This is default featured slide 1 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 2 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 3 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 4 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 5 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

Blogger news

Showing posts with label Diary In The Life. Show all posts
Showing posts with label Diary In The Life. Show all posts

Thursday, January 22, 2009

အေဖေပးမယ္ ဆိုတဲ့ အေမြ


ကၽြန္ေတာ္ငယ္စဥ္ က ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးနဲ႕ နံတဲ့ ေၾကာင္ခ်ီးလို႕ ေျပာလို႕ ရေလာက္ ေအာင္ ျပန္မေျပာ နားမေထာင္ မဟုတ္တာ လဲ လုပ္တာ မဟုတ္ ဟုတ္တာလဲ မလုပ္ ဘာႀကီးမွန္းလဲ မသိ ဆိုးသည္လဲ မဟုတ္ ေကာင္းသည္ လဲ မဟုတ္ အလည္ အလတ္ တန္းစားထဲ ပါမည္ ထင္သည္..။

အေဖနဲ႕ ေနစဥ္ အေပၚထပ္ မွာ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ထဲ ေနရသည္ အေဖ နွင့္ ႀကီးေဒၚၾကီးက ေအာက္ထပ္မွာ ေနသည္.. အေပၚထပ္ ဆိုေပမယ့္ အျပည့္ မဟုတ္ပါ အိမ္၏ ထက္ဝက္ခန္႕သာ ရွိျပီး ဟင္းလင္း ျပင္ ျဖစ္ပါသည္ ဒီေတာ့ ေအာက္ထပ္ ဧည့္ခန္း မွ အေပၚကို ေမာ့ၾကည့္လွ်င္ အေပၚထပ္ ၏ ထက္ဝက္ ခန္႕ကို ျမင္ေတြ႕ ရနိုင္ပါသည္..။

ကၽြန္ေတာ္ ၏ စာၾကည့္စားပြဲ က လဲ ေအာက္မွ လွမ္းၾကည့္လွ်င္ ျမင္ရပါသည္ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စာက်က္လိုစိတ္ ရွိသည္ ျဖစ္ေစ မရွိသည္ ျဖစ္ေစ အေဖ အခ်ိန္ဇယား ဆြဲ ေပးထားသည့္ အတိုင္း မနက္ ငါးနာရီမွာ ေက်ာင္းသြားဖို႕ ျပင္ဆင္ ခါနီး ၈ နာရီ အခ်ိန္ထိ ညေန ေျခာက္နာရီမွ ၇ နာရီ ျပီးလွ်င္ ၈ နာရီမွ တီဗီြ သတင္းၿပီးသည္ အထိ( ဘာလို႕ အခ်ိန္ေတြကြဲ သြား သလဲ ဆိုေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္က ရ နာရီထိုးရင္ တီဗီြ အစီအစဥ္ စတယ္ေလ ဘယ္လို မွ စာက်က္ခိုင္းလို႕ မရမယ္ မွန္း သိလို႕ အဲလို ဆြဲေပးတာ mrgreen) တီဗီြ အစီအစဥ္ျပီးရင္ ေနာက္ တစ္နာရီေလာက္ ထပ္ထိုင္ျပီးရင္ အိပ္ေပါ့..။

ဒါေပမယ့္ သိတယ္ မဟုတ္လား ေအာက္ကျမင္ရတယ္ ဆိုတာ စာၾကည့္စားပြဲ မွာ ကၽြန္ေတာ္ ထိုင္ေနတာပဲ ျမင္ရတာ ဘာေတြလုပ္ေနလဲ ဆိုတာ အတိအက် ျမင္ရတာ မဟုတ္ဘူးေလ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ စာၾကည့္မီးအုပ္ေဆာင္းေလး ဖြင့္ၿပီး ဝတၱဳဖတ္ခ်င္ ဖတ္ေနတာ ဟီး ဟီး..

အဲလိုနဲ႕ ေနလာတာ အေဖကသိတယ္ ဒါနဲ႕ တစ္ေန႕ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ကို ငါ့သား ကို အေဖ ေျပာစရာ ရွိတယ္ လာထိုင္ ဆိုျပီး ေခၚပါေလေရာ ကၽြန္ေတာ္လဲ ခပ္လန္႕လန္႕ပဲ ဘာမ်ားေျပာမလို႕လဲ မသိဘူးေပါ့ေလ..။

ခဏေနေတာ့ အေဖက ကၽြန္ေတာ့္ကိုစၿပီး စကားေျပာပါတယ္.

