဳေတမဂၢဇင္း၂၀၀၃၊ၾသဂုတ္လ)

Tuesday, May 19, 2009

ရနံ႕

တေန႕တေန႕
က်ေနာ္တို႕ မေမ့မေလွ်ာ့ ေျပာဆို မိၾကတာက
ဘဝကို ေဆးလံုးေတြလို ျမိဳမခ်မိဖို႕ရယ္
အခ်ိန္ကိုေပၾကိဳးနဲ႕မတိုင္းမိဖို႕ရယ္ပါပဲ။

ကဲ...လာ
ေဟာဒီမွာၾကည့္ၾက
ခပ္တိုးတိုးလည္း အာေမဋိတ္ျပဳၾက
သူမ်ားထက္ ေနာက္မက်ခင္ အဦးအဖ်ား
ကတီၱပါအနားကြပ္ ဘုရင့္ဝတ္႐ံုေတာ္
ေမွာ္အတတ္နဲ႕ အသက္သြင္းလိုက္ျပီ။

ေလွ်ာက္ေတာ့ ေမးရမွာပဲ
ျပိဳင္ပြဲဆိုတာ အရႈံးတမ်ိဳးထဲလားလို႕
သစ္ရြက္ေၾကြသလို စကားေတြ တဖြဲဖြဲ
တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္လဲက် က်န္ရစ္ခဲ့ၾက။

အေပၚကငံု႕ၾကည့္သလိုမ်ိဳးေတာ့
အၾကည့္ရမဆိုးလွပါဘူး
နူးႏူးညံ့ညံ့အိပ္မက္မ်ိဳးေတြလဲ
တခါတေလေတာ့မက္ၾကည့္ရဦးမယ္။

ပြဲမျပီးခင္...
ခရီးရဲ႕အတိုအရွည္
“မိတ္ေဆြ”
ေလထဲမွာ ဘာနံ႕ ရလိုက္သလဲ။ ။

ခင္ေအာင္ေအး
(ကဗ်ာမ်ား ၁၉၉၀မွ)

Tuesday, May 12, 2009

ညစ္ေထးျခင္း သတၱမေန႕

ဒါဟာ ႐ူးႏွမ္းမႈတစ္ခုလား
အဖ်ားတက္ေနတဲ့ ေတးသြားတစ္ပိုဒ္လား ။

မေန႕တုန္းကေတာ့
အရာရာဟာ ေသေသသပ္သပ္ျပီးဆံုးေတာ့လုမတတ္
ျပဇာတ္ တစ္ပုဒ္ကို
မေၾကညက္မခ်င္း အထပ္ထပ္ကေနရသလို
ၿငီးေငြ႕စရာေကာင္းလွခ်ည့္ ။

နင္ေနတဲ့ လည္ေခ်ာင္းထဲကအရာ
ေအာ့အန္ခ်င္ စိတ္နဲ႕ ပ်ိဳ႕တက္လာတဲ့အခါ
ငါတတ္နိုင္တာက
ဘာမွ မျဖစ္သလို ဟန္လုပ္ေနလိုက္ဖို႕ပဲ ။

ၾကည့္ၾကစမ္းပါဦးဗ်ာတို႕
ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုးသယ္ပိုးခဲ့ရတာေတြမ်ား
ဖံုတက္ေနတဲ့ ေလွကားတစ္စင္းရယ္
စာအုပ္ထူထူ တစ္အုပ္ရယ္
ပိုးဟပ္ အေသ တစ္ေကာင္ရယ္ ။

က်ဳပ္က
ေနာင္တေတြနဲ႕ ပြတ္သီးပြတ္သပ္ေနခ်င္သူေပါ့
အိမ္ေမြးေၾကာင္ကေလးေတြကို ေခ်ာ့ျမဴၾကသလိုမ်ိဳးေလ..။ ။

ခင္ေအာင္ေအး
(ကဗ်ာမ်ား ၁၉၉၀ မွ)

Tuesday, May 5, 2009

ဆင္ေျခဖံုးအစ (၁ရ.၁၁.၉၀)

တေန႕ထက္တေန႕ ထူလာတဲ့နွင္းေတြ
တမာ မန္က်ည္းနဲ႕ မယ္ဇလီပင္ေတြေပၚမွာ ဖြဲဖြဲလြင့္လြင့္
ရပ္ေနသင့္သလား
ဆက္ေလွ်ာက္သင့္ေသးသလား
အသံဟာ အဖ်ားဆတ္ တံုခါသြားတယ္။

တကိုယ္ေတာ္စြန္႕စားခန္းဆန္ဆန္
အေဝးေျပးလမ္းမေပၚက ခႏၶာဝန္တစ္ခုေလးလံေနပံုဟာ
အားရပါးရ ရယ္ခ်လိုက္ဖို႕ ခက္လွေပရဲ႕။

ဘဝေတြ တျပံဳတမၾကီး
အနားက ဝွီးကနဲ ျဖတ္ေက်ာ္သြားေတာ့မွ
အသက္ဝဝ႐ႈဖို႕ကို သတိရကာ
ေခါင္းကိုေမာ့
ရင္ပတ္ၾကီးကိုလဲ ေကာ့ပစ္လိုက္တယ္။

အဲဒီေန႕က
ေနလံုးၾကီး ေျမာက္တက္မလာခင္
ကမန္းကတန္း အိမ္ထဲျပန္ဝင္ခဲ့မိ။ ။

ခင္ေအာင္ေအး

Saturday, April 18, 2009

Firefox တြင္ မိမိလိုခ်င္ေသာ အဓိက search engine ထည့္နည္း

အင္တာနက္သံုးၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြမ်ား မိမိတို႕ သံုးတဲ့ ဘေရာက္ဇာ မွာဘယ္ search engine ကို နွစ္သက္ သေဘာက်ျပီး သံုးက်သလဲေတာ့ မသိဘူး ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ Google ကိုပဲ အဓိက သံုးပါတယ္..။

အဲ... မေန႕က yahoo toolbar ကို အပ္ဒိပ္ လုပ္လိုက္တာ ကၽြန္ေတာ့ ဘေရာက္ဇာက အဓိက google srarch engine ေပ်ာက္သြားျပီး ရာဟူး search engine ၾကီးျဖစ္သြားလို႕ အေတာ္ေလး စိတ္ဆင္းရဲသြားပါတယ္ ဒါနဲ႕ပဲ အင္တာနက္ထဲ ျပန္ရွာလိုက္တာ အခုေတာ့ ျပန္ျပီး google ျပန္ရသြားပါျပီ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမိတာက ကၽြန္ေတာ့္လိုပဲ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ search engine ကို ကိုယ့္ရဲ့ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ ဘေရာက္ဇာမွာ ထည့္ခ်င္တဲ့ သူမ်ား အတြက္ google ကို ဥပမာထားျပီး ဘယ္လို ထည့္ရမလဲ ဆိုတာ တင္ျပေပးဖို႕ စိတ္ကူးေပၚလာလို႕ မသိေသးသူမ်ား အတြက္ တင္ျပလိုက္ပါတယ္..။

နံပါတ္ (၁) အေနနဲ႕ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ရဲ့ လိပ္စာဘားမွာ about:config ဆိုျပီး ရိုက္ျပီး enter ေခါက္လိုက္ပါ..။
အဲဒီမွာ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ က သတိေပးစာ ေပၚလာပါလိမ့္မယ္ I promise ကို နွိပ္လိုက္ပါ..။

နံပါတ္ (၂) အေနနဲ႕ ေပၚလာတဲ့ စာမ်က္နွာရဲ႕ အေပၚဆံုးမွာ Filter ဆိုတာ ရွိပါတယ္ အဲဒီ ထဲကို keyword.URL ဆိုျပီး ရိုက္ထည့္လိုက္ ရင္ အဲဒီ keyword.URL ဆိုတဲ့ စာတမ္းဆီ တန္းေရာက္ သြားပါလိမ့္မယ္...

နံပါတ္(၃)အဲဒီ keyword.URL ကို right click နွိပ္လိုက္ျပီး Modify ကိုေရြးခ်ယ္ေပးလိုက္ပါ.. ဒါဆိုရင္ Box ကေလးတစ္ခုေပၚလာပါလိမ့္မယ္ အဲဒီ box ထဲက Url လိပ္စာေနရာမွာ ေဟာဒီလိပ္စာေလး ကို http://www.google.com/search?hl=en&q= ထည့္ေပးလိုက္ ရင္ မိမိ တို႕ရဲ့ ဘေရာက္ဇာရဲ့ အဓိက search engine ဟာ google ျဖစ္သြားမွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း နဲ႕ က်န္တဲ့ Yahoo, အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ ေဟာဒီလိပ္စာေလး http://search.yahoo.com/search?p= ကို ရိုက္ထည့္ေပး ရမွာျဖစ္ျပီး msm, အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ http://search.live.com/results.aspx?q= ကို ရိုက္ထည့္ ေပးျခင္းျဖင့္ အထက္ပါ နည္းအတိုင္း မိမိတို႕ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္ ဘေရာက္ဇာ မွာ ထည့္နိုင္ပါေၾကာင္း ေဝမွ်လိုက္ ပါတယ္..။

Tuesday, April 7, 2009

ေပ်ာ့ကြက္

ဒီကဗ်ာကေတာ့ စာေပစီစစ္ေရးက နွစ္ၾကိမ္ အပယ္ခံခဲ့ရလို႕ မဂၢဇင္းမွာ မေဖာ္ျပနိုင္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ညီျဖစ္သူရဲ့ ဘေလာ့ဂ္မွာပဲ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္...။

ေပ်ာ့ကြက္

မင္းတို႕ေမး႐ိုးေတြ အားလံုး ျပဳတ္ထြက္သြားေအာင္
ငါေဆာ္ထည့္နိုင္တယ္
ဒါနဲ႕ပဲ
ေဟာဟိုက ေခ်ာင္ေကာင္းေကာင္းမွာ
ၾကမ္းပိုးရွာသလိုလို
သန္းရွာသလိုလို
ဖိုမကိစၥနဲ႕ျပီးရတာပဲ။

တစ္ညေနာက္က်ျပီးမွ ညားခြင့္ရတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရယ္
ေလးငါးနွစ္တာကာလဆီက စုပ္ျမိဳခဲ့သမွ်ရယ္
အခုမွ
အားလံုးဟာရွိလာခဲ့ျပီ
သီခ်င္းဆိုရဲတဲ့ပန္းပြင့္မ်ား
အနားမယူတဲ့ သန္းေခါင္ယံေခါင္းေလာင္းမ်ား
အိပ္မက္ မက္ရမွာ ေၾကာက္တဲ့ကၽြဲ႐ိုင္းမ်ား။

တလြင့္လြင့္ ခန္းဆီးစရဲ့ အေပၚမွာေတာ့
ရာဇဝင္ဟာ ပိုးသားဇာ ယက္ေဖာက္လို႕
ငါတို႕ေရာက္ရွိရာ မွတ္တိုင္မ်ားနဲ႕
ငါတို႕ဆုပ္ကိုင္မိၾကရာ ျပာမႈန္မ်ားရဲ႕ေရးခ်ယ္မႈမွ်ပဲ။

ခုလိုေတာ့လဲ
ငနဲက
ကိုယ္လိမ္းေပါင္ဒါ လူးရ
ဆပ္ျပာေမႊး သံုးရနဲ႕။

ေရွ႕တူ႐ႈမွာ
တဝက္တပ်က္သာ ပြင့္ေနတဲ့ တံခါးခ်ပ္ေတြ အဆင့္ဆင့္
သခင့္အလိုကို အတိအက် သိတတ္တဲ့ ေခြးတစ္ေကာင္နဲ႕
သံသရာဆံုးေအာင္ ေမွာင္ေနေတာ့မေလာက္ အမိုက္တိုက္
အရက္ျဖဴနည္းနည္းျမိဳလိုက္ရတယ္။

ေနာက္ထပ္....
ျပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္မ်ား
ငါ့အကင္းပါးမႈက ငါ့ကိုျပန္ေရာင္းစားခဲ့ရာ
ေရႊပိန္းခ်ေျခရာေတြနဲ႕
ေပါက္လႊတ္ပဲစား ဖန္ဆင္းလိုက္တဲ့ အနာဂါတ္ေတြပဲအစားျပန္ရခဲ့ေပါ့။

ေဟာ.....
အခုမွ အိပ္ယာကနိုးလာသလိုမ်ိဳး
မႈိခ်ိဳးမွ်စ္ခ်ိဳးေျပာေတာ့မယ့္ ပါးစပ္ရယ္
သင့္ကို ေျမၾကီးထဲဆြဲနွစ္ေတာ့မတတ္အၾကည့္ရယ္
ေနာက္ျပီး
မီးစတဖက္ ေရမႈတ္တဖက္ လက္တစံုရယ္နဲ႕ပါလား။

ငါတို႕နွစ္ေယာက္ၾကားမွာ
ဘယ္တုန္းကမွ မလြဲမွားခဲ့ဖူးတဲ့ေငြတစ္က်ပ္
ခု.... မင္းလူသတ္ခ်င္ေနျပီေပါ့ေလ။

မေန႕တုန္းက ဘာေန႕ပါလိမ့္
အိမ့္ဆည္းလည္းသံ တခၽြင္ခၽြင္တတင္တင္
အျပင္ဘက္မွာမုသားႏြံထဲကၽြံနစ္ဆဲ
အဆိပ္ရည္ျဖစ္ျဖစ္
ေဒးလီးဗိုက္တာျဖစ္ျဖစ္
အိတ္ဇစ္စတင္ရွယ္လစ္ဇင္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။

အဲဒီေလာက္ၾကီး ကီးကိုက္ေနမွေတာ့
ဘာသားနဲ႕ထုထားတာမို႕ေတာင့္ခံနိုင္မလဲ
သဲထဲေရသြန္မျဖစ္ခင္ လက္ဖ်စ္တတြက္
လူမႈေရးေတြ ကြပ္မ်က္လိုက္ရတယ္.။

ျဗဳန္းကနဲ
ရင္ကြဲနာက်ေသခ်င္စရာေကာင္းသြားတဲ့ညေနထဲမွာ
ဆည္းဆာကိုအငမ္းမရနမ္းစုပ္ရင္း
ေဟာဒီနာက်င္မႈသီခ်င္းကို
ညည္းဆိုခဲ့မိတာပဲေပါ့..။ ။

ခင္ေအာင္ေအး
၁၉၉၀

Friday, March 27, 2009

Virus အသိေပးေၾကညာခ်က္

ေနာက္ေျပာင္ျခင္းမဟုတ္ပါ !

ဂ်ာမန္ ကြန္ျပဴတာ လံုျခံဳေရး အထူးကၽြမ္းက်င္သူက ဗိုင္းရပ္စ္ အသစ္တစ္မ်ိဳး ျဖစ္တဲ့ "Conficker" လို႕ အမည္တြင္တဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ဟာ ဧျပီလ ၁ ရက္ေန႕မွာ သန္းနဲ႕ခ်ီတဲ့ ကြန္ျပဴတာေတြကို တိုက္ခိုက္ဖို႕ အသင့္ျဖစ္ေနတယ္လို႕ ေျပာၾကားသြားပါတယ္..။

ဒီဗိုင္းရပ္စ္ဟာ ေအာ္တိုမစ္တစ္ ပရိုဂရမ္တစ္မ်ိဳးကုဒ္ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ျပီး အင္တာနက္ေပၚက ေဒါင္းလုဒ္လုပ္ျခင္းမ်ား မွတဆင့္ ဝင္ေရာက္လာမယ္ လို႕ေျပာၾကားသြားပါတယ္ ကြန္ျပဴတာ တစ္လံုးနဲ႕တစ္လံုး ကိုဘယ္လို ကူးစက္နိုင္တယ္ ဆိုတာေတာ့ ဗိုင္းရပ္စ္ထြက္ေပၚလာမွ သိနိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္..။

ဒီဗိုင္းရပ္စ္ဟာ ပထမအဆင့္ ကြန္ျပဴတာလံုျခံဳေရး ပရိုဂရမ္ေတြကို ရပ္တန္႕သြားေအာင္ အရင္ၾကိဳးပမ္း မွာျဖစ္ျပီး လံုျခံဳေရးပရိုဂရမ္ေတြ ရပ္တန္႕သြားမွ ေနာက္ဆက္တြဲ တိုက္ခိုက္မႈေတြကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ သြားမယ္လို႕ေမွ်ာ္မွန္းထားပါတယ္ အေသးစိတ္ တိုက္ခိုက္နိုင္မႈကိုေတာ့ ေလာေလာဆယ္ မသိရွိနိုင္ေသးပါဘူး..။

အဆိုပါ ကၽြမ္းက်င္သူက ဧျပီ ၁ ရက္ေန႕မွာ Anti-virus-software ေတြကို ေနာက္ဆံုး ေပၚအပ္ဒိပ္ ျဖစ္ေနေအာင္ လုပ္ထားဖို႕နဲ႕ ဖိုင္းယားေဝါလ္ ပရိုဂရမ္ ေတြကိုပါ အသံုးျပဳဖို႕ အၾကံေပးထား ပါတယ္..။

ဂ်ာမန္နိုင္ငံေတာ္လံုျခံဳေရး အဖြဲ႕က ကမာၻနဲ႕အဝွမ္း ကြန္ျပဴတာ အလံုးေပါင္း ၁၀ သန္းခန္႕ အဲဒီ ဗိုင္းရပ္စ္ တိုက္ခိုက္မႈကို ခံရနိုင္တယ္လို႕ သတင္းထုတ္ျပန္ထားပါတယ္..။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာလူမ်ိဳး အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူမ်ား သတိဝိရိယ ထားရွိနိုင္ရန္ တင္ျပလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္..။

Monday, March 23, 2009

ဝတ္မႈံေၾကြတဲ့ တနဂၤေႏြ




တစ္ခါတစ္ရံမွာ

အခ်ိဳးမက်တဲ့
ဝယ္လိုအားေၾကာင့္
အခ်ိန္မတိုင္မွီ ပြင့္ေၾကြရတဲ့
ပန္းပြင့္ငယ္ေလးေတြကို
ဘယ္လိုေရတြက္ရမယ္ဆိုတာ
ငါ့လက္ေခ်ာင္းေတြ လိုက္မမွီနိုင္ေတာ့ဘူး..။

နံနက္ ေဝလီေဝလင္း အခ်ိန္ လူအမ်ား မနိုးထ ၾကေသး လမ္းေပၚတြင္ နံနက္ခင္း ေစ်းဖြင့္ရန္ သြားေနၾကေသာ ေစ်းသည္အခ်ိဳ႕နွင့္ ပဲျပဳတ္သည္ တို႕သာ တစ္ဦးစ နွစ္ဦးစ ရွိေနသည္..။

ရပ္ကြက္ အတြင္းသို႕ အနက္ေရာင္ ေျပာင္လက္ေနေသာ သံရံုးနံပါတ္ျဖင့္ ေနာက္ဆံုးေပၚ မာစီးဒီး ကားနက္ၾကီး တစင္း အရွိန္နွင့္ ေမာင္းဝင္လာျပီး အတန္ငယ္ သပ္သပ္ ရပ္ရပ္ ရွိေသာ သစ္သား ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ ငယ္တစ္လံုးေရွ႕တြင္ ထိုးရပ္လိုက္သည္..ျပီးေနာက္ ကားေရွ႕ခန္းမွ ကားေမာင္းလာသူ ယဥ္ေမာင္းတစ္ဦး ကမန္းကတန္း ဆင္းလာျပီး မာစီးဒီး ကားၾကီး၏ ေနာက္ခန္း တစ္ခါးကို အေျပးအလြား သြားဖြင့္ေပးလိုက္သည္..။

တစ္ခါးပြင့္ သြားျပီးေနာက္ ကားအတြင္းမွ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလး တစ္ဦး ဒယိမ္းဒယိုင္ ျဖင့္ဆင္းလာသည္ မ်က္နွာကလဲ ေဝဒနာ တစ္ခုခု ျပင္းထန္စြာ ခံစားေနရသကဲ့သို႕ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ ျဖင့္ နာက်င္ရႈံ႕မဲ့ေနဟန္..။

အမ်ိဳးသမီးငယ္ ကားေပၚမွ ဆင္းသြားျပီး ျခံဝင္းထဲ ေရာက္သည္နွင့္ ကားက ျပန္လည္၍ အျပင္းေမာင္းထြက္ သြားေလေတာ့သည္..၊

အိမ္တံခါး ကိုေခါက္လုိက္ေတာ့ တံခါး လာဖြင့္ေပးသူကလဲ အမ်ိဳးသမီးငယ္ တစ္ဦး ျဖစ္ျပီး ကားေပၚမွ ဆင္းလာသူ အမ်ိဳးသမီးထက္ အနည္းငယ္ ၾကီးရင့္သည္မွ အပမ်က္နွာေပါက္ ျခင္းဆင္ သျဖင့္ညီအမ ျဖစ္ပံုရေလသည္..။

“ဟင္ ညီမေလး ဘာျဖစ္လာတာလဲ?”

တံခါးဖြင့္ေပးသူ အမျဖစ္သူ၏ ေမးခြန္းကို သူမ ဘာမွ ျပန္မေျဖနိုင္ပဲ အမျဖစ္သူ ၏ ခႏၶာကိုယ္ေပၚသို႕သာျပိဳလဲ ယိုင္က် သြားသျဖင့္ အမ ျဖစ္သူက သူမကို ထိမ္းေပြ႕ျပီး အိမ္တြင္းသို႕ ေခၚေဆာင္လာခဲ့သည္..

“ေမေမ ေရ ေမေမ ဒီမွာ ညီမေလး ဘာျဖစ္လာလဲ မသိဘူး လာပါအံုး”

အမျဖစ္သူ၏ ေခၚသံ အဆံုး မိခင္ ျဖစ္သူ အခန္းထဲမွ ကမန္းကတန္း ထြက္လာျပီး အိမ္ေရွ႕ခန္းမွ သမီး နွစ္ဦး ရွိရာေရာက္လာသည္..

“ဟင္ သမီးငယ္ေလး ဘာျဖစ္လာတာလဲ?”

အမျဖစ္သူ၏ ရင္ခြင္တြင္း မွာလွဲေလ်ာင္း ေနသူ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလး သည္ သူမ၏ မိခင္ ျဖစ္သူကို တစ္ခ်က္မွ် ေမာ္ၾကည့္ျပီးေနာက္ ဇက္က်ိဳးက်သြားေတာ့သည္..ထိုအခါတြင္မွ အိမ္ျပန္လာ ခ်ိန္တစ္ေလွ်ာက္လံုး အိမ္ထဲ ေရာက္သည္ အထိ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားေသာ သူမ၏ လက္ကေလးမ်ား ေျပေလွ်ာ့သြားခ်ိန္တြင္ မေတာ့ သူမ၏ လက္အတြင္းမွ ထြက္က်လာသည္ကေတာ့ အလိပ္လိုက္ က်စ္ျပီး ကိုင္ထားေသာ ယူအက္စ္ ေဒၚလာမ်ား အခုေတာ့ အိမ္ၾကမ္းျပင္တြင္ ျပန္႕က်ဲ သြားခဲ့ေလျပီ..

“သမီး အငယ္မ.....ဝတ္မႈံ”

“ညီမေလးးးး ဝတ္မႈံ”


ပန္းေရာင္းသူေတြရဲ့ပန္းခင္းထဲက
ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ကိုသူမ်ားေတြ
ဝယ္ယူနမ္းရႈိက္သြားမွာစိုးရိမ္လို႕
ေျမအိုးကေလးနဲ႕ကိုယ့္အိမ္မွာ
ေျပာင္းေရႊ႕စိုက္ထားဖို႕ၾကိဳးစားမိသူ
ကကၽြန္ေတာ္ပါ....

“ဝတ္မႈံ ဝတ္မႈံ”

“ဟာ ေခၚလိုက္ ရတာ ဝတ္မႈံရယ္ မၾကားဘူးလား”

“ခစ္..ခစ္..ခစ္ ၾကားသားပဲ ေမာင္လိုက္လာမယ္ ဆိုတာ သိလို႕ တမင္ မၾကားခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ျပီး ေမာင့္ကို စတာပါ..”

“အာ ဒီဝတ္မႈံေလး ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ဆိုးတယ္ေနာ္”

“မနက္ျဖန္ေက်ာင္းပိတ္ျပန္ျပီ ဝတ္မႈံနဲ႕ နွစ္ရက္ေတာင္ ခြဲေနရအံုးမယ္ ေမာင္ေတာ့ ဝတ္မႈံကို စိတ္မခ်ဘူးကြာ အဲလိုေျပာလို႕ ဝတ္မႈံကို အထင္ေသးျပီး ေျပာတယ္ ဆိုျပီး စိတ္မဆိုးနဲ႕အံုးေနာ္ ဝတ္မႈံ ဘယ္လို စိတ္ဓါတ္ရွိတယ္ ဆိုတာ ေမာင္သိပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ဝတ္မႈံကို ကိုယ့္ဘဝထဲမွာ အျပီးအပိုင္ လံုျခံဳမႈ အျပည့္နဲ႕ ရွိေနေစခ်င္တယ္ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တို႕ေတြ ေက်ာင္းမျပီးၾကေသးေတာ့ မျဖစ္နိုင္ေသး လို႕သာ ၾကိတ္မွိတ္ မ်ိဳသိပ္ထားရတာ..”

“ဝတ္မႈံလဲ ဒီလိုပါပဲ ေမာင္ရယ္ အရိပ္မည္းၾကီး စြန္းထင္းေနတဲ့ ေလာင္းရိပ္ေအာက္က လူေတြရဲ့ မသကၤာ အၾကည့္ေတြ ၾကားက အျမန္ရုန္းထြက္ျပီး ေမာင္နဲ႕ တူနွစ္ကိုယ္တိုင္းျပည္ေလး မွာ ျဖဴစင္စြာနဲ႕ သာယာေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ ဘဝေလးကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္လွပါျပီ..”

“ကဲ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ျပီေနာ္ တနလၤာေန႕ေက်ာင္းဖြင့္မွ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္ တာ့တာ”

“တာ့တာ..”

ျခံဝင္းအတြင္းသို႕ ဆင္မယဥ္သာ ေျခလွမ္းမ်ိဳးျဖင့္ ေလွ်ာက္လွမ္း ဝင္ေရာက္ သြားေသာ ခ်စ္သူေလးကို ၾကည့္ရင္း စိုးလြင္ တစ္ေယာက္ ေလးကန္ေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ ဆက္ေလွ်ာက္လာခဲ့မိသည္..
စိတ္ထဲတြင္လည္း ခ်စ္သူေလး အေၾကာင္းကို ေတြးေနမိသည္.. ခ်စ္သူေလးတြင္ ဖခင္မရွိေတာ့ ဖခင္ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္ မိခင္ျဖစ္သူမွာ အသက္ သံုးဆယ္ ဝန္းက်င္ လွေသြး ၾကြယ္ေနတုန္း လူမမယ္ သမီးငယ္ နွစ္ေယာက္နွင့္ က်န္ေနခဲ့သည္..

ေနာက္ေတာ့ ဘယ္လိုလူေတြက ဘယ္လို ျမဴဆြယ္ေကာင္းလို႕ ပါသြားသလဲ မသိ ခႏၶာကိုယ္ အေသြးအသားကို အေရာင္းအဝယ္ လုပ္ျခင္းျဖင့္ ဘဝလမ္းခရီးကို ဆက္ခဲ့သည္.. ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွလဲ အတိအက် ေတာ့ မသိၾကပါ မ်က္ျမင္ သက္ေသလဲ မရွိၾက ..အိမ္ေရွ႕တြင္ လာေရာက္ ရပ္နားျပီး ညေနခင္းအခ်ိန္ေတြမွာ လာေရာက္ေခၚငင္သြားျပီး မနက္မိုးလင္း ျပန္လည္ပို႕ေဆာင္ေလ့ ရွိသည့္ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကားၾကီးကားငယ္ အသြယ္သြယ္ ကုိၾကည့္၍သာ ခန္႕မွန္းၾကျခင္း ျဖစ္ေလသည္..

ေနာက္သမီး အၾကီးမေလး အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ မိခင္ကလဲ အရြယ္က်လာျပီ ျဖစ္လို႕ သမီးၾကီးက အေမ့တာဝန္ကို ပခံုးေျပာင္း ယူလိုက္သလို ကားၾကီးကားငယ္ တို႕ျဖင့္ဆက္လက္ ခ်ီတက္ျမဲ..

ဒါေပမယ့္ ဝတ္မႈံနွင့္ သူက ငယ္စဥ္ကတဲက ေက်ာင္းအတူတူတက္လာသူ ငယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္ၾကျပီး ဝတ္မႈံသည္ စာေတာ္သည္ ေအးေဆး သိမ္ေမြ႕သည္ ထို႕ေၾကာင့္ ဝတ္မႈံ မိသားစု နာမည္ မေကာင္းေပမယ့္ ဝတ္မႈံကို သူခ်စ္ခြင့္ပန္ခဲ့သည္ ဝတ္မႈံကို သူ႕မိသားစု၏ အရိပ္မည္းၾကီး ေအာက္က လြတ္ေစခ်င္သည္...အခု ဝတ္မႈံကလဲ အလွပန္း မ်ား ပြင့္လန္းျပီး အပ်ိဳတစ္ေယာက္ျဖစ္လာျပီမို႕ သူ႕အမ လိုျဖစ္သြားမွာ သူအလြန္ေၾကာက္ေနသည္...

မီးပတ္လည္ဝန္းရံတဲ့ဒဏ္မခံနိုင္လို႕
သားစားက်ားရဲတြင္းထဲ
ခုန္ဆင္းခဲ့ရတဲ့ သမင္ငယ္မေလး
ေတြလဲကမာၻေပၚမွာ
အေျမာက္အမ်ားရွိေလရဲ့..

ဝတ္မႈံ အိမ္ထဲ ဝင္လာေတာ့ ဧည့္ခမ္းမွာ ေမေမ နဲ႕ မမ တို႕ တစ္စံု တစ္ခု ေသာ အေၾကာင္းအရာ ကို အျပင္းအထန္ အၾကိတ္အနယ္ ေဆြးေႏြးေနၾက ဟန္ရွိျပီး သူမ ကို ေတြ႕ေတာ့ နွစ္ေယာက္သား စကားကို ကမန္းကတန္း ျဖတ္လိုက္ၾကတယ္..

“ေဟာ သမီးငယ္ ေတာင္ ေက်ာင္းကျပန္လာျပီ ပင္ပမ္းလာျပီလား ခဏနားျပီး ထမင္းစားလိုက္အံုးေနာ္ ေရအရင္သြားခ်ိဳးလိုက္ ေမေမ ထမင္းခူးထားလိုက္မယ္..”

ေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္ ဝတ္မႈံ၏ မိခင္ျဖစ္သူမွာ ေနာက္ေဖးခန္းသို႕ ထြက္သြားသျဖင့္ ဝတ္မႈံလဲ သူမအခန္းထဲ ဝင္၍ အဝတ္အစားလဲရင္း မိခင္ျဖစ္သူနွင့္ အမ ျဖစ္သူ တို႕၏ မူမမွန္ေသာ အေျခအေနကို စဥ္းစားေနမိသည္..။

အမျဖစ္သူ အေၾကာင္းကိုလဲ ေတြးရင္း သနားမိသည္ သူမတို႕ငယ္စဥ္ တုန္းက တစ္ပါတ္လွ်င္ တစ္ရက္နွစ္ရက္ေလာက္ ဆိုသလို မိခင္ျဖစ္သူသည္ အိမ္ေရွ႕တြင္ လာေရာက္ ရပ္နားေသာ ကားလွလွၾကီးမ်ားျဖင့္ ပါသြားတတ္ျပီး မနက္မိုးလင္း ျပန္လာလွ်င္ သူမတို႕ ညီအမ နွစ္ေယာက္ အတြက္ အရုပ္မ်ား စားစရာ ေခ်ာကလက္ မ်ား ပါလာတတ္သျဖင့္ ညဘက္ မိခင္ မရွိသျဖင့္ ဝမ္းနည္း အားငယ္ ရသမွ်ေတြ ေပ်ာက္ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ ခဲ့ၾကဖူးသည္..

ေနာက္သိတတ္စ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ သူမတို႕ ညီအမ နွစ္ဦးသား ဖက္ျပီး ၾကိတ္ငိုခဲ့ၾကရေပါင္းလည္း မနည္းလွပါ..

ေနာက္ပိုင္း အမျဖစ္သူ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ပညာမစံု ခင္မွာပင္ မိခင္ၾကီး အရြယ္ က်လာသည့္ အျပင္ ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံ ျဖစ္ေအာင္ စုေဆာင္းျပီး တည္ထားေသာ အိမ္ဆိုင္ကေလး မွ ေရာင္းရေငြမ်ား တရားမဝင္ေငြစကၠဴ ေၾကညာခံရသည့္ အထဲ ပါသြားသည့္ အတြက္ မိခင္နွင့္ ညီမငယ္ေလး အတြက္ သူမ မုန္းတီး စက္ဆုတ္ ျပီး ဘယ္ေတာ့မွ ဒီဘဝထဲ အေရာက္မခံဟု စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားေသာ အမျဖစ္သူခမ်ာ သူမ မုန္းတီးေသာ အလုပ္ကို မိခင္ထံ မွ ဆက္လက္ အေမြခံ ခဲ့ရသည္..

ညဘက္ ေက်ာင္းမွ အိမ္စာမ်ား လုပ္ေနေသာ ဝတ္မႈံအနီးသို႕ အမျဖစ္သူ ေရာက္လာျပီး ေဘးမွ ခံုကို ဆြဲယူထိုင္လိုက္သည္..

“ညီမေလး ဝတ္မႈံ”

“ဟင္ ဘာလဲ မမ”

“ညီမေလးကို မမ ေျပာမထြက္ဘူးကြယ္ ဒါ.. ဒါေပမယ့္ေလ ေမေမ့ ခမ်ာဘဝလမ္း ခရီးၾကမ္းတမ္းခဲ့တယ္ကြယ္ အဲဒီေတာ့ေလ ေမေမ့ကို ဘဝေနာက္ဆံုး အခိ်န္ေလး ေတြမွာ ေအးခ်မ္းေစခ်င္တယ္ အခု မမ တို႕မွာ နဲနဲေလးေတာ့ စုမိေဆာင္းမိ ျပီး အိမ္ဆိုင္ကေလးကလဲ စားေလာက္ေသာက္ေလာက္ ရံုေတာ့ ရပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ဒီအိမ္ ဟာ သူမ်ားဆီက ငွားေနရတဲ့ အိမ္ ဆိုေတာ့ နွစ္စဥ္ စေပၚေငြကတိုး အိမ္လခက တိုးနဲ႕ေနာင္အရွည္ က်ရင္ ညီမေလး လဲ ေယာက်ၤား ယူျပီး ထြက္သြားမွာဆိုေတာ့ ေမေမ အတြက္ ဒီအိမ္ေလး ကို အပိုင္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္..”

“ဒီအိမ္ ကို အပိုင္ျဖစ္ဖို႕က လြယ္မွ မလြယ္တာ မမ ရဲ့ ဟိုးအရင္ကေတာ့ လူသိပ္မေနၾကေသးတဲ့ ေနရာဆိုေတာ့ ေစ်းက သက္သာတယ္ အခုက ဒီေနရာေလးက လမ္းမနဲ႕နီး ေစ်းနီးေက်ာင္းနီး ဆိုေတာ့ ေစ်းက နည္းမွ မနည္းတာ ညီမေလးတို႕ ဘယ္ဝယ္နိုင္ပါ့ မလဲ..”

“ညီမေလး ေျပာတာ ဟုတ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ အခြင့္အေရး တစ္ခုေတာ့ ေပၚေနတယ္ ကြယ္ အဲဒါ က ညီမေလး အေပၚ မူတည္ေနတယ္”

“ရွင္ ညီမေလး အေပၚမူတည္ေနတယ္???”

“ဟုတ္တယ္ ညီမေလး ဒါေပမယ့္ မမ အတင္း မတိုက္တြန္းပါဘူး မမတို႕မိသားစုမွာ ဒီအခြင့္အေရးေလး တစ္ခုေလာေလာဆယ္ ရေနတယ္ ဆိုတာေလး ကို ညီမေလး ကို ေျပာျပခ်င္တာပါ ဒီအိမ္ကို သာဝယ္ျပီး သြားရင္ မမတို႕ မိသားစု အေနွာင္အဖြဲ႕ကင္းကင္းနဲ႕ အိမ္ဆိုင္ေလးကို အားကိုးျပီး ျဖဴစင္ သန္႕ရွင္းစြာ ေနလို႕ ရသြားျပီ မမလဲ မမ မုန္းတီး ရြံရွာတဲ့ ဒီအလုပ္ ကို ဆက္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး..”

“ကဲ ဒါဆိုလဲ မမ ေျပာတဲ့ အခြင့္အေရးဆိုတာ ကို ေျပာျပပါအံုး..”