"ငါ့သား အခုဆို အထက္တန္းေက်ာင္းသားႀကီးလဲ ျဖစ္ေနၿပီ ကေလးလဲ မဟုတ္ေတာ့ ရိုက္နွက္ ဆံုးမရမယ့္ အရြယ္လဲ မဟုတ္ေတာ့ဘူး အခု ဒီအခ်ိန္ ဟာလဲ သားဘဝ ရဲ့ အဆံုးအျဖတ္ အခ်ိန္ ျဖစ္ေနျပီ ဆိုေတာ့ သား ေရွ႕မွာ ဘာျဖစ္နိုင္တယ္ ဆိုတာ အေဖ ဘာလုပ္ေပးနိုင္တယ္ ဆိုတာ အေဖ ေျပာျပမယ္.."

"ဟုတ္ကဲ့"

"သားစာေမးပြဲ ေအာင္ခဲ့မယ္ ဆိုရင္ တကၠသိုလ္ သြားခ်င္လား မင္းအရမ္း ျဖစ္ခ်င္တယ္ ဆိုတဲ့ ဗိုလ္သင္တန္း တက္မလား အဲဒါေတြ အတြက္ ဘာမွ ပူစရာမလိုဘူး တကၠသိုလ္ တက္ခ်င္ရင္ ဆိုလဲ အေဖ သားကို ဆက္ထားနိုင္တယ္ စစ္တကၠသိုလ္ တက္ခ်င္တယ္ ဆိုလဲ ဗိုလ္ေလာင္းေရြးခ်ယ္ ပြဲမွာ ငါ့သား မပါလာခဲ့ရင္ အေဖ့ကို ႀကိဳက္သလို သာေျပာ"
(ထိုအခ်ိန္က အေရးအခင္း မျဖစ္ေသးပါ ကၽြန္ေတာ့္ ၏ ဘဝရည္မွန္းခ်က္မွာ စစ္ဗိုလ္ ျဖစ္ရန္ တစ္ခုထဲ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါသည္ အေဖ့တပည့္ေဟာင္း ေတြကလဲ ဗိုလ္ေရြး တြင္ အေကာင္ႀကီးမ်ား ျဖစ္ေနၾကသျဖင့္ အေဖ အာမခံ ရဲျခင္းျဖစ္ပါသည္..ေနာက္အေရးအခင္းျဖစ္ျပီးေသာ အခါ ရည္မွန္းခ်က္ေပ်ာက္ျပီး သေဘၤာသား သာလုပ္ခဲ့ရပါသည္..။)

"အဲ ငါ့သား စာေမးပြဲ မေအာင္ခဲ့ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ကြာ အေဖက သူမ်ား ေတြလို စီးပြားေရးလုပ္ငန္းၾကီးလဲ ထူေထာင္မေပးနိုင္ဘူး တကၠစီေလာက္ ဆြဲစား ရေအာင္လဲ ကားမဝယ္ေပးနိုင္ဘူး ဒီေတာ့ အေဖ သား အတြက္ လုပ္ေပးနိုင္တာ ကေတာ့ ဆိုက္ကား ေလာက္ေတာ့ အေဖ ဝယ္ေထာင္ေပးနိုင္တယ္ ကိုယ္ပိုင္ ဆိုက္ကား နင္းစားေတာ့လဲ သပိတ္ဝင္ အိပ္ဝင္ဆို မဆိုးေလာက္ပါဘူး ဒီေတာ့ ငါ့သား စဥ္းစားျပီး ကုိယ့္ဘဝ အတြက္ လမ္းေၾကာင္း ေရြးေပါ့ ကြာ " ဆိုျပီး ထသြားပါေလေရာ...။

အဲဒီအခ်ိန္ ကစလို႕ ကၽြန္ေတာ္ေလ လမ္းသြားလို႕ ဆိုက္ကား ေတြေတြ႕တိုင္း စာမက်က္ခ်င္ ဘူး ဆိုတဲ့ စိတ္ေတြ ျဖစ္လာတိုင္း မ်က္စိထဲ မွာ အေဖေပးမယ္ ဆိုတဲ့ အေမြ ဆိုက္ကားႀကီး နဲ႕ ဆိုက္ကားနင္းေနတဲ့ ပံုၾကီးပဲ ျမင္ေယာင္ မိျပီး အင္း ငါစာေမးပြဲ မေအာင္ခဲ့ ရင္ ဒီလိုမ်ိဳး ဆိုက္ကား နင္းရေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ ေၾကာက္ရြံ႕ မႈေတြက ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝကို တြန္းအားေတြ ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္..။