“ဟင္းးးးးး”

“ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က မမ ကိုလာၾကိဳတဲ့ ကားေပၚမွာ နိုင္ငံျခားသား ပါပါလာတယ္ သူက ညီမေလးကို ေတြ႕သြားလို႕ အရမ္းၾကိဳက္တယ္ တဲ့ေလ အဲဒါ မမက ေျပာပါတယ္ ဒါကၽြန္မ ညီမ ေလး အပ်ဳိျဖစ္ခါစ ပါ ေနာက္ျပီး သူ႕ကို ဒီအလုပ္ ကို ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ေစရဘူး ပညာသင္ ဘြဲ႕ယူျပီးရင္ သူ႕ဘဝကို ျဖဴစင္စြာ နဲ႕ ေဆာက္တည္ နိုင္ေစရမယ္ လို႕........
အဲဒါကိုကြယ္ သူက သူအရမ္းၾကိဳက္တယ္ တစ္ညထဲပဲ မင္းတို႕ တိုင္းျပည္မွာ မယံုနိုင္ေလာက္တဲ့ ေငြ ေပးမယ္ လို႕ေျပာတယ္ သူေပးမယ္ ဆိုတဲ့ ေငြပမာဏက ျမန္မာေငြနဲ႕ ျပန္တြက္ၾကည့္လိုက္ရင္ မမတို႕ ဒီအိမ္ကို ဝယ္နိုင္တဲ့ အျပင္ အိမ္ဆိုင္ေလးကိုပါ တိုးခ်ဲ႕ျပီး မမ တို႕မိသားစု ဘဝေနာင္ေရး ေအးေအးေဆးေဆး ေနလို႕ရသြားျပီ ေမေမလဲ ေနာင္ေရးအတြက္ ပူစရာ မလိုသလို မမလဲ ဒီဘဝၾကီး ကကၽြတ္ျပီ ..
ညီမေလး ကို လုပ္ကို လုပ္ရမယ္ လို႕ မေျပာပါဘူး ညီမေလး စိတ္ထဲ ရွိသလို သာလုပ္ပါ ညီမေလးကို ဒီလို ေျပာတာကို က မမ အတြက္ အျပစ္ၾကီးလုပ္မိသလိုပါပဲ..”

ဝတ္မႈံတစ္ေယာက္ အိပ္ရာထဲမွာလူးလွိမ့္ရင္း အေတြးေတြ ပြားေနမိတယ္ မ်က္စိပိတ္လိုက္ တိုင္းလဲ အာရံုထဲ ေပၚလာတာက ေမေမ ရယ္ မမ ရယ္ ခ်စ္ရတဲ့ ခ်စ္သူေမာင္ရယ္ အားလံုးရဲ့ မ်က္နွာေတြ တစ္လွည့္စီ ေပၚေနတယ္ ေနာက္ေတာ့လဲ ေမေမ နဲ႕ မမ တို႕ မိသားစု အတြက္ မလုပ္ခ်င္ပဲ လုပ္ခဲ့ျပီး သူမကို ေစာင့္ေရွာက္ေကၽြးေမြး လာခဲ့ တာေတြ ကိုလဲ ေခါင္းထဲက ထုတ္မရ ..သူမ ၏ အပ်ိဳစင္ ဘဝေလးကို ေမာင့္တစ္ေယာက္ထဲ ကိုသာ တန္ဖိုးရွိစြာ ေပးအပ္ခ်င္ တာနဲ႕ ေမေမ နဲ႕ မမ တို႕ အတြက္ တစ္ညတာ ရင္းျပီး တစ္ဘဝစာ လံုျခံဳသြားနိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ အေတြးက တစ္ဖက္ သူမ အတြက္ ဒီကေန႕ ညကေတာ့ နိုးတစ္ဝက္ အိပ္မက္ ဆိုးေတြ ၾကားထဲ ေခ်ာက္ျခားစြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ ရတဲ့ ညတစ္ည ျဖစ္ခဲ့ ရပါျပီ...

ဒီလိုနဲ႕ မနက္မိုးေသာက္ အလင္းေရာက္လို႕ လာခဲ့ ပါျပီ သူမ တို႕ မိသားစု ရဲ့ မနက္စာ စားပြဲ ဝုိင္းေလးမွာ ထမင္းကို ပဲျပဳတ္ေလး နဲ႕ဆီရြဲရြဲ နယ္လို႕ ၾကက္သြန္ေၾကာ္ ဘူးသီးေၾကာ္ေလးကို ပူပူေႏြးေႏြး အခ်ဥ္နဲ႕ တို႕စားေနရင္းနဲ႕ အရင္က သူမ အရမ္းၾကိဳက္နွစ္သက္တဲ့ မနက္စာေလး ဟာဒီကေန႕ ေတာ့ အရသာ ကင္းမဲ့ေနသလို ခံစားေနမိတယ္ သူမ ဒီလို စားေသာက္နိုင္ဖို႕ အတြက္ ေမေမ နဲ႕ မမ တို႕ ဘဝေတြ ရင္းခဲ့ ရတယ္ မမဆိုရင္ သူ႕ခ်စ္သူကို စြန္႕လႊတ္ျပီး ခ်စ္ညီမငယ္ နဲ႕ မိခင္တို႕ အတြက္ သူမ ဘဝကို စေတး ခဲ့ တာပါ အဲဒီေတာ့ ဝတ္မႈံ တစ္ေယာက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္ျပီး စိတ္ထဲ ကလဲ တီးတိုး ေတာင္းပန္ေနမိတယ္...

ဝတ္မႈံကို ခြင့္လႊတ္ပါေတာ့ ေမာင္.....

“ကဲ မမ ညီမေလး တစ္ညစြန္႕စားရံုနဲ႕ ညီမေလးတို႕ မိသားစု အတြက္ တစ္ဘဝစာ လံုျခံဳသြားမယ္ ဆိုရင္ ေမေမ႕ အတြက္လဲ ေနာင္ေရး စိတ္ေအးရ မမလဲ ဒီဘဝၾကီးက ကၽြတ္မယ္ ဆိုရင္ ညီမေလး ဒီတစ္ည ကို စေတး လိုက္ပါ့မယ္ .. ဒါေပမယ့္ ရပ္ကြက္ ထဲကို ေတာ့ ဒီကားၾကီး မလာပါေစနဲ႕ တစ္ေနရာမွာ ဆံုဖို႕ ခ်ိန္းလိုက္ၾကတာေပါ့..”

ဝတ္မႈံ စကား အဆံုးမွာေတာ့ ေမေမ ေကာ မမ ေကာ ဝတ္မႈံပါ ထမင္းပန္းကန္ ေတြ ေရွ႕ခ်ျပီး အသက္မဲ့ေနတဲ့ ရုပ္ထုေတြလို စကား မဆိုနိုင္ပဲ ျငိမ္သက္ စြာ ေငးငိုင္ေနမိၾကတယ္..

ဒီလိုနဲ႕ စေနေန႕ညမွာ မမ နဲ႕ ဝတ္မႈံ တို႕ လမ္းထိပ္ကေန ကားငွားျပီး ခ်ိန္းထားတဲ့ ေနရာကိုသြား အသင့္ေစာင့္ေနတဲ့ မာစီးဒီးကားၾကီး ေပၚကို ဝတ္မံႈ တစ္ေယာက္ တက္လိုက္သြားတာကို ၾကည့္ျပီး အမ ျဖစ္သူ တစ္ေယာက္ အိမ္ျပန္လာျပီး သူမရဲ႕ ပထမ ဦးဆံုး အေတြ႕ အၾကံဳေတြ ကို ျပန္လည္ ျမင္ေယာင္ မိရင္း ညီမငယ္ ျဖစ္သူ ဒီအခ်ိန္မွာ သူမ လိုပဲ ရြံ႕ရွာ စပ္ဆုတ္စြာ နာက်ည္းေက်ကြဲဆို႕နင့္စြာ ခံစားေနရမွာပဲ လို႕ ေတြးရင္း အိမ္ေရွ႕ ဧည့္ခန္းမ မွာ ထိုင္ေနမိတယ္..။

ေနာက္ေတာ့ မိုးမလင္းတလင္း အလင္းေရာင္ မေပၚ့တစ္ေပၚ အခ်ိန္မွာ လမ္းအတြင္းဝင္လာတဲ့ ကားၾကီး ..
ကားေပၚက ဆင္းလာတဲ့ ယိမ္းယိုင္ေနတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္..

အမျဖစ္သူရဲ့ ရင္ခြင္ထဲ ကေန မိခင္ကို ၾကည့္ရင္း ဇက္က်ိဳးက် သြားတဲ့ ေကာင္မေလး သူမရဲ့ လက္ေတြထဲက ခုန္ေပါက္ ျပီး ဆင္းလာတဲ့ ေဒၚလာေတြ...

ဝတ္ဆင္ထားတဲ့ ဂါဝန္ ကေလး ရဲ့ေအာက္ပိုင္း တစ္ခုလံုး ေသြးမ်ား စိုရြဲ ျပီးျငိမ္သက္ သြားတဲ့ ေကာင္မေလး ကို ၾကည့္ရင္း ေအာ္ဟစ္ ငိုရိႈက္လိုက္တဲ့ မိခင္နဲ႕ အမျဖစ္သူ...

“ဝတ္မႈံ......ဝတ္မႈံ......”

ရပ္ကြက္ကေလး လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ျဖစ္သြားခဲ့ေလျပီ..............။

Tuesday, March 10, 2009

က်ီးကန္း

ကဗ်ာမေရးတာ ၾကာျပီ ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့ ရဲ့ အကိုၾကီးအရင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာေတြ ျပန္ေရးဖို႕ တိုက္တြန္းလြန္းအားၾကီးတာေၾကာင့္ သူ႕ရဲ့ ကဗ်ာေလးေတြ ထဲက တစ္ပုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ့္ ထံ ဒီကေန႕ ပို႕ေပးလိုက္တာေၾကာင့္ အားလံုး မွ်ေဝခံစားနိုင္ဖို႕ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္..။

က်ီးကန္း

ငါ့က်ီးကန္းက တက္ဒ္ဟယူးစ္ရဲ႕ က်ီးကန္းလို မဟုတ္ဘူး၊
ျပဴးက်ယ္က်ယ္မ်က္လံုးေတြက အျမင္က်ယ္ဖို႕ မဟုတ္ဘဲ
ပိုင္ရွင္ မၾကည္ျဖဴတဲ့ အရာေတြကို အလစ္ထိုးသုတ္ဖို႕သာ အသံုးဝင္သတဲ့။

ၾကည့္ေလ...
ခုန္ဆြ ခုန္ဆြ၊ မထီတထီ
ေခါင္းကို ဘယ္ေစာင္းလိုက္ ညာငဲ့လိုက္ ခုန္ဆြ ခုန္ဆြ

တိုက္ေခါင္မိုးတစ္ခုကေနတစ္ခု
ေနာက္ေဖးလမ္းၾကားေရဆင္းပိုက္တစ္ခုကေနတစ္ခု
မိလႅာအုတ္ခံု တစ္ခုကေနတစ္ခု

ခုန္ဆြ၊ ခုန္ဆြ၊ ခုန္ဆြ

လက္ေဆးေႂကြခြက္မွာ လက္ေဆးတယ္၊ ပလုတ္က်င္းတယ္
ျပဴတင္းေပါက္သံပန္းကတစ္ဆင့္ အျပင္ကိုလွမ္းအၾကည့္မွာ
မ်က္နွာကို အပက္ ခံလုိက္ရတဲ့ အာ႐ုံ အညစ္အေၾကး တစ္ခု။ ။

ခင္ေအာင္ေအး
၁၇/၀၇/၂၀၀၀

Monday, March 2, 2009

စိတ္ကုေဆးရံုသို႕ေရာက္ခဲ့စဥ္က

စိတ္ကုေဆးရံုကို ေရာက္ခဲ့စဥ္က ဆိုလုိ႕ ကိုလင္းထက္ တစ္ေယာက္ စိတၱဇေဆးရံုတက္ဖူးတယ္ လို႕ေတာ့ အထင္ေတာ္ မလြဲလိုက္ၾကပါနဲ႕ဗ်ာ..

ညက ရုပ္ရွင္ ၾကည့္ရင္း ရုပ္ရွင္ထဲမွာ ဆရာဝန္က စိတၱဇေဝဒနာရွင္ တစ္ေယာက္ ကို ေမးျမန္းေနတုန္း လူနာက သူ႕မ်က္လံုးကို သူ႕ဖာသာ စားပြဲေပၚက ေဘာပင္ နဲ႕ ထိုးေဖာက္ လိုက္တာ ၾကည့္ရင္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ အရင္က ရန္ကုန္ျမိဳ႕ မရမ္းကုန္း နားက စိတ္ကုေဆးရံု ကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ေရာက္ခဲ့ ဖူးတာကို သတိရျပီး ျပံဳးမိလို႕ ျပန္ေရးလိုက္တာပါ..။

ပထမ တစ္ေခါက္ကေတာ့ ရပ္ကြက္ ထဲက ယဥ္ယဥ္ေလး စိတ္ေဝဒနာ ခံစားေနရတဲ့ သူကို အိမ္ကို မီးရႈိ႕မယ္ လုပ္လို႕ သြားျပီးကူညီလိုက္ပို႕ တုန္းကပါ..

အဲဒီေန႕က အဲဒီလူကလဲ အေတာ္ၾကမ္းေနေတာ့ အိမ္သားေတြ မနိုင္တာနဲ႕ ဝိုင္းကူဖမ္းခ်ဳပ္ျပီး ကားနဲ႕ သြားပို႕ၾကတာပါ သူကလဲ နွစ္ေခါက္ သံုးေခါက္ေလာက္ ေရာက္ဖူးတယ္ ခင္ဗ်..

တစ္လမ္းလံုး လဲၾကိမ္းေမာင္း ဆဲဆို လာလိုက္တာ ဆိုတာ လိုက္ပို႕တဲ့ သူေတြ အေတာ္ေလး အခံရခက္ေပမယ့္ စိတ္ေဝဒနာ ခံစားေနရတာပဲေလ ဆိုျပီး ႀကိတ္မွိတ္ သည္းခံၿပီး လာလိုက္တာ ေအာင္မယ္ ဆရာက မရမ္းကုန္း လမ္းဆံု ေလာက္လဲ ေရာက္ေကာ စျပီး ျငိမ္လာတယ္ ျငိမ္တယ္ ဆိုတာ လူနဲ႕ ပါးစပ္ သာျငိမ္တာပါ မ်က္လံုး က က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ပတ္ဝန္းက်င္ ကို ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနတာ..

ေဆးရံုနား ေရာက္လာေလ ျငိမ္ေလပဲ ေဆးရံု ဝင္းတံခါး ဝလဲ ေရာက္ေကာ..
ေရွ႕က ကားေမာင္းလာတဲ့ သူ႕ အကိုျဖစ္သူကို

“အကို ဘာလာလုပ္တာလဲ ဒီကို အိမ္ျပန္ၾကရေအာင္ဗ်ာ”

အကိုျဖစ္သူက ဘာမွ ျပန္မေျပာေတာ့လဲ သူက ခပ္တည္တည္ ပဲ ေအးေဆး ျငိမ္သက္လို႕ လြန္ခဲ့တဲ့ နာရီဝက္ေလာက္က သူပဲ မဟုတ္သလိုလို နဲ႕..

ဒီလိုနဲ႕ အေရးေပၚလူနာလက္ခံ ရာလို႕ပဲ ေျပာရမလား မသိ အေဆာက္အဦးေလး တစ္ခု ကိုေရာက္သြားပါတယ္..
အဲဒီမွာ စိတ္ကုေဆးရံု ဖြဲ႕စည္းပံုက ကားလမ္းေဘးမွာ ဝင္းအုတ္တံတိုင္း တစ္ခု အဲဒီပထမ ဝင္းအုတ္တံတိုင္း ထဲမွာမွ ကားရပ္ဖို႕ေနရာေတြရယ္ လူနာလာပို႕တဲ့ သူေတြ စားေသာက္ဖို႕ လဘက္ရည္ဆိုင္ စားေသာက္ဆိုင္ေတြရယ္ လူနာလက္ခံစမ္းသပ္ ဖို႕ ေဆးခန္းေလးလို မ်ိဳး အဆာက္အဦး တစ္ခုရယ္ အဲဒါေတြ ရွိတယ္ ..

ေနာက္ေတာ့မွ ေနာက္ထပ္ ဝင္းအုတ္တံတိုင္း တစ္ခု ဂိတ္မၾကီးမွာ အေစာင့္ေတြနဲ႕ အဲဒီလမ္းကေလး အတိုင္းဝင္သြားရင္ ေဘးဘက္ေတြမွာ စိတ္ေဝဒနာရွင္ေတြ ကိုထားတဲ့ အေဆာက္အဦးေတြ ေဘးဘယ္ညာမွာ တန္းစီလို႕ေပါ့ေလ...

အဲဒီလိုနဲ႕ လူနာလက္ခံရာအေဆာက္အဦးေလးထဲ ေရာက္သြားအျပီးမွာ ခ်ထားေပးတဲ့ ခံုတန္းေလးေတြ မွာ ဝင္ထိုင္လိုက္ ၾကပါတယ္.. လူလဲ အေတာ္အတန္ ေရာက္နွင့္ ေနၾကေလရဲ့..ဒီလိုနဲ႕ အူေၾကာင္ေၾကာင္ နဲ႕ဝင္ထိုင္ေနၾကတုန္း ေဘးက လူတစ္ေယာက္က ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အုပ္စုကို ၾကည့္ေနရင္း က မေနနိုင္ေတာ့တဲ့ ပံုနဲ႕..

“ေဟ့ ဒီက ညီေလးတို႕ တိုကင္ ယူျပီးျပီလား”

“မယူရေသးဘူး အကို တိုကင္ ယူရအံုးမွာလား ဘယ္မွာယူရမလဲ ခင္ဗ်”

လူနာရဲ့အကိုျဖစ္သူက ျပန္ေမးလိုက္ပါတယ္..

“ဟိုအခန္းေလး ထဲမွာ နပ္စ္မ ရွိတယ္ သူ႕ကိုသြားအေၾကာင္းၾကားျပီး တိုကင္ ယူလိုက္”

လူနာရဲ့အကိုျဖစ္သူလဲ ေက်းဇူးတင္ စကားေတြ အထပ္ထပ္ ဆိုရင္း တိုကင္ သြားယူလိုက္ပါတယ္..

အဲဒီျဖစ္ရပ္ေတြကို ေရာက္နွင့္ေနသူ ေတြက ၾကည့္ျပီး အားလံုး ျပံဳးစိ ျပံဳးစိ လုပ္ေနလို႕ ..

ေအာ္ငါတို႕ ေဆးရံုမွာ တိုကင္ယူရေကာင္းမွန္း မသိလို႕ ျပံဳးတယ္ လို႕ပဲ ထင္လိုက္မိပါတယ္..

ခဏေလာက္ အၾကာမွာပဲ..

နပ္စ္မ တစ္ေယာက္ ထြက္လာျပီး လူနာအမည္ နဲ႕ေခၚပါေတာ့တယ္.

“ကိုဝင္းေမာင္ ရွိလား အလွည့္ေရာက္ျပီ”

“ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ ရွိပါတယ္ မေတြ႕တာေတာင္ အေတာ္ၾကာပီေနာ္ ေနေကာင္းလား ”

အဲဒီလို အလာပသလာပ ေတြ ေျပာျပီး ေဘးမွာ အေစာင့္အေရွာက္နဲ႕ ထသြားသူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အုပ္စုကို တိုကင္ယူဖို႕ ညႊန္ၾကားခဲ့သူ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ ပါပဲ ဒီေတာ့မွ ေရာက္နွင့္ေနသူေတြ ဝိုင္းျပီး ျပံဳးစိ ျပံဳးစိ ၾကည့္တဲ့ အျဖစ္ကို ရိပ္မိပါေတာ့တယ္..

ေဝဒနာသည္က ျပန္ျပီးတိုကင္ ယူဖို႕ ေျပာခံရတဲ့ အျဖစ္ကိုးဗ် ေအးေလ ေျပာခံရလဲ တတ္နိုင္ဘူး ကိုယ္ေတြ မွ မေရာက္ဖူးတာ ေဝဒနာ ရွင္ရဲ့ အကိုကလဲ ေရာက္ဖူးရံုပဲ ရွိတယ္ အရင္က သူ႕အေဖအေမ ေတြပဲ အထဲဝင္တာကိုး သူက အျမဲ လဘက္ရည္ဆိုင္မွာ ထိုင္ထိုင္ က်န္ခဲ့တယ္ ဆိုပဲ...

ဒီလိုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အလွည့္ ကိုေရာက္ပါျပီ လူနာရယ္ သူ႕အကိုရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ အထဲ ဝင္သြားလိုက္ၾကတယ္..

အထဲ ေရာက္ေတာ့ ဆရာဝန္က လူနာမွတ္တမ္း ကိုဖတ္ျပီး

“ ကဲ ဘာျဖစ္လဲေျပာပါအံုး”

လို႕လဲ ေမးလိုက္ေကာ

“ကၽြန္ေတာ့္ အကိုေပါ့ ဆရာ နဲနဲ ဟိုဟာ ျဖစ္ေနလို႕ေလ” သူက လွ်ိဳ႕ဝွက္စကား ေျပာေနသလို ဆရာဝန္ ဘက္ဆီကို ဦးေခါင္းကို ညြတ္ကိုင္းျပီး မ်က္ရိပ္ မ်က္ကဲ ကလဲ ျပေသး လက္ကလဲ ဦးေခါင္း နားထင္နား လက္ညိဳးေလး ကို အသာရစ္ျပလို႕ အဓိပၸာယ္ က သူ႕အကို ဦးေနွာက္ မေကာင္း လို႕ေပါ့ေလ ဆရာဝန္ကို တီးတိုးေျပာေနေလရဲ့..

ကၽြန္ေတာ္ အသားကုန္ ရယ္ခ်င္သြားတယ္ ေဆးရံုလာပို႕တဲ့ အကိုျဖစ္သူကိုပဲ ရူးေနတယ္ ဆိုျပီး ဆရာဝန္ကို ေဝဒနာရွင္က အရင္သြားတိုင္ေနတာကိုး ..သူ႕အကိုျဖစ္သူကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ မ်က္နွာၾကီးနီရဲေနျပီး အေတာ္ေလးကို ေဒါသျဖစ္သလို ရယ္ခ်င္သလိုနဲ႕ မအီမလည္ ျဖစ္ေနတဲ့ ရုပ္..

“အဲဒါ ဆရာရယ္ သူက ကားအရမ္းေမာင္း ခ်င္တယ္ မဟုတ္လား ဒီေတာ့ ကားပတ္ေမာင္းရေအာင္ ဆိုျပီး ဒီကို ေခၚလာတာပါပဲ ဆရာရယ္”

ေျပာျပီး ေမာသြားဟန္ျဖင့္ စကားကို ရပ္နားလိုက္တဲ့ လူနာျဖစ္သူကို ၾကည့္ျပီး ဆရာဝန္ကလဲ ျပံဳးစိ ျပံဳးစိ

ေနာက္ေတာ့ အကိုျဖစ္သူ ရွင္းျပသမွ် နားေထာင္ျပီး ဆရာဝန္က မွတ္ခ်က္ေရး လိုအပ္တဲ့ စာရြက္ စာတမ္းေတြ လုပ္ျပီးသကာလ ဆရာဝန္က လူနာျဖစ္သူ ေဝဒနာရွင္ လက္ထဲ စာရြက္ စာတမ္းေတြ ထိုးထည့္ေပးျပီး ..

“ ကဲ ဒီစာရြက္ေတြ ယူျပီး မင္းအကို ကို ထားရမယ့္ ေဆးကုသေဆာင္ ကို လိုက္ပို႕လိုက္ ဟုတ္ျပီလား”

လူနာကလဲ စိတ္မေကာင္းတဲ့ ပံုနဲ႕

“ဟုတ္ကဲ့ပါ ဆရာ ကၽြန္ေတာ့္အကိုကို အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္သာ ကုသေပးပါ ဆရာရယ္ ဆရာတို႕ကို အားကိုးပါတယ္”

ဆိုျပီး စာရြက္ေတြ ကိုင္လို႕ေရွ႕က သုတ္သုတ္ သုတ္သုတ္ နဲ႕ ထြက္သြားတယ္...

ဒီေတာ့မွ ဆရာဝန္က ကၽြန္ေတာ္ တို႕ကို မ်က္စိမွိတ္ျပျပီး ..

“သူ႕ကို ေနမေကာင္းဘူး ေျပာရင္ ေဆးရံုဝင္းထဲ ေခၚသြားဖို႕ ညီအကို တို႕ အလုပ္ရႈပ္ကုန္ လိမ့္မယ္ သူက ၾကမ္းခ်င္ ထၾကမ္းနိုင္တယ္ေလ ဒီေတာ့ ဒီလိုပဲ သူ႕အလုိက္အထိုက္ေလး နဲ႕ လုပ္ရတာေပါ့ ေနာက္က ေဆးရံုဝန္ထမ္း တစ္ေယာက္ လိုက္ပို႕ပါလိမ့္မယ္ ”

ဒါနဲ႕ပဲ ေဆးရံုဝန္ထမ္း ေခၚေဆာင္ရာ ေနာက္ကို လိုက္လာခဲ့ ၾကတယ္ ေနာက္ေတာ့ ေဆးရံုဝင္းထဲ ေရာက္လူနာလက္ခံတဲ့ ေနရာေရာက္ေတာ့မွ ဆရာဝန္ကို စာရြက္စာတမ္းေတြ ေပးျပီး ေဆးရံုဝန္ထမ္းက ေဝဒနာရွင္ ကို ..

“ကဲ ဒီမွာ ခဏေစာင့္ေနအံုးေနာ္ ဒီလူေတြကို ထားမယ့္ အခန္းလိုက္ပို႕လိုက္အံုးမယ္ စိတ္မပူနဲ႕ ဟုတ္ျပီလား”

ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာကလဲ

“ဟုတ္ကဲ့ ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အကိုကို ေကာင္းေကာင္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးၾကပါဗ်ာ ”

လို႕ေတာင္ မွာတမ္း ေခၽြလိုက္ေသး..

အဲဒီလိုနဲ႕ ေဝဒနာရွင္ ကိုသူ႕အလိုက္အထိုက္ လိုက္ျပီး မလွိမ့္တပတ္ နဲ႕ ေဆးရံုမွာ ထားခဲ့ ျပီး အျပန္လမ္း တစ္ေလွ်ာက္မွာ တစ္ကားလံုး ရယ္လိုက္ရတာ ဆိုတာ ဗိုက္ေတြ ေတာင္ ေအာင့္သဗ်ာ..။

ေနာက္တစ္ေခါက္ကေတာ့ သေဘၤာ လိုက္ဖို႕ စလုပ္ခါစ ဆင္မလိုက္ကေရေၾကာင္းပညာသိပၸံ မွာ ဖိုးတိကက္ လို႕ေခၚတဲ့ သင္တန္းတက္ဖို႕ အေရး ကို ေဆးစစ္ရမတဲ့ေလ ေဆးစစ္တာက ဟုတ္ပါျပီ သူတိို႕က အျပင္မွာလဲ မစစ္ေစခ်င္ဘူး လူေတြ ရူးမရူး နဲ႕ မူးယစ္ေဆး သံုးမသံုး လဲ သိခ်င္တယ္ ဆုိေတာ့ တစ္ခ်က္ခုတ္ နွစ္ခ်က္ျပတ္ စိတ္ကုေဆးရံုမွာ သေဘၤာသား အသစ္စက္စက္ေလး ေတြအတြက္ ေဆးစစ္ဌာန လုပ္ထားေလရဲ့..

အဲဒီလို နဲ႕ေပါ့ဗ်ာ သူခ်ိန္းထားတဲ့ ေနရာ ကိုယ္ကေစာင့္ရမွာ ဆိုတဲ့ ကိုင္ဇာ ရဲ့ သီခ်င္းအတိုင္း မနက္ေစာေစာ စိတ္ကုေဆးရံု ဝင္းတံခါးဂိတ္မွာ လြယ္အိတ္ေလး ေတြ ဖိုင္ေလးေတြ လြယ္လို႕ ကိုင္လို႕ သနားကမားရုပ္ကေလးေတြနဲ႕ သေဘၤာသားေလာင္း ေလးေတြ မနက္ေစာေစာ တန္းစီေနၾကပါျပီ..

ေဆးရံုဝင္းထဲ လာတဲ့ သူေတြကလဲ ဒီေကာင္ေလးေတြ ဘာလဲ ေပါ့ ကြက္ၾကည့္ ကြက္ၾကည့္နဲ႕ ဟိ ဟိ..

အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ နဲ႕ ကုမၸဏီ တူတူ သင္တန္း ေလွ်ာက္တာျခင္းလဲ တူတူ ျဖစ္တဲ့ ေဘာ္ဒါ တစ္ေယာက္လဲ ပါပါတယ္ နွစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ နဲနဲ အားရွိတာေပါ့ဗ်ာ ဟဲ ဟဲ နို႕မို႕ဆို ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ နိုင္လိုက္မယ့္ျဖစ္ျခင္းဆိုတာ..

ခဏေလာက္ လဲေနေရာ ရုပ္ကို တမင္ အေပါက္ဆိုးေအာင္ လုပ္ထားပံု ရတဲ့ မ်က္နွာ ရွစ္ေခါက္ခ်ိဳး နဲ႕ လူတစ္ေယာက္ ဝင္းတံခါး ဝကို ေရာက္လာျပီး နာမည္ေတြ ေခၚပါေတာ့တယ္ နာမည္ မေခၚခင္ မွာတမ္းက အရင္ေခၽြေသးသဗ်.

ခင္ဗ်ားတို႕ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ တစ္ပါတည္း ပါမပါ စစ္ပါ.။

နာမည္ေခၚရင္ ဟုတ္ရွိပါတယ္ခင္ဗ် လို႕ထူးပါ..။

ျပီးရင္ စာရြက္စာတမ္း နဲ႕ အမ်ိဳးသားမွတ္ပံုတင္ ကို တစ္ခါတည္းထုတ္ထားျပီး ဂိတ္ေပါက္ထဲ ကိုဝင္ပါ..။

(ေတာ္ေသးတယ္ သေဘၤာသားဆိုေတာ့ အမ်ိဳးသားခ်ည္းျဖစ္ေနလို႕ တကယ္လို႕မ်ား အမ်ိဳးသမီးဆိုရင္ မိန္းမျဖစ္ျပီး အမ်ိဳးသားမွတ္ပံုတင္ပဲ ရွိရလားဆိုျပီး ရစ္ခ်င္ ရစ္ေနမွာ)

နာမည္ မပါေသာ သူမ်ား ေစာင့္ပါ အခ်ိန္ရလွ်င္ ဒီကေန႕ အျပီးစစ္ေပးျပီး အခ်ိန္မရလွ်င္ ေနာက္ေန႕ တန္းစီဇယားတြင္ ထည့္ေပးမည္..။

အဲဂလိုဗ်လူေလး အေယာက္နွစ္ဆယ္ ေလာက္ကိုေတာင္ နွစ္ရက္ခြဲ ျပီးစစ္ခ်င္သဗ် ဒါက သူတို႕ရဲ့ နည္းဗ်ဴဟာပါ အဲဒီလို မျဖစ္ခ်င္ရင္ လက္သိပ္ထိုးေလး နာမည္စာရင္းထဲ ပါေအာင္ ထံုးစံ အတိုင္းေလး ေတြ လုပ္ေပးရတယ္ ဒါေပမယ့္ ဒါက ဖိန္႕ဖိန္႕ေလ ေၾကာက္တဲ့ သူေတြက ေပးေပါ့ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ အားမေပးလို႕ မေပးဘူး ေနာက္ေတာ့လဲ ဆယ္ေယာက္ဆယ္ေယာက္ စီ အထဲေရာက္သြားတာပါပဲ..

ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သူငယ္ခ်င္းလဲ ကံေကာင္းေထာက္မ စြာ ပထမ အသုတ္ထဲ ပါသြားေတာ့ ပိုျပီး မေပးခ်င္ဘူးေပါ့ က်န္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ေယာက္ကေတာ့ ေၾကာက္လန္႕ျပီးလဘက္ရည္ဖိုး စမူဆာဖိုး ေပါက္စီဖိုးနဲ႕ စီးကရက္ဖိုးေတြ စုေပါင္းျပီး ထြက္သြားေလရဲ့ ဒါက ေနာက္ေတာ့ သူတို႕ ျပန္ေျပာျပတာပါ..
အမွန္ကေတာ့ SECD သေဘၤာသားရံုးက ေဖာင္တင္တဲ့ နံပါတ္အလိုက္ လူစာရင္း စီျပီး ပို႕လိုက္တာ အဲဒါကို သူတို႕က ၁၀ ေယာက္စီ ခြဲေခၚျပီး နဲနဲ ေျခာက္လွန္႕လိုက္ေတာ့ ေနာက္ေန႕ထပ္မလာခ်င္သူ စာရင္းထဲ ေနာက္ေရာက္ေနသူမ်ား ေၾကာက္လန္႕ျပီး ဟိုဟို ဒီဒီဖိုးေတြ ထြက္သြားတာပါပဲ..။

ဒီလိုနဲ႕ ပထမ အသုတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၁၀ ေယာက္ မ်က္နွာထားဆိုးဆိုး လူေနာက္က တန္းစီျပီး ဝင္းထဲက ကားလမ္းေလး အတိုင္းေလွ်ာက္လာ ၾကေရာေပါ့ဗ်ာ..လူေတြက ဒီထဲကို မေရာက္ဖူးေတာ့ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ေပါ့ အထူးအဆန္းကိုး ေဆးစစ္မယ့္ ေနရာကလဲ ဟိုးေဆးရံုဝင္း ေနာက္ဆံုးနား မွာဗ် အဲလို ေလွ်ာက္လာၾကရင္း အေဆာက္အဦး တစ္ခုထဲ က ေကာင္မေလး ေခ်ာေခ်ာလွလွေလး တစ္ေယာက္ ထြက္လာတယ္ ဆံပင္ေလး ကလဲ ခါးေက်ာ္ျပီး တင္ပါးဖံုးတဲ့ အထိ ဆံ၏ေကာင္းျခင္းနဲ႕ ျပည့္စံုေလရဲ့...။

သေဘၤာသားေပါက္စတို႕လဲ မသိမသာတစ္မ်ိဳး သိသိ သာသာ တစ္မ်ိဳး အစြမ္းကုန္ ငမ္းၾကေလသတည္း ေပါ့ဗ်ာ..
အဲဒီ မဒီေလးကလဲ မ်က္နွာ ရွစ္ေခါက္ခ်ိဳးနဲ႕ လူကို နႈတ္ဆက္ျပီး သကာလ ကၽြန္ေတာ္ တို႕အုပ္စုနဲ႕ တစ္ပါတည္း လုိက္လာတယ္..

ကၽြန္ေတာ္တို႕ အုပ္စုလဲ ဘာလဲ ဘယ္သူလဲ ဆရာဝန္မလား နပ္စ္မလား လားေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ ငမ္းလာၾကတာေပါ့ဗ်ာ..။

အဲဒီအထဲမွာ ကၽြန္ေတာ့ ေဘာ္ဒါက အဆိုးဆံုးဗ် က်န္တဲ့ သူေတြ ေတာ့ မသိဘူး ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အရုပ္ကေလး တစ္ရုပ္လွလို႕ ငမ္း အဲေလ ၾကည့္သလိုမ်ိဳးေလာက္ပါပဲ ဘာလို႕ဆို ကၽြန္ေတာ့္မွာက နံပါတ္ခ်ိတ္ထားျပီးသားကိုးဗ် အဲ ဟိုငတိ ကေတာ့ နံပါတ္ မခ်ိတ္ရေသးေတာ့ ေတြ႕သမွ် ထန္းေတာ ငါ့ထန္းေတာ လို႕ သေဘာထားျပီး နံပါတ္ခ်ိတ္ဖို႕ ၾကိဳးစားခ်င္ေနေတာ့ သူ႕မွာ ေနမထိ ထိုင္မသာ ေတြ ျဖစ္ေနတာ..

ကၽြန္ေတာ့္ ကိုလဲ ေျပာလိုက္တာေတြ စံုလို႕

“ငါေတာ့ စြဲလန္းသြားျပီ ကိုလင္းရာ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ မသိ ဒီေနရာကလဲ ေန႕တိုင္းလာလို႕ ေကာင္းတဲ့ ေနရာ မဟုတ္ အမ်ိဳးထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ ဒီမွာ ေဆးရံုလာတက္ ေနလဲ ေကာင္းသား သတင္းေမး ဆိုျပီးလာလို႕ ရတာေပါ့ ”

ဆိုျပီး အမ်ိဳးဂုဏ္ ကိုေတာင္ သူက ျမွင့္တင္ေနခ်င္ေသးတယ္ သူ႕ေၾကာင့္ပဲအမ်ိဳးထဲက လူတစ္ေယာက္ေယာက္ ရူးျပီးဒီကို လာေဆးရံုတက္ေပးရမယ့္ပံု..

ဒီလိုနဲ႕ ေဆးစစ္မဲ့ ေနရာ ေရာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးက စာရြက္စာတမ္း ဖိုင္ေတြ လုပ္ေနတာ ေတြ႕ေတာ့ .