Sunday, November 16, 2008

ေအး ဓါးျပ

ေရွးလူႀကီး ေတြ ေျပာစကား ၾကားဖူးပါတယ္ ေအး ဓါးျပ တဲ့ ...။
ေအး ဓါးျပ ဆိုတာ ေအးကြာ မင္းရဲ့ဓါးငါ့ကို ျပပါ လို႕ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး..။
လက္နက္ မပါ အၾကမ္း မဖက္ပဲ သူမ်ား ရဲ့ ဥစၥာ ပစၥည္း ေတြ ကိုလုယူတဲ့ သူေတြကို ေအးဓါးျပ လို႕ေခၚတာပါ...
ကၽြန္ေတာ္ တို႕ ျမန္မာနိုင္ငံသူနိုင္ငံသား ေတြ ကေတာ့ ေျပာစရာ မလိုေတာ့ ေလာက္ေအာင္ကို ေအးဓါးျပ အေၾကာင္း ေနာေက် ေနၿပီးသား ျဖစ္မွာပါ ဘာလို႕ဆို နိုင္ငံအတြင္း မွာက ေအးဓားျပ ေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ ကိုးဗ်...

ဗ်ာ~~ မဟုတ္ဘူး ?? သူတို႕က သူေတာင္းစားေတြ ဟုတ္စ....
နိုး,နိုး,နိုး..... သူေတာင္းစား ဆိုတာ ေတာင္းတယ္ မရရင္လဲ အႏၱရာယ္ မျပဳဘူးဗ်...
သူတို႕ကေတာ့ ေကာင္းေကာင္း မိတ္ေဆြ တို႕ကို အေနွာင့္အယွက္ ေပးနိုင္တယ္ ဗ်....

ကဲ ထားပါေတာ့ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ ၾကံဳဖူးတဲ့ ေရႊနိုင္ငံ ရဲ့ ျပင္ပက တစ္ျခားနိုင္ငံ တစ္ခုက ေအးဓါးျပ ေတြ အေၾကာင္း ေျပာျပ ပါရေစ ဘယ္သူသာလို႕ လုပါေတာ့ နိုင္ဆို တာကေတာ့ စာဖတ္သူ အေပါင္း တို႕ ကိုယ့္ဖာသာ ကိုယ္သာ စဥ္းစား ခ်င့္ခ်ိန္ ၾကည့္ၾကပါေတာ့ဗ်ာ..။

သေဘၤာ လိုက္တဲ့ တစ္ေလွ်ာက္ ေပါ့ဗ်ာ တစ္ျခား ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္ဖူး သမွ် နိုင္ငံ ေတြ အေတာ္ မ်ားမ်ား မွာ ဘယ္နိုင္ငံ မဆို ကာစတန္ ဆိုတာ ရွိၾကတာပဲ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ နိုင္ငံေတြ မွာ ကာစတန္ ေတြ လဝက ေတြ သေဘၤာ ေပၚ မလာလို႕ ျမင္ေတာင္ မျမင္ ဖူးဘူးဗ် ဥပမာ စကၤာပူ ေပါ့ဗ်ာ.....။

အဲ အိႏၵိယ ကေတာ့ နိုင္ငံခ်င္း နီး သမိုင္းေၾကာင္းပဲ ဆက္စပ္ ေနလို႕လား မသိဘူး ကိုေရႊနိုင္ငံ ႀကီးက ဓါးျပ ဂိုဏ္းေတြ နဲ႕ အေတာ္တူ သဗ်....

သူတို႕ရဲ့ လုပံု ယက္ပံု ေအးဓါးျပ တိုက္ပံု ေလးေတြ က ဒီလိုခင္ဗ်...

သေဘၤာ ကမ္းကပ္ ျပီး နာရီဝက္ ေလာက္ ဆိုရင္ ဒီေကာင္ေတြ ဟိုက္ေအ့စ္ လိုကားမ်ိဳး ႀကီးနဲ႕ အဖြဲ႕လိုက္ ခ်ီတက္လာၾကပါျပီ..။

ျပီးရင္ေတာ့ အိပ္ၾကီးအိပ္ငယ္ ေတြနဲ႕ေပါ့ဗ်ာ အေပၚကို တက္လာၿပီး သူႀကီး အခန္း ကို တန္းတက္ ေတာ့တာပါပဲ အဲဒီမွာ ညိွနႈိင္း ေဆြးေႏြးပြဲေတြ လုပ္ၾကေပါ့ ဗ်ာ ေဂ်ာ္နီ လမ္းေလွ်ာက္ ဘယ္နွစ္လံုး မာလ္ဘိုရို ဘယ္နွစ္ေတာင့္ ဟန္နီကမ္ ဘယ္နွစ္ေက့စ္ ဆိုျပီး ေစ်းေခၚေတာ့ တာပဲဗ်ာ အဲဒီလို ဆိုလို႕ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ သေဘၤာမွာ ဘာမဟုတ္တာေတြ လုပ္ထားလဲ ဆိုျပီး မထင္နဲ႕ေနာ္ ဘာမွ မလုပ္ဘူး အဲ မလုပ္ရင္ မေပးနဲ႕ေပါ့ လို႕ ေျပာခ်င္ရင္ေတာ့ မရလို႕ေပါ့ဗ်ာ သိရဲ့သားနဲ႕.......။

အဲ ဒီေကာင္ေတြ လိုတာ ရသြားျပီ ဆိုရင္ ေတာ့ ေအးေအး ေဆးေဆး ပါပဲ စားေသာက္ခန္း ထဲမွာ ဆင္းရဲသားကား ဖြင့္ခိုင္းျပီး စားခ်င္တာ ေတြ မွာစား ဘီယာ အရက္ ေတြေသာက္(သူတို႕ေတာင္းထားတဲ့ ဟာက ပါဆယ္ပါ ဒီမွာေသာက္တာက သပ္သပ္ ထပ္ျပီး တိုက္ရတာပါ)ျပီးဇိမ္ခံ ၾကေတာ့တာပါပဲ..။

အဲဒီလို သူတို႕ ရွိေနရင္ သေဘၤာသားေတြ ဘယ္သူမွ စားေသာက္ခန္းထဲ မသြားခ်င္ပါဘူး တစ္ေန႕ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဂ်ဴတီၿပီး ေတာ့ ဗိုက္ကအရမ္းဆာ ေနေတာ့ မသြားမျဖစ္ စားေသာက္ခန္းထဲ သြားရပါေတာ့တယ္...

အဲဒီမွာ ေတြ႕ပါျပီ ကၽြန္ေတာ္ လဲ စားေသာက္ခန္းထဲ ဝင္လိုက္ေရာ သူတို႕ထဲ ကတစ္ေကာင္က Chief Cook ကိုခ်ာလီ ကို ရစ္ေနပါတယ္ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုျမင္ေတာ့လဲ စကားေတြလိုက္ေျပာရင္း လူကို ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ၾကည့္ေနတာေပါ့ဗ်ာ ေနာက္ေတာ့ ဘာလုပ္တယ္ ေအာက္ေမ့လဲ ကၽြန္ေတာ့ အက်ႌအိပ္ထဲ မေျပာမဆို လွမ္းနႈိက္တယ္ဗ် အဲဒီမွာဗ်ာ အိပ္ထဲမွာက ဘာမွ တန္ဖိုးမရွိတဲ့ ဂက္စ္ မီးျခစ္ေလး ရွိေနတာ ပါသြားပါေလေရာ ျပီးေတာ့ ဘာေျပာတယ္ ေအာက္ေမ့လဲ ငါ့ မီးျခစ္ ဂက္စ္ မရွိေတာ့လို႕ ဒါေလး ေပးလိုက္ပါတဲ့ေလ အေတာ္ေလး သနားစရာေကာင္းတဲ့ ေကာင္ဗ်ာ အဲဒါနဲ႕ ယူကြာ လို႕ေျပာလိုက္တာေပါ့ ....

ဒါက တစ္ခါ ေနာက္တစ္ခါကေတာ့ ဒီလို ခရစ္စမတ္နား နီးတဲ့ အခ်ိန္ပဲဗ် ကၽြန္ေတာ္ အခန္းထဲ မွာ အိပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ အခန္းထဲကို ဝုန္းဝုန္း ဒိုင္းဒိုင္း နဲ႕ဝင္လာၾကတယ္ စကၠန္းမိတ္ (ဒုတိယ အရာရွိေပ့ါ )လဲ ပါတယ္ဗ် အခန္းကေတာ့ ေသာ့ခတ္ထားတာေပါ့ဗ်ာ ဒါေပမယ့္ သူၾကီးဆီမွာက အခန္းတိုင္းရဲ့ ေသာ့အပိုေတြ ရွိတယ္ေလ အဲဒီေန႕က သူၾကီးက ဘယ္လိုေပးေပး သူတို႕က စစ္မယ္ ဆိုျပီး အခန္းေပါက္ေစ့ လိုက္ဖြင့္တာဗ်...။

အဲဒီလိုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လဲ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕Declare စာရြက္ (နိုင္ငံတစ္နိုင္ငံကို ဝင္ရင္ ကိုယ့္မွာ ဘာပစၥည္း ေတြ ရွိတယ္ ဆိုတာ ေၾကာ္ျငာတဲ့ ေဖာင္) ကို ျပပါတယ္ ..သူတို႕ကလဲ စာရြက္ထဲက စာရင္းနဲ႕ကၽြန္ေတာ့ အခန္းထဲက ပစၥည္း ေတြနဲ႕တိုက္ၾကည့္ ေနပါတယ္ အဲဒီမွာ ျပႆနာ တက္ေနတာက ဗီြစီဒီ အေခြ ေတြပါ သူတို႕က မင္းအေခြ ေတြ အရမ္းမ်ားတယ္ ဆိုျပီး ထပ္တလဲလဲ ေျပာေနပါတယ္......

ကၽြန္ေတာ္ ကလဲ..

"ဟ မင္းတို႕မွာ အေခြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရွိရမယ္ လို႕သတ္မွတ္ခ်က္မွ မရွိတာ ငါ ေၾကာ္ျငာထားရင္ ျပီးတာပဲ" လို႕ေျပာပါတယ္..

ဒါလဲ မရပါဘူး ေခါင္းတရမ္းရမ္း နဲ႕ မင္းအေခြ ေတြ အရမ္း မ်ားတယ္ လို႕ပဲေျပာေနပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ စကၤာပူ ေရာက္တိုင္း Peoples park ကေန အေခြေတြ ဝယ္ေလ့ ရွိေတာ့ အေခြက ရာေက်ာ္ ေလာက္ ရွိေနပါတယ္ ဒီအခ်ိန္မွာ စကၠန္းမိတ္က စပ္ျဖီးျဖီး နဲ႕....

"ညီေလး မင္းဆီမွာ ရွိတဲ့ ဘာညာေခြေလး နွစ္ေခြေလာက္ ဒီေကာင္ေတြ ကို ခရစ္စမတ္လက္ေဆာင္ ဆိုျပီး ေပးလိုက္ ဒီေကာင္ေတြ ဒီည ရံုးမွာ ပါတီပြဲ လုပ္မယ္ ေျပာတယ္ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီ အေခြေတြ လိုခ်င္လို႕ လိုက္ရစ္ေနတာ တစ္ျခားလူေတြဆီ ကလဲ အဲလိုပဲ ယူလာျပီးျပီ ေပးလိုက္ ေပးလိုက္"

လို႕ ေျပာတာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လဲ မခ်စ္ေသာ္လည္း ေအာင့္ကာနမ္း မနမ္းေသာ္လည္း ပင့္သက္ရႈ ဆိုသလို မေက်နပ္ေပမယ့္ အလြန္သေဘာေကာင္းတဲ့ ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ သူငယ္ခ်င္း ေတြပံုစံ မ်ိဳးနဲ႕....

"အား သူငယ္ခ်င္းတို႕ ဒီအေခြေလး နွစ္ေခြ အေတာ္ ေကာင္းတယ္ မင္းတို႕ အတြက္ ခရစ္စမတ္ လက္ေဆာင္ ေပးပါရေစ"

ဆိုျပီးလဲ ေပးလိုက္ေရာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အထပ္ထပ္ေျပာျပီး ကသုတ္ကရက္ ထြက္သြားၾကပါေလေရာ(ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ တစ္ျခားအခန္း ေတြဆီကလဲ လုရအံုးမွာ မို႕လို႕ေလ)

ဒါက ကၽြန္ေတာ္ ၾကံဳရတာေလး ေတြပါ.....