“ေဟ့ ကိုလင္းေသခ်ာျပီကြ နပ္စ္မေလး ျဖစ္မယ္”

ဆိုျပီး မ်က္လံုးက ေခါေတာ တစ္ေထာင္အားေလာက္နဲ႕ ေကာင္မေလးကို ၾကည့္ေနလိုက္တာမ်ားဗ်ာေဘးကကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ေကာင္မေလး အစား အေတာ္ေလး အေနရအထိုင္ရ ခက္တယ္ တစ္ကယ္..။

အဲလိုနဲ႕ တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္ ဆရာဝန္ကို ဝင္ေတြ႕ သူတို႕ေမးတာေတြ ေျဖ ေမးခြန္းစာရြက္ေတြ ေျဖေပါ့ဗ်ာ.. ေမးခြန္းစာရြက္ထဲမွာက စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေမးခြန္းေတြေပါ့ လူအမ်ားနဲ႕ေနတာ နွစ္သက္သလား တစ္ေယာက္ထဲ ဆို ဘာေတြလုပ္လဲ ဘာညာ အမ်ားၾကီးပါပဲ အဲဒါေတြ ေျဖရတာလဲ အေတာ္ေလးေတာ့ အေၾကာင္သားဗ် ေမးခြန္းေတြက ေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္ ျဖစ္သလို မေတာ္မွားေျဖမိရင္လဲ ကိုယ့္ကို တစ္ခါထဲ အရူးလက္မွတ္ ေပးလိုက္နိုင္တယ္ေလ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ၾကည့္ဖို႕ကလဲ ေတာ္ၾကာ ကိုယ္ၾကည့္လိုက္တဲ့ တစ္ေယာက္ ရူးေနလို႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပါက္ကရ မွားေျဖလိုက္ရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ပါ အမႈတြဲြသြားနိုင္ေတာ့ မၾကည့္ရဲဘူး...

ကဲ စာရြက္ေတြ နဲ႕ ေျဖျပီး သြားေတာ့ စားပြဲေပၚက ပုလင္းေလး တစ္လံုး လွမ္းေပးတယ္ ကိုယ့္နာမည္ နဲ႕ ဖိုင္နံပါတ္ေလး ကို စာရြက္ေလးနဲ႕ ကပ္ထားလို႕ ..

“ဟိုဘက္က အခန္းေလးထဲ မွာ ဆီးထည့္လာခဲ့ပါ”

ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို စိတ္မွန္မွန္တင္မကဘူး မူးယစ္ေဆး သံုးမသံုးကို ပါ စစ္တာပါ ဒါေၾကာင့္ ဆီး နမူနာ အတြက္ ပုလင္းေလး ေတြနဲ႕ ဆီးကို ယူဖို႕ ဟိုဘက္က အခန္းေလးထဲ သြားခိုင္းတာပါ...

ဟိုဘက္က အခန္းေလး ဆိုလို႕ နံရံေတြနဲ႕ တစ္ကယ့္ အိမ္သာလို႕ မေအာက္ေမ့လိုက္ပါနဲ႕ လိုက္ကာေလးနဲ႕ ကာထားတဲ့ အခန္းေလးပါ လိုက္ကာ ဆိုေတာ့လဲ ေအာက္ပိုင္းက ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ၾကမ္းျပင္နဲ႕က လြတ္ေနတာပါ..။

အဲ အိမ္သာကိုလဲ ၾကည့္ပါအံုးအဲဒီ လိုက္ကာကာထားတဲ့ အခန္းေလးရဲ့ အလည္တည့္တည့္မွာ အေရွ႕တိုင္းဆန္ဆန္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ရတဲ့ အိမ္သာပါ အဲဒီေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ မတ္တပ္ ၾကီးၾကျပန္ေတာ့လဲ ပုလင္းေလးက ပင္နယ္စလင္ ပုလင္း ထြက္သမွ် ဟာေတြကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ အကုန္ မထည့္နိုင္ ဒါဆို ေဘးေတြ အကုန္ မီးသတ္ပိုက္နဲ႕ ျဖန္းသလို ျဖစ္ကုန္မယ္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ေလး ဆိုရင္ေတာ့ ပုလင္းထဲ ထည့္ ျပီးရင္ ဆက္ျပီး ပိုတာေတြ အိမ္သာထဲ လႊတ္လိုက္ရံုပဲ အဲဒါေပမယ့္ အျပင္က လူေတြ ေျခေထာက္ေတြ ေလွ်ာက္သြားေနတာေလး ၾကည့္ရင္းနဲ႕ေပါ့ ဟီ ဟိ..။

ဒီလိုနဲ႕ လူတစ္ကိုယ္ အျဖစ္ တစ္မ်ိဳးေတြနဲ႕ ေပါက္ၾကပါျပီဗ်ာ..
သံုးေလးေယာက္ က လံုးဝမထြက္လို႕ အျပင္ထြက္ ေရဗူး ထဲက ေရေတြ အကုန္ေမာ့ေသာက္ျပီး ၾကိဳးစားေနၾကေလရဲ့..

တစ္ခ်ိဳ႕ကလဲ မ်ားလြန္းလုိ႕ ဘရိတ္မအုပ္နိုင္ပဲ ပုလင္းေတြ လွ်ံက် လိုက်..

တစ္ခ်ိဳ႕ကလဲ ေရွ႕ကလူေတြ ပုလင္းေတြ စိုကုန္လို႕ ဆရာမ က ပူညံပူညံလုပ္တာကို ၾကည့္ျပီး နည္းပညာ အသစ္နဲ႕ အရင္ထုတ္လိုက္တယ္ ေနာက္ ျပီးခါနီး မွ ပုလင္းထဲ ကိုထည့္ေတာ့ ပုလင္း ဖင္ကပ္ ေလာက္ပဲ ရလို႕ ေနာက္တစ္ေၾကာင္း ထပ္ညွစ္ဖို႕ ၾကိဳးစားသူက ၾကိဳးစား ဟား ဟား အေတာ္ ေလးကို ကက်ိဳးကေဂ်ာင္ နိုင္လွပါတယ္..

ကၽြန္ေတာ္လား ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ကပ္ထားတဲ့ စာရြက္ ျပန္လဲ လိုက္ရတယ္ ဒီေလာက္ဆို ဘယ္ထဲ ပါသြားလဲ သေဘာေပါက္ေတာ့ ထပ္မေမးနဲ႕ေတာ့ေနာ္ mrgreen

အဲဂလိုနဲ႕ အားလံုး ျပီးလို႕ ျပန္ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဘာ္ဒါ ျဖစ္သူကေကာင္မေလး နားရစ္သီ ရစ္သီလုပ္ျပီးအဆက္အသြယ္ ရဖို႕ ၾကိဳးစားေနေလရဲ့..

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ

“ေဒါင္... ေဒါင္... ေဒါင္”

ေခါင္းေလာင္းသံေတြ ၾကားလိုက္တယ္.

ဆရာဝန္လုပ္သူက ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းငမ္း ေနတဲ့ ေကာင္မေလး ကို ၾကည့္ျပီး .

“ေနျခည္ေရ ထမင္းစား ေခါင္းေလာင္း ေခါက္ေနျပီ အေဆာင္ျပန္ေတာ့ လာကူတာေက်းဇူးေနာ္ ထမင္းစားျပီးရင္လဲ ေဆးေသာက္ဖို႕ မေမ့နဲ႕အံုး”

ဆရာဝန္ရဲ့ စကားအဆံုး ေကာင္မေလး လွည့္ထြက္သြားပါတယ္.

ဆရာဝန္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ရွင္းျပတာက ေကာင္မေလး ဟာေဆးေက်ာင္းသူေလး ပါတဲ့ စာေတြ က်က္ရင္း စိတ္ဂေယာက္ဂယက္ ျဖစ္သြားလို႕ ဒီမွာ လာေဆးကုေနရျခင္း ျဖစ္ျပီး အခုအေတာ္ေလး ေကာင္းသေလာက္ စိတ္ျငိမ္ သြားျပီးျဖစ္လို႕ အခုလိုပဲ အကူအေန နဲ႕လာလာျပီး ကူညီေနတာ ျဖစ္ေၾကာင္း အဲဒီလိုပဲ စိတ္အေတာ္ျပန္ေကာင္းေနတဲ့ သူေတြ ကို သူ႕လုပ္ေဆာင္နိုင္စြမ္းကို ၾကည့္ျပီး ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ အလုပ္မ်ား ေပးထားေၾကာင္း လာရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ မွာ အျပင္မွာ အလုပ္လုပ္ေနသူေတြ ဟာဒီလိုလူေတြ ျဖစ္ေၾကာင္းရွင္းျပေတာ့..

“ေဟ့ ကိုေအာင္ မင္းေကာင္မေလး ကိုဒီေလာက္ ခ်စ္သြားတာကြာ ေနာက္ျပီး ေကာင္မေလးက မ်ိဳးေကာင္းရိုးေကာင္း ပညာတတ္ေလးကြ ေဆးေက်ာင္းသူေလာင္းေလး ဒီဆရာဝန္ကိုပဲ မင္းရင္ဖြင့္ျပီး ေကာင္မေလးနဲ႕ နီးစပ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါလား ဘဝတစ္သက္တာ ေစာင့္ေရွာက္ပါရေစေပါ့ တစ္ကယ္လို႕ မင္းလက္ထဲေရာက္ျပီး စိတ္မေဖာက္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ေရႊ ပဲေမာင္ရင္ ဘယ္နွယ့္လဲ.”

ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းျပန္ေျပာတာကေတာ့..

“@#'+*"$&%?ß\=*”

ပါတဲ့ဗ်ား...။

Friday, February 27, 2009

Followers နွင့္Google Friend Connect ကိုေပါင္းစပ္လိုက္ျပီ..။

လြန္ခဲ့တဲ့ လအနည္းငယ္ေလာက္က မိတ္ဆက္ခဲ့တဲ့ Google Friend Connect ဟာဘေလာ့ဂါေတြကို ဆက္သြယ္ေပးရာမွာ သိပ္အသံုးမဝင္ပဲ ဂ်ီေတာ့ အတြက္သာျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ ၂၆ ရက္ေန႕ကစျပီး Blog Followers နဲ႕ ေပါင္းစပ္ လိုက္ပါျပီ ဒီလိုေပါင္းစပ္လိုက္ ျခင္းအားျဖင့္ ဂ်ီေတာ့ျခင္း ဆက္သြယ္ရာမွာေကာ ဘေလာ့ျခင္း ဆက္သြယ္ရာမွာ ပါတစ္ေပါင္း တစ္စည္းထဲ ျဖစ္သြားတဲ့ အတြက္ အလြန္ေကာင္းတဲ့ အဆင့္ျမွင့္ တင္မႈတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္ ..

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘေလာ္ဂါေတြ အတြက္လဲ ဆိုဒ္ဘားမွာ နွစ္ခု ထည့္စရာ မလုိေတာ့ သလို Follower လုပ္ခ်င္သူနဲ႕ ကြန္တက္ လုပ္ခ်င္သူေတြ အတြက္ တစ္ေနရာထဲမွာပဲ တစ္ၾကိမ္လုပ္ရံုနဲ႕ အဆင္ေျပသြားနိုင္ပါျပီ..

အခုဆိုရင္ Followers ထဲက ဓါတ္ပံုကို နွိပ္လိုက္တာနဲ႕ ဘေလာ္ဂါဆိုရင္ သူ႕ရဲ႕ profil နဲ႕ သူ႕ရဲ့ ဝဘ္ဆိုဒ္ နာမည္ သူဘယ္ဝဘ္ဆိုဒ္ ေတြကို ေဖာ္လို လုပ္ထားလဲ ဆိုတာကို scroll bar ေလးနဲ႕ ျပေပးတဲ့ အတြက္ ဆိုဒ္ကို အလည္လာသူေတြ အေနနဲ႕ ပံုတစ္ပံု ျခင္းကေန တစ္ဆင့္ အမ်ားၾကီး သြားလို႕ ရတဲ့ အတြက္ ဘေလာ္ဂါ အတြက္ေကာ စာဖတ္သူ အတြက္ပါ အလြန္ေကာင္းမြန္အဆင္ေျပ ပါတယ္..။

ေနာက္တစ္ခုက သူတို႕ အဆင့္ျမွင့္ခ်ိန္မွာ ဘေလာ့ဂ္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား Followers ေတြ ေပ်ာက္ကုန္ပါတယ္ ဒီေကာင္ေတြက ပ်က္သြားတာ မဟုတ္ပဲ အထဲမွာ ရွိေနျပီး Follow anonymously ေတြျဖစ္ကုန္လို႕ အျပင္မွာ ပံုေတြ ေပ်ာက္သြားတာပါ အဲဒါကို ေပ်ာက္သြားတဲ့ ကာယကံရွင္က sign in ဝင္ျပီး Follow publicly ျပန္ေျပာင္းေပးလိုက္ရင္ ပံုေတြ ျပန္ေပၚလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္..

အခုအသစ္ အဆင့္ျမွင့္လိုက္တဲ့ Followersနွင့္Google Friend Connectကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေတြ႕ျမင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္..။



ဒီေအာက္က ဗီြဒီယိုကေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိဳး Follower လုပ္ရမလဲ ဆိုတာကို ရွင္းလင္းျပထားတဲ့ ဗီြဒီယို ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ..။

Wednesday, February 25, 2009

၂၅ ရာစုထဲကလူ


စာပိုဒ္(၁)

ဟိုးးးးးးးးး အေဝးဆီက အလင္းေရာင္ သဲ့သဲ့ တစ္ခု သူျမင္ေနရတယ္ ေနာက္တျဖည္းျဖည္း နဲ႕ အဲဒီအလင္းေရာင္ ဟာပိုျပီး စူးရွ ေတာက္ပလာသလို သူလဲ အသက္ရႈရတာ မြန္းက်ပ္ လာတယ္ သူ႕တစ္ကိုယ္လံုး လဲ ေအးစက္လို႕..။

သူ ဒီျဖစ္ရပ္ က အျမန္နိုးထ မွ ျဖစ္မယ္ ဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ ခ်က္နဲ႕ အတူ ခႏၶာကိုယ္မွာ ရွိသမွ် အားေတြ အကုန္သံုးျပီး ရုန္းထလိုက္တယ္..။

“ဗြန္း”

“ဖူး ဖြီး”

ပါးစပ္ထဲက ေရေတြ ကိုေထြးထုတ္ရင္း သူ႕ရင္ေခါင္းထဲ ကို ေလေတြ အျပည့္ရႈသြင္းလိုက္မိတယ္ အားး အခုမွ ဆီျပည့္သြားတဲ့ အင္ဂ်င္တစ္လံုး လို သူ႕ရဲ့အဆုတ္ေတြ က ေအာက္ဆီဂ်င္ျပည့္သြားလို႕ တစ္ကိုယ္လံုး ကိုခြန္အားေတြ တြန္းပို႕ေပးလိုက္ သလို သူ႕ရဲ႕ ဦးေနွာက္ေတြကလဲ အခုမွ ၾကည္ၾကည္လင္လင္နဲ႕ ျဖစ္ရပ္အားလံုးကို ဆက္စပ္ စဥ္းစားလာနိုင္ေတာ့တယ္.။

ထံုးစံ အတိုင္းပဲေပါ့ သူညက အရက္မူးလြန္ျပီး ကားေမာင္းျပန္လာတယ္ ေနာက္ေတာ့ အိပ္ရာေပၚကမူးရႈးထိုး ဝင္အိပ္မယ္ ေနာက္ ရင္ပူတယ္ဆိုျပီး ေရထေသာက္ရင္း ေရခ်ိဳးကန္ထဲ ဝင္စိမ္ေနမယ္ ေနာက္ေတာ့ ေရခ်ိဳးကန္ထဲ ဝင္စိမ္ရင္းနဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္ျပီး ေရေအာက္ေရာက္လို႕ ေရမြန္းမွ အလန္႕တၾကားနဲ႕ ထလာမယ္ ဒါပဲေလ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြက ဘယ္နွစ္ၾကိမ္မွန္းေတာင္ သူမေရတြက္နိုင္ေတာ့ ဒါေပမယ့္လဲ သူအမွတ္မရွိ အဲဒီအတိုင္းလုပ္ေနတုန္း..။

အဲ ထူးဆန္းတာ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ သူအမူးလြန္တိုင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားတိုင္း အိပ္မက္ထဲမွာ သူအမူးလြန္ကားေမာင္းျပန္လာတိုင္း ကားတိုက္မႈျဖစ္တယ္ ကားကားခ်င္း ျဖစ္ျဖစ္ ကားနဲ႕ တစ္ျခားအရာတစ္ခုခု ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့..။

စာပိုဒ္(၂)

ေဒါက္တာ မိုးဟိန္း တစ္ေယာက္ မနက္မိုးလင္း ဂ်ဴတီလြဲ ေပးျပီးေတာ့ အိမ္ကို ကားေမာင္း ျပန္လာရင္း စဥ္းစားလာေနမိတယ္..

ညက ကားတိုက္မႈနဲ႕ ေရာက္လာတဲ့ လူနာ တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းကိုေပါ့ ဒီလူက တစ္ခါလဲ မဟုတ္ နွစ္ခါလဲ မဟုတ္ အမူးလြန္တိုင္း ကားတစ္စီးနဲ႕ ေလွ်ာက္ေမာင္းျပီး အျမဲ ကားတိုက္မႈျဖစ္တယ္ ေနာက္ေတာ့လဲ သူတို႕ ေဆးရံုကို ေရာက္လာတာပဲ ျဖစ္လိုက္တိုင္းလဲ အဆံုးစြန္ထိ ဘယ္လိုမွ အဖတ္ ဆယ္လို႕ မရေတာ့ေလာက္ေအာင္ ကိုဆိုးတယ္ ညကလဲ လမ္းေဘးက သစ္ပင္ ကို ဝင္တိုက္လာလိုက္တာ ကားေကာ လူေကာ တစ္ကိုယ္လံုး က်ိဳးေၾကလို႕ ဒီေတာ့လဲ ထံုးစံ အတိုင္းပဲေပါ့ အဲဒီလူကို ေဆးရံုေနာက္က လူခႏၶာကိုယ္ အက်ိဳးအပ်က္ ေတြကို ၾကိတ္ေခ်ျပီး ေျမၾသဇာ လုပ္တဲ့ စက္ထဲ ပစ္ထည့္လိုက္ရေတာ့တာပဲ ...။

ေနာက္ေတာ့ သူ႕ရဲ့ ဦးေႏွာက္ထဲက မိုက္ခရိုခ်ပ္စ္ ျပားေလးကေန ျဂိဳလ္တုကတစ္ဆင့္ သူ႕ရဲ့မန္မိုရီေခၚ မွတ္ဥာဏ္ေတြ သိမ္းထားတဲ့ မွတ္ဥာဏ္ဘဏ္တိုက္ ထဲကေန ျပီး သူ႕ရဲ့ေဒတာေတြ ကိုျပန္ျပီး သူၾကိဳဝယ္ထားတဲ့ သူ႕ရဲ့ Clone ေခၚ ပံုတူကိုယ္ပြား ထဲကို ျပန္ထည့္ အသက္သြင္းျပီး သူ႕အိမ္က ေရခ်ိဳးကန္ထဲ သြားျပန္ထည့္ ေပးထားခဲ့ရတယ္ ဒီေတာ့ သူေနာက္ဆံုးျဖစ္သြား ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္အထိကို တစကၠန္႕မလပ္ သူ႕အသိဥာဏ္ထဲ ရွိေနလို႕ သူျပန္ရွင္သန္လာတဲ့အခါ ကားတိုက္မႈကို အိပ္မက္မက္တယ္ ပဲ သူထင္ေနတယ္ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ညက မူးလဲ မူးေနတယ္ ဆိုေတာ့ အာရံုေတြက ဝိုးတဝါးေပကိုး...