အဲ အခါ တစ္ပါးေတာ့ သူၾကီးနဲ႕ ျပႆနာ တက္ပါေလ ေရာ သူတို႕ကလဲ ရေလ လိုေလ အိုတေစၦ ဆိုတာမ်ိဳးကိုး ဗ် တိုးေတာင္းတယ္ သူၾကီးကလဲ အေတာ္ ညစ္လာျပီ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ သေဘၤာ တစ္စီးလံုး ကလဲ သူတို႕ ကိုေၾကာက္လြန္းလို႕ အမွန္ကန္ဆံုး ျဖစ္ေအာင္ ေနတယ္ ဒါကို သူၾကီးကလဲ သိေတာ့ ငါတို႕ မွန္မွန္ ကန္ကန္ လုပ္ထားတာ ပဲ ဆိုျပီး တိုးမေပးဘူး မေက်နပ္ရင္ စစ္ကြာ ဆိုျပီး တင္းထားတယ္ ....။

ပြဲၾကီး ပြဲေကာင္း ေပါ့ဗ်ာ ဒီေကာင္ေတြ အရင္လို စားေသာက္ခန္း ထဲ ဇိမ္ေလးနဲ႕ ဗီြဒီယို ၾကည့္လိုက္ ေသာက္လိုက္စားလိုက္ မလုပ္နိုင္ေတာ့ပဲ လက္အိပ္ကိုယ္စီ စြပ္ လို႕ တစ္စီးလံုး ေျဗာင္းဆန္ ေအာင္ ေမႊေတာ့ တာပါပဲ မေတြ႕ဘူး ဘာမွ မေတြ႕ဘူး သူတို႕လဲ ေခၽြးျပန္ေနၾကၿပီ ကိုယ္ေတြလဲ ခံရတာ မ်ားေတာ့ ကိုယ့္တာ ကိုယ္လံုေအာင္ လုပ္ထားျပီး သူတို႕ ဒုကၡေရာက္ေနတာ ၾကည့္ျပီး ဝမ္းသာေနၾကတယ္ သူၾကီးလဲ နႈတ္ခမ္းေမြး ၾကီးသပ္ျပီး ျပံဳးျပံဳးၾကီးနဲ႕ေပါ့ ဒါေပမယ့္ အိႏၵိယ က ေဒသခံ ေအးဂ်င့္ ကေတာ့ မ်က္နွာ ကို ေသြးမရွိေတာ့ဘူး သူက သူၾကီး ကို သူတို႕လိုသေလာက္ ေပးလိုက္ဖို႕ ခ်ည္းပဲ ေျပာေနတယ္ သူၾကီးကလဲ မေပးဘူး ခ်ည္းျငင္းေနတယ္...။

ဟိုေကာင္ေတြလဲ Declare စာရြက္ ေတြ ကိုင္ျပီး သေဘၤာ တစ္စီးလံုး လုိက္စစ္ ေနတယ္ တစ္စီးလံုး ဘယ္ေနရာ မွ မက်န္ေတာ့ ပါဘူး ေနာက္ဆံုး ဒီေကာင္ေတြ အုပ္စု သေဘၤာ ကုန္းပတ္ ေပၚမွာ စုေဝးျပီး တိုင္ပင္ေနၾကပါတယ္ ေနာက္ေတာ့ သေဘၤာ ထိန္းခ်ဳပ္ခန္း ေပၚ တက္သြားပါတယ္ ျပီးေတာ့ Declare စာရြက္နဲ႕ တိုက္ျပီး ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူက သူၾကီး ကို တာဝန္က် အရာရွိကတစ္ဆင့္ ေခၚခိုင္းပါတယ္ တာဝန္က် အရာရွိလဲ လမ္းေလွ်ာက္ စကားေျပာစက္ ကတဆင့္ သူၾကီး ကို လွမ္း အေၾကာင္းၾကားလိုက္ေတာ့ သူၾကီးလဲ ထိန္းခ်ဳပ္ခန္း ရွိရာ ကို တက္လာပါေတာ့တယ္..။

ဓါးျပအုပ္စုေခါင္းေဆာင္ အဲေလ ကာစတန္ အဖဲြ႕ေခါင္း ေဆာင္က သူႀကီး ကိုေတြ႕တယ္ ဆိုရင္ပဲ ေအာင္နိုင္သူ စစ္သူႀကီး ပမာ ရင္ေကာ့ ေခါင္းေမာ့ ျပီး

"ကပၸတိန္ မင္းတို႕ Declare မွန္မွန္ ကန္ကန္ မျပဘူး စာရင္းထဲ မပါတဲ့ ပစၥည္း ေတြ သေဘၤာ ေပၚရွိေနတယ္ ဒါဟာ ဥပေဒ ခ်ိဳးေဖာက္တာပဲ အေရးယူမွ ျဖစ္မယ္ "

ဆိုျပီး ေျပာပါေတာ့တယ္ သူႀကီးလဲ ေတာ္ေတာ္ေလး ေခါင္းစားသြားတယ္

"ကဲ ဒါဆို ဘာလဲ ေျပာ"

လို႕တစ္ခြန္းပဲ ေျပာလိုက္နိုင္ေတာ့တယ္ ဒီေတာ့ ဟိုေကာင္က ဘာျပန္ေျပာလဲ ဆိုေတာ့....