အင္းေလ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဒီလူ က ၂၅ ရာစုနွစ္မွာ လူလာျဖစ္ေနျပီးေတာ့ ပိုက္ဆံကလဲ တတ္နို္င္တယ္ ဆိုေတာ့ ပံုတူကိုယ္ပြားေတြ ဝယ္ထား နိုင္တာကိုး က်ဳပ္လဲ ဒီလိုလူေတြ နဲ႕ အလုပ္ျဖစ္ေတာ့ က်ဳပ္အတြက္လဲ ေလာေလာဆယ္ ပံုတူကိုယ္ပြား နွစ္ခုေလာက္ေတာ့ ဝယ္စုထားနိုင္ လို႕ ေနာင္ေရးေတာ့ အေတာ္ေလး စိတ္ေအးရပါျပီေလ..။

Saturday, February 21, 2009

ညီတစ္ေယာက္ေကာက္ရတဲ့ ေမြးေန႕တစ္ခုအေၾကာင္း


လြန္ခဲ့ေသာ တစ္နွစ္ ၂၀၀၈ ခုနွစ္၏ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၃ ရက္ ေန႕မွာ ဘေလာ့ဂ္ ေတြ လုိက္ဖတ္ရင္း ဘေလာ့ဂ္ တစ္ခု ကိုေရာက္သြားျပီးေတာ့ ဝတ္ရံုတစ္ခုရဲ့ ရာဇဝင္ ဆိုတဲ့ ပိုစ့္ေလး ကို ဖတ္မိတယ္ ..

သူဘယ္သူလဲ ဘယ္ကလဲ နာမည္ၾကီး ဘေလာ္ဂါ လား တက္သစ္စ ဘေလာ္ဂါလား ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီအခ်ိန္က လံုးဝ မသိပါဘူး...

အဲဒီ အခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္ ဟာ ဘေလာ့ဂ္ဖတ္သူ အဆင့္မွာေတာင္ အသစ္စက္စက္ ပဲရွိေသးတဲ့ ဘေလာ့ဖတ္သူ တစ္ေယာက္ပါ..

အဲဒီ ပိုစ့္ေလး ကို ဖတ္ျပီးေတာ့ အရမ္းၾကိဳက္ အရမ္းေလးစား မိျပီး တစ္ဆက္ထဲ ဆိုသလို သူ႕ဘေလာ့ဂ္ ဆိုဒ္ဘားေလး မွာ တင္ထားတဲ့ ေကာင့္ေဒါင္းေလး တစ္ခု အရ ေနာက္ တစ္ပါတ္ မွာ သူ႕ေမြးေန႕ ေရာက္ေတာ့မယ္ ဆိုတာ သိလိုက္ရတဲ့ အခိုက္အတန္႕ေလးမွာ အခ်ိန္မဆိုင္းပဲ ေမြးေန႕ဆုေတာင္း E-Card ေလးတစ္ကဒ္ ၾကိဳျပီး ပို္႕လိုက္မိတယ္..

ဒီလိုနဲ႕ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္သြားျပီး အဲဒီေန႕ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၁ ရက္ေန႕ မွာ ကၽြန္ေတာ့္ ဆီကို အီးေမးလ္ တစ္ေစာင္ ျပန္ဝင္လာတယ္ ေက်းဇူးတင္တယ္ ဆိုတဲ့ E-Card ေလး ေပါ့ ..

ညေနေစာင္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ဂ်ီေတာ့မွာ အဲဒီဘေလာ့ဂ္ ပိုင္ရွင္ က သူ႕ဂ်ီေတာ့ ကို အက္ဒ္လာျပီး စကားေတြ ေျပာျဖစ္ၾကရင္းက အခုအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ မွာ ညီေလးတစ္ေယာက္ ေကာက္ရလာခဲ့ျပီေလ..

သူကေတာ့ ဘေလာ္ဂါ ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား သိၾကတဲ့ ESSAY ေတြ အေရးေကာင္းျပီး သူ႕ပိုစ့္ေလး ေတြဟာ စကားလံုး အလန္းေလးေတြ အေတြးအေခၚ အသစ္အဆန္း ေလးေတြ နဲ႕ ဘယ္လို ဇာတ္သိမ္းမယ္ ဆိုတာ ခန္႕မွန္းလို႕ မရေအာင္ ေရးတတ္တဲ့ မနက္ျဖန္ဆုိတာရွိေနသ၍ ငါကေတာ့ ငါ့အိပ္မက္ကို ဖက္တြယ္ထားမွာဘဲ ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ ကိုလက္ကိုင္ ထားတဲ့ အိပ္မက္မက္ရင္ေတာင္ အမဲေရာင္ အိပ္မက္ေတြကို ပဲ မက္တတ္တယ္ လို႕ ဆိုတဲ့ အနက္ေရာင္အိပ္မက္တစ္ခု၏ ဝိဥာဥ္မ်ား ဆိုတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ပိုင္ရွင္ ဘလက္ဒရင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္...။

ဒီေန႕ဟာ ဆိုရင္ သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ရဲ့ ညီအကိုလို ခင္မင္ခြင့္ မ်ားစတင္ခဲ့ ရာေန႕တစ္ေန႕ ျဖစ္သလို သူ႕ရဲ့ ၂၄ ခ်ပ္ေျမာက္ တံခါးတစ္ခ်ပ္ ကိုအသာလွစ္ဟလို႕ ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ တံခါးခ်ပ္ မ်ားရွိရာကို ေျခလွမ္း မ်ား စတင္ေတာ့မယ့္ ၂၄ နွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..

ယေန႕ မွ သည္ ေနာက္နွစ္ေပါင္း မ်ားစြာထိ ငါ့ညီေလး ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ေမြးေန႕မ်ား ကို ပိုင္ဆိုင္နိုင္ျပီး ဘဝလမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္ မွာလဲ သာယာေျဖာင့္ျဖဴးေျငွာင့္ဆူး ကင္းတဲ့ ပန္းခင္းေသာ လမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းနိုင္ျပီး နိုင္ငံေတာ္နဲ႕ ျပည္သူလူထု အက်ိဳးကို သယ္ပိုး နိုင္တဲ့ နိုင္ငံ့သားေကာင္း ရတနာ အျဖစ္ ကိုေရာက္ရွိ နိုင္ပါေစ လို႕ ဆုေတာင္းပါတယ္ ညီေရ..

Monday, February 16, 2009

မရဏ ကစားပြဲ (၂)ဇာတ္သိမ္း

အခန္း(၃)
သားေကာင္မ်ား

ကစားပြဲ စသည္နွင့္ ေရာက္ရွိသြားသည္ကေတာ့ အုတ္ဂူမ်ား အလည္ပဲ ျဖစ္သည္...

သူတို႕က အုပ္စုေတာင့္ သလို လက္နက္မ်ားကလဲ စံုလင္ သျဖင့္ ထြက္လာ သမွ် အားလံုး ကို အလြယ္ တကူ နွိမ္နင္း နိုင္ သျဖင့္ ေပ်ာ္စရာ ေတာင္ျဖစ္ေနသည္...

ပတ္ဝန္းက်င္ ကို လွည့္ပတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သင္းခ်ဳိင္းဆိုေသာ္လည္း အမ်ားဆိုင္ ဟုတ္ပံု မရ အေရွ႕ဘက္တြင္ ၾကီးမားလွသည့္ အိမ္ၾကီးတစ္လံုး အေနာက္ဘက္တြင္ လူေသအေလာင္း ထားရန္ မီးသၿဂိဳလ္ စက္ကဲ့သို႕ အေဆာက္အဦး တစ္ခု ျဖစ္နိုင္သည္မွာ ႀကီးမားေသာ မိသားစု ဝင္မ်ား ေနထိုင္ေသာ အိမ္နွင့္ မိသားစုဝင္မ်ားကို ျမဳတ္နွံ သၿဂိဳလ္ သည့္မိသားစု သင္းခ်ိဳင္း ျဖစ္ပံုရေပသည္..

ဒါနွင့္ သံုးေယာက္စီ နွစ္အုပ္စု ခြဲ၍ တစ္အုပ္စုက အိမ္ႀကီးဆီသို႕ ေနာက္တစ္အုပ္စုက အေနာက္ဖက္ရွိ အိမ္ငယ္ ဆီသို႕ သြားရန္ လူစုခြဲလိုက္ ၾကသည္..


အိမ္ႀကီးသို႕ သြားရန္ အုပ္စုတြင္ ေအးေမာင္၊ဘေက်ာ္ နွင့္ ေသာင္းေအး တို႕ ျဖစ္ျပီး ေနာက္တစ္အုပ္စုမွာ ဆန္းေက်ာ္၊ဟန္သန္းနွင့္ေမာင္ျမင့္ တို႕ျဖစ္ၾကသည္...


ပထမ အုပ္စုေကာ ဒုတိယ အုပ္စုပါ ဘာမွ ေထြေထြ ထူးထူး မေတြ႕ၾကပဲ ပစ္ရင္း ခတ္ရင္း ညဥ့္နက္ လာခဲ့ျပီ..ထိုအခ်ိန္ တြင္ ေမာင္ျမင့္ တစ္ေယာက္ အေပါ့ သြားခ်င္ လာသျဖင့္ ဂိမ္း ကို ေခတၱရပ္ နားေသာခလုတ္ ကိုနွိပ္၍ အိမ္သာ သို႕ထြက္ခြာ လာလိုက္သည္..


ဆန္းေက်ာ္ နွင့္ ဟန္သန္း တို႕ နွစ္ေယာက္လဲ ဂိမ္းထဲ တြင္ ရပ္တန္႕ေနေသာ ေမာင္ျမင့္ ကို ထားျပီး တစ္ခန္းဝင္ တစ္ခန္း ထြက္ လိုက္လံၾကည့္ရႈ ေနရာ မွ ေနာက္ဆံုး တြင္ ေမာင္ျမင့္ ရပ္တန္႕ေနေသာ ေနရာ သို႕ ျပန္ေရာက္လာ ၾကရာ ေမာင္ျမင့္ အနားတြင္ နာနာ ဘာဝမ်ား ဝိုင္းဝန္း ေနၾကသည္ ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ နွစ္ေယာက္သား အေျပးအလြား တိုက္ခိုက္ လိုက္ၾကေသာ္လည္း နာနာဘာဝ တစ္ေကာင္မွာ လြတ္ထြက္သြားျပီး ေမာင္ျမင့္အား သစ္သားခၽြန္ ၾကီးျဖင့္ ထိုးစိုက္ လိုက္သည္ ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္..


ထိုအခ်ိန္ တြင္ အိမ္သာ ထဲမွ ေမာင္ျမင့္ မွာ အေပါ့ သြားေနစဥ္ သူ၏ ေခါင္းထက္ အမိုးမ်က္နွာက်က္ နားတြင္ လွည့္ပတ္ ေနေသာ အရိပ္မည္းမ်ားကို မျမင္မိ ေသာ္လည္း ၾကက္သီးမ်ား ထ၍ လူမွာ တုန္တက္ သြားမိသည္ သို႕ေသာ္ ရံဖန္ရံခါ အေပါ့ သြားလွ်င္ ျဖစ္ေနက် သလိုျဖစ္သည္ ဟုထင္၍ ဂိမ္းေဆာ့ ေနသည့္ အခန္းရွိရာ ျပန္လာခဲ့ရာ သူ၏ ေနာက္ဖက္ နံရံမ်ား မ်က္နွာ က်က္မ်ားတြင္လဲ အရိပ္မည္း မ်ားက ထပ္ခ်ပ္ မကြာ လုိက္ပါလာေလျပီ..

သူအခန္း ထဲသို႕အေရာက္ ဂိမ္းထဲမွ ေမာင္ျမင့္ ကိုလဲ သစ္သားခၽြန္ၾကီးျဖင့္ ထိုးစိုက္ အျပီး ျဖစ္သြား သျဖင့္ေမာင္ျမင့္တစ္ေယာက္ ခံုေပၚစိတ္ပ်က္ လက္ပ်က္ ထိုင္ခ် လိုက္ျပီး....

“ဟ ဘာလဲကြ ငါဂိမ္း ကို ရပ္ထားခဲ့တာကို ဘယ္လိုျဖစ္လို႕ ငါ့ေကာင္ ကေသသြားတာလဲ မဟုတ္ေသးပါဘူး”

သူထိုသို႕ေျပာ ရင္း ကြန္ျပဴတာထဲ လွမ္းအၾကည့္ သူ႕အေလာင္းေကာင္ ေဘးတြင္ မိန္းမတစ္ေယာက္ ေရာက္ေနျပီး တစ္ျဖည္းျဖည္း ကြန္ျပဴတာ စကရင္နား ကပ္လာျပီး ျပဴတင္းေပါက္မွ ေခ်ာင္းၾကည့္သကဲ့ သို႕ ေမာင္ျမင့္ကို မ်က္ဆံမရွိေသာ အနက္ေရာင္ ေျဗာင္မ်က္ဝန္း တစ္စံုျဖင့္ လွမ္းၾကည့္ျပီးေနာက္...

“G..A..M..E.. O..V..E..R”

ဟုလွမ္းေျပာ လိုက္ သည္ကို သူတို႕ အားလံုး ျမင္ေတြ႕လိုက္ၾကီးေနာက္ တစ္ျဖည္းျဖည္း ေမွးမိွန္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားခဲ့ေလသည္..။

“ကဲသူငယ္ခ်င္းတို႕ ငါလူေတာ့ ဂိမ္းအိုဗာ ျဖစ္သြားျပီဆိုေတာ့ ဆက္ကစားလို႕ မရမယ့္ တူတူ ျပန္ေတာ့မယ္ ကြာ ဘာမွလဲ မျဖစ္ပါဘူး သာမန္ သရဲဂိမ္းေလး တစ္ခုပါ မင္းတို႕လဲ အလကား အပင္ပမ္း ခံမေနနဲ႕ေတာ့ ကဲ သြားျပီေဟ့ ”

ေမာင္ျမင့္ေျပာေျပာဆိုဆို ထထြက္ သြားသျဖင့္ အိမ္နားနီးျပီး ကားမရွိသျဖင့္ ကပ္လိုက္လာေသာ ဆန္းေက်ာ္နွင့္ ဟန္သန္း တို႕ ကလဲ ..

“ ေဟ့ ေဟ့ ေမာင္ျမင့္ ေနအံုးေလ ငါတို႕ လဲ လိုက္မယ္ ဆက္မကစားေတာ့ ဘူးကြ”

ဟုဆိုရင္း ေအးေမာင္တို႕ကို သံုးေယာက္သား နဳတ္ဆက္ ၍ အိမ္ေအာက္ ဆင္းသြား ၾကေလသည္..

ခဏအၾကာတြင္ ေအးေမာင္တို႕ အိမ္ေအာက္မွ ကားေမာင္း ထြက္သြား သည့္ အသံသည္ တစ္ျဖည္းျဖည္း ေဝး၍ ေဝး၍ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားေပေတာ့သည္..

ေအးေမာင္တို႕၏ျမင္ကြင္း

ယခု အခန္းထဲ တြင္ ေအးေမာင္ နွင့္ သူ၏ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း ဘေက်ာ္၊ေသာင္းေအး တို႕သာ က်န္ေနခဲ့ ျပီး ဂိမ္းထဲ မွ အိမ္ၾကီး ေရွ႕တြင္ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္း မသိပဲ သံုးေယာက္ သား ရပ္ေနမိၾကစဥ္..

သူတို႕ သံုးေယာက္ လံုး ၏ ကြန္ျပဴတာ ဖန္သားျပင္ တြင္ေပၚလာသည္က မဲေမွာင္ ေျပာင္လက္ေနေသာ ကတၱရာ လမ္းေပၚတြင္ အျပင္းေမာင္းနွင္ ေနေသာ ကားေလး တစ္စီး ကားေမာင္းသူေနရာ တြင္ မည္သူမွ မရွိပဲ ကားေနာက္ခန္းတြင္ ဟန္သန္းနွင့္ ဆန္းေက်ာ္ တို႕ ကားဆိုဖာ ေနာက္မွီကို ေခါင္းတင္၍ အိပ္ေနၾကသည့္ပံု ရသည္..

ကား ေရွ႕ ေဘာနက္ အဖံုးေပၚတြင္ ဇာအက်ီ ပါးဝတ္ဆင္ထားေသာ ဆံပင္ဖားလွ်ား နွင့္ အမ်ိဳးသမီးက မက္တပ္ ၾကီးရပ္လို႕ ကားေခါင္မိုးေပၚ နွင့္ေဘးေနာက္ တို႕တြင္လဲ အရိပ္မည္း ၾကီးမ်ား ...

“ဟင္ ေမာင္ျမင့္တို႕ ကားပါလား”

ဘေက်ာ္ အလန္႕တၾကား ေရရြတ္လိုက္မိသည္..

“ဒုကၡပဲ သူတို႕ေတာ့ ဒုကၡေရာက္ ေတာ့မယ္ ထင္တယ္ ငါတို႕ ေနာက္က အျမန္လိုက္သြား ၾကည့္မွ ျဖစ္မယ္ ကဲ လာၾက သူငယ္ခ်င္းတို႕ ငါတို႕ ကြန္ျပဴတာ ေတြပါ ယူလာခဲ့ၾက အခုအခ်ိန္က စျပီး ဒီကြန္ျပဴတာေတြနဲ႕ ဒီဂိမ္း ကို ကိုယ္နဲ႕ခြာထားလို႕ မရေတာ့ဘူး လို႕ ငါေတာ့ထင္တယ္.”

ေသာင္းေအး ရဲ့ စကားအျပီး ေအးေမာင္ နွင့္ ဘေက်ာ္ တို႕ ကြန္ျပဴတာမ်ား ပါ သယ္၍ ကားနွင့္ ေမာင္ျမင့္တို႕ သံုးေယာက္ သြားရာ လမ္း အတိုင္း ေမာင္းနွင္ လာခဲ့ေပျပီ..။

ကားေပၚတြင္ ကြန္ျပဴတာ ထဲ လွမ္းၾကည့္ လိုက္ရာ အရိပ္မည္းမ်ားက ေမာင္ျမင့္တို႕ ကားေဘးျပဴတင္းေပါက္ မွ ကားအတြင္းသို႕ ဝင္ေရာက္ သြားၾကျပီး သူတို႕ ၏ လက္သည္းရွည္ ၾကီးမ်ား ျဖင့္ ဟန္သန္းနွင့္ဆန္းေက်ာ္ တို႕၏ လည္ပင္း မ်ားကို ျဖတ္ေတာက္ လိုက္သည္ ကို ေနာက္ဆံုး ျမင္လိုက္ရျပီး သူတို႕ ေနာက္ဆံုး တည္ရွိခဲ့ရာ ဂိမ္းအတြင္းမွ အိမ္ၾကီးေရွ႕ ျမင္ကြင္းျပန္ေပၚလာသည္ ကိုေတြ႕ၾကရသျဖင့္ အားလံုး စိတ္ထဲ သူတို႕သူငယ္ခ်င္း သံုးေယာက္ေတာ့ လူ႕ေလာကၾကီးကို စြန္႕ခြာ သြားၾကျပီလား ဟု အေတြးေတြ ကိုယ္စီဝင္လာျပီး ေၾကာက္ရြံ႕စိုးရိမ္ စိတ္မ်ား အနည္းငယ္စီ ဝင္လာခဲ့ ၾကေလသည္..

ေမာင္ျမင့္တို႕၏ျဖစ္ရပ္မွန္

ေမာင္ျမင့္ ဟန္သန္း ဆန္းေက်ာ္ တို႕ အိမ္ေအာက္ သို႕ဆင္းလာျပီး ကားကို ေမာင္းထြက္ လာစဥ္ ဟန္သန္းနွင့္ ဆန္းေက်ာ္ တို႕က ကားထိုင္ခံု ေနာက္မွီ တြင္ ေခါင္းတင္၍ အိပ္လိုက္ လာၾကသည္..

ေမာင္ျမင့္ ကားကို ေမာင္းရင္း ကားေမာင္းရသည္မွာ ေလးလံ လာသကဲ့ သို႕ စိတ္ထဲတြင္ ထင္လာသလို ၾကက္သီးေမြးညင္း မ်ား တျဖန္းျဖန္း ထလာ သျဖင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ ကို ဟိုသည္ ၾကည့္လိုက္ မိရာ ကားျပဴတင္းမွန္ တြင္ ေသြးဆုတ္ျဖဴေလွ်ာ္ေသာ မ်က္နွာၾကီးျဖင့္ အနက္ေရာင္ေျဗာင္မ်က္လံုး ပိုင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီး သည္ သူ႕အား စူးစူး စိုက္စိုက္ ၾကီးၾကည့္လွ်က္

“G..A..M..E.. O..V..E..R”

ဆိုေသာ စကားလံုး ကိုသာ တြင္တြင္ ၾကီးေျပာေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ ရသည္ ဒါနွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေနာက္ၾကည့္မွန္ ထဲမွ ၾကည့္လိုက္ရာ ကားေနာက္ ဖံုးေပၚတြင္လည္း အရိပ္မည္းမ်ား ထိုင္လွ်က္ လိုက္ပါလာသည္ကို ေတြ႕လိုက္ ရသည္..

ေမာင္ျမင့္ ကားလီဗာ ကို တစ္ဆံုး ဖိနင္းလိုက္ သျဖင့္ ကားေလးက ေရွ႕ကို တဟုန္ထိုး ေလးမွ လႊတ္လိုက္ေသာ မွ်ားကေလး တစ္စင္းကဲ့သို႕ ေျပးထြက္ သြားသည္ ထိုအခ်ိန္ တြင္ ကားေဘာနက္ ဖံုးေပၚတြင္ သရဲမ က သူ႕ကို ျပံဳးျပံဳးၾကီး ၾကည့္ေနျပီး ဖ်က္ကနဲ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားခ်ိန္ သူ႕ကားေရွ႕တြင္ ေပၚလာတာက သစ္ေခ်ာင္းမ်ား တင္လာေသာ ကားတစ္စီး မီးမရွိပဲ လမ္းေပၚ ရပ္ထားသည္ သူ႕ျမင္ကြင္းထဲ ဝင္လာခ်ိန္တြင္ အရာရာ ေနာက္က် သြားခဲ့ျပီ ကားကို ဘရိတ္အုပ္ျပီးရပ္တန္႕ရန္ ၾကိဳးစားေသာ္လဲ ကားေနာက္မွ ေက်ာ္ထြက္ေနေသာ သစ္ေခ်ာင္းမ်ား ရွိရာသို႕ ကားက အရွိန္ျပင္းစြာ တိုးဝင္သြားခဲ့ေလျပီ....

သိပ္မေရွးမေနွာင္းေလးမွာပဲ ေအးေမာင္တို႕ ကား အဲဒီ အနားကို ေရာက္လာ ခဲ့ျပီး သူတို႕ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ကို အျဖစ္ဆိုးစြာ ေသဆံုးေနၾကတာကို ေတြ႕လိုက္ၾကရပါေတာ့တယ္..

ေမာင္ျမင့္ က ေရွ႕ကားက သစ္ေခ်ာင္း တစ္ေခ်ာင္းက ခႏၶာကိုယ္မွာ စိုက္ဝင္လို႕ က်န္တဲ့ နွစ္ေယာက္ ကလဲ ေရွ႕က ေလကာမွန္ ေတြ ကြဲထြက္လာျပီး သူတို႕ေတြရဲ့ လည္ပင္း ကိုယ္စီမွာ စိုက္ဝင္လို႕ ....

အခန္း(၄)
ကစားပြဲ၏နိဂုံး

ေအးေမာင္ တို႕ သူငယ္ခ်င္း သံုးေယာက္ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိ ျဖစ္ေနျပီ ဂိမ္းထဲမွာ လည္း သရဲေခါင္းေဆာင္ ကို ရွာမေတြ႕ပါ....

ဒါနဲ႕ ဂိမ္းဆိုင္ ကို သြားျပီး ထိုထူးဆန္းေသာ ဂိမ္းေခြ ကို ဘယ္က ထုတ္လုပ္သလဲ သြားေမးေတာ့လဲ ဘယ္သူမွ ေရေရ ရာရာ မေျဖနိုင္ လူတစ္ေယာက္ ညၾကီး အခ်ိန္မေတာ္ ေရာက္လာျပီး ဒီဂိမ္းေခြ ကို ထိုးေပး သြားျပီး ျပန္ထြက္ အသြား မွာ လမ္းေပၚ မွ ကုန္ကား တစ္စီးနဲ႕ တိုက္မိျပီး ေသဆံုးသြားေၾကာင္း ဒါနွင့္ ဂိမ္းအေခြကို ေကာင္တာေပၚတင္ထားမိရာမွ ကိုေရႊသန္း က အတင္းဝယ္ယူသြားေၾကာင္းသာ သိလာခဲ့ရသည္..။

ဒါနွင့္ ဂိမ္းအေခြေပၚကို ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ လိပ္စာ တစ္ခု ဒီလိပ္စာ အတိုင္း လိုက္သြားၾကည့္ၾကရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီး သူငယ္ခ်င္း သံုးေယာက္ ထြက္ခြာလာခဲ့ၾကသည္..

သူတို႕ ကားေလးနွင့္ လိပ္စာ ရွိရာ ေနရာကို ေရာက္ေတာ့ ညေနေစာင္းေနခဲ့ျပီ အဲဒီလိပ္စာ တည္ရွိရာ ေနရာကလဲ လူသူကင္းေဝးရာ ေနရာ တစ္ခု ရွိ ကြင္းျပင္ၾကီးထဲ ရွိ ေတာအုပ္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနေသာ ၾကီးမားလွသည့္ စံအိမ္ၾကီး ထိုစံအိမ္ၾကီးကလဲ သူတို႕ ယခုမွ ေရာက္ဖူးေပမယ့္ အစိမ္းသက္သက္ေတာ့ မဟုတ္ပါ ဂိမ္းထဲတြင္ ေတြ႕ဖူးေနသည့္ စံအိမ္ ၾကီးပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္..

သူတို႕သံုးေယာက္သား ကြန္ျပဴတာ ေတြ ကိုယ္စီဖြင့္ ၾကည့္လိုက္ မိေတာ့လဲ ကြန္ျပဴတာထဲတြင္ စံအိမ္ၾကီးေရွ႕ သူတို႕ကား ရပ္ထားျပီး သူတို႕ သံုးေယာက္ ကို သူတို႕ ျပန္လည္ ေတြ႕ျမင္ေနရသည္..

“ကဲ သူငယ္ခ်င္းတို႕ ငါေတာ့ ဒီဂိမ္း ၾကီးကို အဆံုး သတ္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္လုိက္ျပီ ငါ့ တစ္ဦးတည္းေသာ အကိုရယ္ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြ ရယ္ ကို ရက္ရက္စက္စက္ ဝိညာဥ္နဳတ္ သြားတဲ့ ဒီဂိမ္း ကို ေနာက္ဘယ္ေသာ အခါမွ ျပန္ျပီး ေဆာ့လို႕ မရေအာင္ အဓိက မိန္းျဖစ္တဲ့ ဟို သရဲမ ကို ရွာျပီး အနိုင္တိုက္ မယ္..”

“ေအး ေကာင္းတယ္ ငါလဲ အိမ္ခဏ ျပန္တံုး လိုရမယ္ရ ယူလာတဲ့ လက္နက္ေတြ ပါလာတယ္ ဒီမွာ ႀကိဳက္ရာ ေရြးယူၾက ေပေတာ့”

ေသာင္းေအး က ေျပာေျပာဆိုဆို ကားေနာက္ခန္း ထဲမွ သူ႕အထုပ္ ၾကီးကို ဖြင့္ျပီး သူၾကိဳက္ရာ လက္နက္ ကို ေရြးယူေနသည္.. ေအးေမာင္ နွင့္ ဘေက်ာ္ တို႕လဲ ေလဆာပြိဳင္တာ နွင့္ ဓါတ္မီး အသင့္ တပ္ဆင္ ထားေသာ ပစၥတို တစ္လက္စီ နွင့္ ဓါးတစ္ေယာက္ တစ္ေခ်ာင္းစီ ယူလိုက္ၾကသည္...

ျပီးေတာ့ ေအးေမာင္ တစ္ေယာက္ လမ္းနေဘး တြင္ေပါက္ေနေသာ သစ္ပင္မွ သစ္ကိုင္း တစ္ကိုင္းကို ခုတ္ယူျပီး ထိပ္ကို ခၽြန္လိုက္ရာ လွံတစ္ေခ်ာင္း ကဲ့သို႕ ျဖစ္သြားသည္..

“ငါတို႕ သရဲမ ကို ရွာျပီး ဒီသစ္သားခၽြန္ နဲ႕ သူ႕ရဲ့ နွလံုးသား တည့္တည့္ ေနရာကို ထိုးစိုက္ နိုင္မွ သရဲမ ေသမွာကြ”

ဟူေသာ ေအးေမာင္ ၏ စကားကို က်န္သူငယ္ခ်င္း နွစ္ေယာက္ကလဲ ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ျဖင့္ နားေထာင္ျပီး သူတို႕လဲ ေအးေမာင္ လုပ္သလို လိုက္လုပ္လိုက္ၾကရာ သံုးေယာက္သား ကိုယ္စီ သစ္သားခၽြန္ တစ္ေခ်ာင္း စီျဖင့္ တိုက္ပြဲ ဝင္ေတာ့မည့္ ေရွးေဟာင္း ေရာမ ဂလက္ဒီေရတာ သူရဲေကာင္းမ်ား ကဲ့သို႕ တိုက္ပြဲ ဝင္ရန္ အသင့္ ျဖစ္ေနၾကေလျပီ..

ထိုေနာက္ေတာ့ အိမ္ၾကီး၏ ျခံဝင္းတံခါး ရွိရာဆီ ေလွ်ာက္လွမ္း လာခဲ့ၾကရာ ျခံဝင္းတစ္ခါး ၾကီးသည္ သူ႕အလုိလို သူတို႕အား ႀကိဳဆိုေနသကဲ့ သို႕ပြင့္လာသည္ကို ေတြ႕ရွိလိုက္ၾကရေပသည္...

“ကၽြီ..”

သူတို႕သံုးေယာက္လဲ အသက္ေသခ်င္ေသပေစေတာ့ ဟု ဆံုးျဖတ္ထားၾကျပီး ျဖစ္ေလရာ ေၾကာက္ရြံ႕မႈ မရွိေတာ့ပဲ ျခံဝင္းၾကီးထဲသို႕ တစ္လွမ္းျခင္း ဝင္ေရာက္လာခဲ့ ၾကေပေတာ့သည္..

အိမ္ၾကီးသည္ ျခံဝင္းေပါက္မွ အေတာ္ေလး လွမ္း၏ ျခံဝနွင့္ အိမ္၏ ဆင္ဝင္ ေအာက္ တံခါးမ ၾကီးထိကို ကားလမ္းျဖင့္ ဆက္သြယ္ ထားေလသည္ ယခင္ က မိသားစုဝင္မ်ား ျဖင့္ စည္ကားေနမည္ ျဖစ္ေသာ အိမ္ၾကီးနွင့္ ျခံၾကီးမ်ာ ယခု အခ်ိန္တြင္ေတာ့ ေျခာက္ခ်ား ဖြယ္ရာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ ေနျပီး အလွစိုက္ပ်ိဳးထားေသာ ပန္းပင္မ်ားမွာလဲ ပ်က္စီးသည္က ပ်က္စီး အရိုင္းပင္မ်ား ျဖစ္သည္က ျဖစ္လွ်က္ ေနသည္ကို ေတြ႕ရွိ ၾကရသည္..

သူတို႕ အိမ္ၾကီးထဲ ဝင္ေရာက္ သြားသည္နွင့္ ၾကိဳဆိုပံု ကလဲ သင္းလွပါသည္ မီးပန္းဆိုင္းမ်ားက သူ႕အလိုလို ဟိုယိမ္း သည္ယိမ္း ျဖစ္လာသည္ နံရံတြင္ ခ်ိတ္ထားေသာ ဓါတ္ပံုမ်ား ကလဲ အကုန္ ျပဳတ္က်သည္က က် လူမရွိသည့္ အိမ္ၾကီးတြင္ အေပၚထပ္ အခန္းမ်ားထဲ မွ စကားေျပာသံမ်ား ရယ္သံမ်ား ကို လဲ ၾကားေနၾကရသည္..

သူတို႕လဲ ခဏတာ ေၾကာင္အမ္းအမ္း ျဖစ္သြားခိုက္ အေပၚထပ္ ေလွကားထိပ္နားမွ အရိပ္တစ္ခု လွစ္ကနဲ လမ္းေလွ်ာက္ သြားသည္ကို ေတြ႕လိုက္ၾကရသည္..

ေအးေမာင္ စဥ္းစားရင္း အၾကံတစ္ခုရသြား သလို ထိုအၾကံအတိုင္း အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို႕လဲ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္.

“ကဲ ဘေက်ာ္ မင္းက ဒီဧည့္ခန္းမၾကီးထဲက ဘယ္မွ မသြားနဲ႕ ကြန္ျပဴတာဖြင့္ျပီး ငါနဲ႕ ေသာင္းေအး နဲ႕ သြားရာ လမ္းကို ၾကည့္ျပီး လမ္းေၾကာင္းညြန္ျပ ေပး ငါတို႕နွစ္ေယာက္ သရဲမ ကိုလိုက္ရွာမယ္ ျဖစ္တယ္ မဟုတ္လား..”?

“ဟ သိပ္ျဖစ္တာေပါ့ ကြာ မင္းတို႕ နွစ္ေယာက္ သာ သတိဝီရိယ ရွိၾကပေစ”

“ကဲ ဒါဆို ငါဖုန္းဖြင့္ထားျပီး နားၾကပ္ တပ္ထားမယ္ မင္းေတြ႕တာ ေတြကို ငါ့ကို ေျပာေပေတာ့ လာေဟ့ ေသာင္းေအး သြားမယ္ ”

ေအးေမာင္ေျပာေျပာဆိုဆို ေသာင္းေအးကို ေခၚျပီး အိမ္ေပၚသို႕ တက္သြားလုိက္သည္..

အိမ္ေပၚတြင္ သူတို႕ တစ္ခန္းဝင္ တစ္ခန္းထြက္ လိုက္ရွာေသာ္လည္း ဘာမွ မေတြ႕ပါ ဒါနွင့္ ေအာက္ျပန္ဆင္းလာခဲ့ ၾကသည္..

ျပီးေနာက္ အိမ္ေအာက္ထပ္ မီးဖိုေခ်ာင္ ဘက္ဆီသို႕ ေရာက္သြားခ်ိန္ တြင္ မီးဖိုေခ်ာင္ နွင့္ ကပ္ရပ္ ဘီဒို တစ္လံုး ကဲ့သို႕ ျဖစ္ေနသာ ေနရာမွ တံခါး သည္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပြင့္လာျပီး အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ လွစ္ကနဲ ထိုအထဲ ဝင္သြားသကဲ့ သို႕ ေတြ႕လုိက္ သျဖင့္ သတိနွင့္ အနားကပ္ သြားျပီး ၾကည့္ၾကည့္လိုက္ရာ ဘီဒို မဟုတ္ပဲ ေျမေအာက္ခန္း ထဲသို႕ ဆင္းသည့္ ေလွကား ျဖစ္ေနသည္..

ထိုအခ်ိန္မွာပင္..

“ေဟ့ ေအးေမာင္ မင္းေရွ႕မွာ သရဲမ ရပ္ေနတယ္ သတိထား”

ဘေက်ာ္၏ အသံက နားက်ပ္ ထဲမွ တစ္ဆင့္ ထြက္ေပၚလာ သျဖင့္ ေအးေမာင္ ေျမေအာက္ဆင္းသည့္ ေလွကားကို ၾကည့္ေသာ္လည္း ဘာမွ မေတြ႕..