"ဒီမွာေလ ကပၸတိန္ မင္းတို႕ သေဘၤာ ေပၚက Radar ေရဒါစက္ၾကီး ဟာ Declare မျပထားဘူး ဒါကို ခုခ်က္ခ်င္း ငါတို႕ ျဖဳတ္သိမ္း ျပီး သေဘၤာေပၚမွ တာဝန္ အရွိဆံုး ျဖစ္တဲ့ ခင္ဗ်ားကို ကာစတန္ ဥပေဒ အရ အေရးယူမယ္"

ကပၸတိန္ ဘာမွ မေျပာပါဘူး ခ်က္ခ်င္း ရန္ကုန္ ေအးဂ်င့္ ရံုးကို ခ်က္ျခင္း အေၾကာင္းၾကား ဂ်ပန္ သေဘၤာ ပိုင္ရွင္ကုပၼဏီ ကို လဲ လွမ္း အေၾကာင္းၾကားျပီး ဒါဟာ သေဘၤာ ေဆာက္ကတဲ ကပါလာတဲ့ ဟာ ကို ဒီေကာင္ေတြ သက္သက္ အျပစ္ရွာတာ ဖိုက္မယ္ ဆိုျပီး လုပ္ပါတယ္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဒီသေဘၤာ ခရီးစဥ္ ကို ငွားရမ္းထားတဲ့ အိႏၵိယ ေအးဂ်င့္ ေတြကပဲ ၾကားထဲက ဒီေကာင္ေတြ ေတာင္းတာ သူတို႕ေပးပါမယ္ ဆိုျပီး ၾကားထဲက ဝင္ေပးလိုက္ရတဲ့ အျဖစ္ ကိုေရာက္ေရာ....။

...................တရားဥပေဒနွင့္ လြတ္ကင္းေအာင္ ေနတိုင္း မကင္းလြတ္နို္င္..................

ကၽြန္ေတာ္ ေျပာပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ တို႕သေဘၤာ ဥပေဒနဲ႕မလြတ္ကင္းတာ ဘာမွ မလုပ္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ မေပးရင္ မရဘူးေလ သိတယ္ မဟုတ္လား ဒီ့ထက္ဆိုးတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးေတြက ကၽြန္ေတာ္ တို႕ဆီမွာ အခု အမ်ားၾကီး ျဖစ္ခဲ့ျပီးျပီ ျဖစ္လဲ ျဖစ္ေနဆဲ ေနာက္လဲ ျဖစ္ေနအံုးမယ္ ဆိုတာ !!!!!!!


Tuesday, November 11, 2008

သူခိုးမ်ားနွင့္ကခုန္ျခင္း..။

အခ်ိန္က ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ နံနက္ခင္း သို႕ကူးေျပာင္းခါစ ၂ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုး မဲေမွာင္တိတ္ဆိတ္ လို႕.....။

ပံုမွန္အားျဖင့္ ဆိုလွ်င္ေတာ့ လွ်ိဳ႕ဝွက္သဲဖို ဝတၱဳ ေတြ ထဲမွာ ဒီလိုေရးေလ့ ေရးထ ရွိတတ္ၾကသည္..

ဒါေပမယ့္ အခုတင္ျပမွာက အဲဒါနဲ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္ လွ်ိဳ႕ဝွက္သဲဖို လို႕ ေျပာလို႕ရသလို ေပၚတင္ၾကီး အုပ္စုလိုက္ တေဝးေဝး တဟားဟား နဲ႕ လျပည့္ ညရဲ့ အလင္းေရာင္ ထိန္ထိန္လင္းႀကီး ေအာက္မွာ နံနက္လင္းအားႀကီး ၂ နာရီေက်ာ္ သံုးနာရီ ဝန္းက်င္မွာ လႈပ္ရွားေနၾကတဲ့ လူစုမ်ား.......