“ဘယ္မွာလဲကြ”

“ငါ ကြန္ျပဴတာထဲ မွာ မင္းတို႕ ေျမေအာက္ဆင္းတဲ့ ေလွကားနား သြားတာလဲ ေတြ႕လိုက္တယ္ အဲဒီအထဲ ကို သရဲမ ဆင္းသြားတာလဲ ေတြ႕တယ္ သူက ဝင္ဝင္ျခင္း မဆင္းသြားေသးဘူးကြ အဲဒီနား ရပ္ေနတာ မင္းတို႕ ေရာက္လာေတာ့ မင္းကို သူ တစ္ခုခု လုပ္ဖို႕ ၾကံေသးတယ္ ငါက ဒီမွာ ဂိမ္းထဲကေနသူ႕ကို ဓါးနဲ႕လွမ္းခုတ္လိုက္လို႕ သူေျပးသြားတယ္ အခု ငါ မင္းတို႕နားမွာ ရွိေနတယ္ ကဲ ဆက္ဆင္းၾကရေအာင္ ငါေရွ႕ကေန သြားမယ္ ျပီးရင္ အေျခအေန ေတြ မင္းတို႕ကို ေျပာျပမယ္”

ဘေက်ာ္ တစ္ေယာက္ ဂိမ္းထဲ မွ ေလွကား အတိုင္း ဆင္းသြား သည္ ေနာက္မွလဲ ေအးေမာင္ တို႕ နွစ္ေယာက္ကလိုက္လာသည္ ကို ေတြ႕ေနရသည္.. ဒါေပမယ့္ သူမေတြ႕ တာကေတာ့ သူအျပင္မွာ ကြန္ျပဴတာကို အာရံုစိုက္ေနတံုး သူ႕ေနာက္ တြင္ လာရပ္ ေနသည့္ သရဲမ ကို သာ ဒီေနာက္ေတာ့ ေအးစက္စက္ အရာ တစ္ခု သူ႕လည္ပင္း ကို လာထိေတြ႕သျဖင့္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ရာ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္မိသြားတာကေတာ့ သရဲမ ၏ မ်က္နွာက သူ႕မ်က္နွာနွင့္ ကပ္လို႕ သရဲမက သူ႕လည္ပင္းကို လွ်ာျဖင့္ လာတို႕ထိေနသည္ ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္.. ဘေက်ာ္ တစ္ေယာက္ နွလံုးသား တစ္ခုလံုး သူ႕ခႏၶာကိုယ္ အျပင္သို႕ ေဖာက္ထြက္ သြားသကဲ့ သို႕ခံစား လိုက္ရျပီး တစ္ခ်က္သာ စူးစူး ဝါးဝါး ေအာ္လိုက္နိုင္သည္..

“အားးးးးးးးးးးးးးး”

ဒီေနာက္ေတာ့ ဘေက်ာ္တစ္ေယာက္ သူ႕ကြန္ျပဴတာ ေပၚေခါင္းငိုက္စိုက္ က်သြားခဲ့ေလျပီ...

“ဘေက်ာ္ ဘေက်ာ္ သူငယ္ခ်င္း”

နားၾကပ္ ထဲမွ ဘေက်ာ္၏ စူးဝါးေသာ ေအာ္သံကို ၾကားလိုက္ရသျဖင့္ေအးေမာင္ တစ္ေယာက္ ဖုန္းထဲမွ လွမ္းေခၚပါေသာ္လည္း အေျဖက ျပန္မလာ ပါေတာ့..

“ေတာက္”

ေအးေမာင္ ေတာက္တစ္ခ်က္သာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေခါက္လိုက္မိသည္..

သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ သြားျပန္ျပီေပါ့..

သူတို႕ ေျမေအာက္လမ္း အတိုင္း တစ္လွမ္းခ်င္း ဆက္တိုးသြားရာ အဆံုး တြင္ မေတာ့ အေပၚသို႕ ျပန္တက္သည့္ ေလွကား ကို ေတြ႕သျဖင့္ ေလွကားအတိုင္း တက္သြားျပီး တံခါးကို ဖြင့္လိုက္ရာ ေဆးရံု တစ္ခု ၏ ေရခဲတိုက္ ကဲ့သို႕ေသာ အခန္းတစ္ခန္း အတြင္းသို႕ ေရာက္သြားသည္..

အခန္း၏ အလည္ေခါင္ တြင္ အေလာင္း တင္၍ ျပင္ဆင္ ရန္ျဖစ္ပံု ရေသာ စတီး ကုတင္တစ္လံုး ရွိေနသည္ ထိုခုတင္ေပၚတြင္ေတာ့!!!

“ဟင္ ဘေက်ာ္”

ဟုသာ ေအးေမာင္ တစ္ေယာက္ ေရရြတ္ လိုက္နိုင္ေတာ့သည္..

ေသခါနီး အလြန္ထိတ္လန္႕စရာ တစ္ခု ကို ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရပံု ျဖင့္ ဘေက်ာ္ ၏ မ်က္ဝန္း မ်ား က ဝိုင္းစက္ ျပဴးက်ယ္ လို႕ လည္ပင္းတြင္လည္း အေကာင္တစ္ေကာင္ ကိုက္ခဲ ခံထားရ သကဲ့သို႕ အသားမ်ားက စုတ္ျပတ္ျပီး ေသြးမ်ားက ယခု အခ်ိန္ထိ ယိုစိမ့္ထြက္ေနဆဲ..

သူတို႕ အခန္းအျပင္ သို႕လွမ္းထြက္ လိုက္ရာ အတန္အသင့္ က်ယ္ဝန္းေသာ အခန္း တစ္ခန္းထဲ ေရာက္သြားသည္..

ထိုအခန္းထဲ တြင္ေတာ့ လူမ်ား ထိုင္ရန္ ခံုမ်ား အစီအရီခ် ထားသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ ေသသူကို ေနာက္ဆံုး အေနျဖင့္ အသုဘ ရႈရန္ လာသူမ်ားကို ဧည့္ခံသည့္ ေနရာ ျဖစ္မည္ ဟုေတြးလိုက္မိသည္..

ထိုအခန္း အတြင္းရွိ ျပဴတင္းေပါက္ မွ လွမ္းၾကည့္လိုက္ရာ မလင္းတလင္း မသာခ်င့္သာခ်င္ သာေနေသာ လေရာင္ မႈန္ဝါးဝါး ၏ ေအာက္တြင္ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ျဖစ္ေနေသာ အုတ္ဂူမ်ားကို ျဖတ္၍ အေမွာင္ထဲ ထီးထီးၾကီး ျဖစ္ေနေသာ စံအိမ္ ၾကီးကို ေတြ႕လိုက္ ရေတာ့သည္..

ထို အခ်ိန္ေရာက္မွ သူတို႕ အိမ္ၾကီးေနာက္ဖက္က လူေသေကာင္မ်ား ထားရာ ျပင္ဆင္ရာ အိမ္ေလးထဲ ေရာက္ေနမွန္း သိရွိလိုက္ရေတာ့သည္..

သူတို႕ ၾကည့္ေနစဥ္မွာပင္ အုတ္ဂူမ်ား လႈပ္ရွား လာသေယာင္ ထင္သျဖင့္ ေသခ်ာ ၾကည့္လိုက္မိရာ အုတ္ဂူမ်ား လႈပ္ရွား လာျခင္း မဟုတ္ပဲ မီးခိုး လိုလို အရိပ္ လိုလို အရာမ်ား အုတ္ဂူ မ်ား ထဲမွ ထြက္လာျခင္းျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ ၾကရသည္..

သူတို႕ နွစ္ေယာက္ သရဲမ ကို အျမန္ဆံုး ရွာေတြ႕ဖို႕ လိုျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိလိုက္ရသျဖင့္ ေရာက္ရွိေနေသာ အခန္းနွင့္ ဆက္လွ်က္ ရွိေသာ အခန္းတြင္း ဝင္သြားလိုက္ ၾကရာ ..

ေတြ႕ပါျပီ သန္႕ရွင္း သပ္ရပ္ စြာ ျပင္ဆင္ထားေသာ ကုတင္ေပၚတြင္ သူတို႕ ဂိမ္းထဲ အျမဲ ျမင္ရေသာ သူရဲမ လွဲေလွ်ာင္း လွ်က္ ဒါေပမယ့္ အျပင္မွာေတာ့ မ်က္ဝန္းနက္ ၾကီးလဲ မရွိပါ နွစ္ေပါင္းမ်ား စြာဤေနရာ တြင္ ထားထားေသာ္လည္း ပုတ္သိုး ေဆြးေျမ႕ျခင္းလည္း မရွိပဲ ပကတိ လူေကာင္း တစ္ေယာက္ အိပ္ေနသကဲ့ သို႕ ျဖစ္ေနသည္..

ေအးေမာင္နွင့္ေသာင္းေအးတို႕ တစ္ဦးကို တစ္ဦး မ်က္ရိပ္ ျပလိုက္ျပီးေနာက္ ကုတင္၏ ဟိုဘက္ သည္ဘက္ နွစ္ေယာက္ ခြဲ ၍ တိုးကပ္ သြားၾကသည္..

ကုတင္ေဘး နွစ္ေယာက္သား ေရာက္ရွိ သြားသည့္ အခိုက္ေလးတြင္ပင္ ေသာင္းေအး ၏ ေနာက္ဘက္ အဝင္ တံခါးေပါက္မွ အရိပ္မည္း မ်ားတိုးဝင္လာျပီး ေသာင္းေအး ကို ဝိုင္းဝန္း ဆြဲေျမွာက္ ကိုင္ေပါက္ လုိက္သည္မွာ ေသာင္းေအး တစ္ေယာက္ တစ္ခန္းလံုး ရွိ နံရံမ်ား မ်က္နွာက်က္ မ်ား နွင့္ မိတ္ဆက္ သြားျပီး တစ္ကိုယ္လံုး ေၾကမြ သြားသည္ထင္ နွာေခါင္း ပါးစပ္ နား မ်က္လံုး တို႕မွ ေသြး မ်ား ယိုစီး က်လာျပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ ျငိမ္သက္ သြားခဲ့ ေလျပီ..

ေအးေမာင္တစ္ေယာက္ သူငယ္ခ်င္ ျဖစ္သူ အတြက္ နာက်ည္းခံျပင္း စိတ္မ်ားျဖင့္ သစ္သားခၽြန္ ကို လူေသအေလာင္း ၏ နွလံုး တည့္တည့္ ေနရာသို႕ ရိုက္သြင္းရန္ တင္လိုက္ခ်ိန္မွာပင္ အမ်ိဳးသမီး ၏ မ်က္လံုးမ်ား ပြင့္လာျပီး ထရန္ လႈပ္ရွားလာသျဖင့္ အလွ်င္အျမန္ ပင္ သပ္ေခ်ာင္း ကို ရိုက္သြင္းလိုက္ရာ..

“အူးးးးးးးး အီးးးးးးးးးးး အားးးးးးးးး ”

အသံေပါင္းစံု ေရရြတ္သံ မ်ားျဖင့္ ေအးေမာင္ရွိရာ ဦးတည္လာေနေသာ အရိပ္မည္း မ်ားသည္ မီးခိုးမ်ား သဖြယ္ အေပၚသို႕ လြင့္ပ်ံ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားသလို အမ်ိဳးသမီး အေလာင္းေကာင္မွာလဲ တစ္ျဖည္းျဖည္း ေလထြက္သြားသည့္ မီးပံုးပ်ံ ကဲ့သို႕ ပိန္ရႈံ႕သြားျပီး အရိုးေခ်ာက္ သာသာ က်န္ေနေတာ့သည္...

ယခု အားလံုး ျပီးဆံုး သြားခဲ့ ပါျပီ ေအးေမာင္ တစ္ေယာက္ အိမ္ၾကီး ရွိရာ သို႕ ျပန္လာ၍ ကြန္ျပဴတာမ်ား ကို သိမ္းဆည္း ကားေပၚ တင္ကာ မေကာင္းဆိုးဝါးတို႕ ေပ်ာ္စံရာ အိမ္ၾကီးကို စြန္႕ခြာ၍ ထြက္လာ ခဲ့ပါေတာ့တယ္..

ေအးေမာင္ တစ္ေယာက္ ဘုရားရွစ္ခိုး ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း ၏ ေရွ႕တြင္ ေရာက္ရွိေနသည္.. သူစိတ္ကူးသည္က ဒီဗီြဒီယို ဂိမ္းကို မည္သည့္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ ၏ လက္တြင္းကို မွ မက်ေရာက္ ေစခ်င္ေတာ့ ဖာသာၾကီး ကိုေျပာ၍ အျပီး အပ္နွံ ခဲ့ရန္ စိတ္ကူး ျခင္းျဖစ္သည္..သူဂိမ္းကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ကစားခဲ့ျပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း ဒီအေၾကာင္း ကို တစ္ဦးတစ္ေယာက္ သိေစရန္ ေျပာျပခ်င္သည္ အျပင္လူမ်ားကို သြားေျပာလွ်င္ သူ႕ကို ရူးေနျပီ ဟု အရူး ေထာင္ကို ပို႕လိုက္ ၾကမွာ ေသခ်ာသည္... ေနာက္ျပီး သူ႕စိတ္ေတြက ေလးလံ ထိုင္းမႈိင္းလွ်က္ ရွိသည္.. တစ္ခုခု ထပ္ျဖစ္မည္ ဟုလည္း စိတ္ထဲ ထင္ေနသည္ ဒါေၾကာင့္ ဖာသာၾကီး ကို ဒါေတြ ေျပာျပခဲ့ဖို႕ သူစိတ္ကူး မိျခင္း ျဖစ္ေလသည္..

သူ ဘုရားရွစ္ခိုးေက်ာင္း တံခါးေပါက္ သို႕ အေရာက္ ေနာက္ဆံုး အေနျဖင့္ သူ႕ကြန္ျပဴတာကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္မိသည္...

သူအၾကီးအက်ယ္ အံ့ၾသ သြားရ ပါျပီ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ဂိမ္းထဲတြင္ သူရွိေနဆဲ သူကြန္ျပဴတာ ၾကည့္ေနသည့္ ပံု ကို ဘုရားရွစ္ခိုးေက်ာင္း အေပၚေခါင္မိုးေပၚတြင္ စိုက္ထူထားေသာ လက္ဝါးကပ္တိုင္ ကို ေျမွာက္ပင့္ ေပးထားသည့္ သံေခ်ာင္းကို မွီ၍ သူ႕ကို ငံု႕ၾကည့္ေနသည့္ သရဲမ ကို ေတြ႕လိုက္ ရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္.. ဒါနွင့္ သူ ကမန္းကတန္း အေပၚသို႕ ေမာ့ၾကည့္မိလိုက္သည့္ အခ်ိန္ အေပၚမွ အရာဝတၱဳ တစ္ခု သူ႕ဆီ တန္းတန္း မတ္မတ္ ၾကီးက်လာသည္ ကိုသာ ေနာက္ဆံုး ေတြ႕ရွိလိုက္ရျပီး သူအေမွာင္ ကမာၻထဲသို႕ လြင့္ေမ်ာသြားခဲ့ ပါေတာ့သည္....

အခန္း(၅)
အေမြဆက္ခံသူ

မနက္မိုးလင္း သည့္အခ်ိန္ ဘုရားရွစ္ခိုးေက်ာင္း အတြက္ သန္႕ရွင္းေရး လုပ္ရန္ ေက်ာင္းသားကေလး ဘုရားရွစ္ခိုးေက်ာင္း ေရွ႕သို႕ အေရာက္ ျမင္ေတြ႕လိုက္ ရသည္ က အဝင္ေပါက္ တံခါး ေရွ႕တြင္ မိုးေပၚသို႕ ေမာ့ၾကည့္ေနသည့္ ပံုစံျဖင့္ ေမာ့ေနေသာ ဦးေခါင္း မွ ဝင္သြားျပီး ေျမၾကီးေပၚ စိုက္ေနသည့္ သံေခ်ာင္းၾကီး တြင္ တံက်င္လွ်ိဳထားသကဲ့ သို႕ မတ္တပ္ ၾကီး ေသေနေသာ လူရြယ္ တစ္ဦး သူ၏ ေဘး တြင္ ေျမၾကီးေပၚ သို႕ ျပဳတ္က်ေနေသာ ကြန္ျပဴတာ တစ္လံုး ..

ေက်ာင္းသားေလး လန္႕သြားေသာ္လည္း ဒီလို ကြန္ျပဴတာ မ်ိဳး သူလိုခ်င္တာ ၾကာျပီ သူတို႕မွာ မိဘမဲ့ ကေလးမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွ ေခၚယူ ေကၽြးေမြးထားေသာေၾကာင့္ ကြန္ျပဴတာ နွင့္ အလွမ္းေဝး လွသည္..

သူကမန္းကတန္း ကြန္ျပဴတာကို ယူျပီး ျခံဳတစ္ခု အတြင္း ဖြက္ထားလိုက္ ျပီးမွ ေက်ာင္းထိုင္ ဖာသာ ၾကီးကို သြားအေၾကာင္းၾကားလိုက္ ေတာ့ ဖာသာၾကီးက ရဲကို အေၾကာင္းၾကားလိုက္ သျဖင့္ ရဲမ်ား ေရာက္လာျပီး စစ္ေဆးၾကသည္..

ေက်ာင္းသားကေလး တစ္စြန္းတစ္စ ၾကားရသေလာက္ေတာ့

“အေတာ္ထူးဆန္းတယ္ကြ အမိုးေပၚက ဒီသံခၽြန္က ေအာက္ကို ျပဳတ္က် ေလာက္ေအာင္ မေဆြးမျမည့္ေသးဘူး အေကာင္းၾကီးက ထက္ပိုင္းက်ိဳးျပီးက်တယ္ ေနာက္ ဒီလူကလဲ တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ ဒီေအာက္ ကို ေရာက္လာျပီး သူ႕ပါးစပ္ကေန သံေခ်ာင္းက ဝင္သြားျပီး စအိုကေန ျပန္ထြက္ ေနာက္ေတာ့ ေျမၾကီးမွာ သြားစိုက္ ေနေတာ့ ဒီလူ က မတ္တပ္ ရပ္လွ်က္ သားၾကီး ေသရတဲ့ ဘဝကို ေရာက္ေရာ မယံုနိုင္ေလာက္ေအာင္ပဲ ကြာ ေလာကၾကီးမွာ ဒီလို တိုက္ဆိုင္မႈမ်ိဳးေတြက ေနရာတိုင္း ရွိေနသလား မသိေတာ့ပါဘူး.”

ညဘက္ ေရာက္သည့္ အခ်ိန္ ေက်ာင္းသားကေလး သူ႕အခန္း တံခါး ကိုလံုျခံဳ ေအာင္ ပိတ္လိုက္ ျပီး ကြန္ျပဴတာ ကို စားပြဲ ေပၚတင္၍ စိတ္လႈပ္ရွား စြာဖြင့္လိုက္သည္..

ကြန္ျပဴတာထဲ တြင္ အဆင္သင့္ ရွိေနပံု ရေသာ ဂိမ္းတစ္ခု ကြန္ျပဴတာ မ်က္နွာျပင္ေပၚတြင္ ေပၚလာျပီး...

သင့္..အမည္..ျဖည့္ပါ...

သင္..ကိုင္ေဆာင္မည့္.. လက္နက္... ေရြးပါ..

ညဥ့္ကလဲ နက္သထက္ နက္လာ ေလၿပီ.......