အဲဒီထဲက အုပ္စုတစ္စု ထဲမွာ ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ အပါအဝင္ေပါ့.....

ေဟ့ ဒီဘက္ကိုျမန္ျမန္လာ...... ရႈးတိုးတိုးဟ စြတ္ရယ္ေနနဲ႕ မင့္ႀကီးေတာ္ အပ်ိဳႀကီးေတြ ၾကားသြားမွ ထေအာ္ေနအံုးမယ္...။

ရာဇာ နွင့္ ေဇာ္ေအာင္ တို႕ သူတို႕သယ္ယူလာေသာ ဆိုင္းဘုတ္ျပား ကို ကမန္းကတန္း အိမ္ ျခံဝင္း တံခါးေပါက္ မွာ ေအာင္ျမင္စြာ ခ်ိတ္လိုက္ျပီး သကာလ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အုပ္စု တဟီး ဟီး တစ္ဟား ဟား ရယ္ရင္း မိမိ တို႕ စတည္းခ်ရာ လမ္းထိပ္ သို႕ ျပန္လည္ ခ်ီတက္ လာခဲ့ ၾကသည္......။

ကမာၻ႕ရာဇဝင္ ထဲ မွာ ေရာ္ဘင္ဟု ဆိုတာ သူရဲေကာင္း တစ္ေယာက္ သူက မတရား အျမတ္ႀကီးစား ျပည္သူေတြ ကိုဖိနွိပ္ ဂုတ္ေသြးစုပ္ ေနတဲ့ မင္းစိုး၊ရာဇာ၊သူေဌး၊သူႂကြယ္ (နာမည္မ်ား မဟုတ္ပါ) ေတြဆီကေန ျပန္ျပီး လုယက္လို႕ ဆင္းရဲသားေတြ ကို ျပန္ေဝေလ့ ရွိသတဲ့ ...။

ကၽြန္ေတာ္ တို႕ ျမန္မာျပည္ မွာလဲ အဲလို သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ ရွိခဲ့ ဖူးပါတယ္ သူကေတာ့ အမ်ားလဲ သိၾကမွာပါ သူခိုးႀကီး ငတက္ျပား ပါပဲ............။

သူက အေတာ္ေလး စြမ္းတယ္ ဆိုပဲဗ် ငွက္ေပ်ာဖက္ ေပၚေတာင္ တက္အိပ္လို႕ ရေလာက္ေအာင္ ေၾကာင္တစ္ေကာင္လိုေပါ့ပါးၿပီး က်ားတစ္ေကာင္လို႕ သန္မာတယ္ လို႕ ရာဇဝင္ထဲ မွာ ေက်ာ္ၾကားေလရဲ့....။

သူဘာျဖစ္လို႕ အဲလို စြမ္းေနတာလဲ သိလား???????

ဘႀကီး ဘုန္းႀကီးက သူ႕ကို ေပါင္မွာ ေၾကာင္တက္ေၾကာင္ဆင္း ထိုးကြင္းမွင္ေၾကာင္ ထိုးေပးထားလို႕ပဲ...

အဲ...ေၾကာင္တက္ေၾကာင္ဆင္း ထိုးတိုင္းေတာ့ အဲလိုႀကီး မစြမ္းဘူးေနာ္ သြားစမ္းၿပီး ထိုးၾကည့္ၾက မွာ စိုးလို႕ သတိေပးတာ သူက ထိုးေဆး ကို စပယ္ရွယ္ စပ္ၿပီး (ေႁမြေဟာက္၊ေႁမြေပြး၊ေႁမြစိမ္းမွီးေျခာက္၊ဆင္ပစ္ေႁမြ... စတာေတြရဲ့ အဆိပ္ ကို ဆတူေရာၿပီး မွင္ရည္နဲ႕စပ္ထားတာလို႕ သတင္းရတယ္ဗ် ဒါက စမ္းလိုသူေတြ အတြက္ ေစတနာ ဗရပြ နဲ႕ သတင္းေပးတာပါ mrgreen...) မွ ေဆးေပါင္းခတဲ့ ည လို႕ ေလာကီပညာရပ္ လိုက္စားသူေတြ က သတ္မွတ္တဲ့ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႕ည သန္းေခါင္ရံ အခ်ိန္တိတိ မွာ ငတက္ျပား ကို ထိုးကြင္းထိုးေပးလိုက္တာ တစ္ခါထဲ ေဆးလဲ ေအာင္ေရာ ငတက္ျပား ခမ်ာ ျငိမ္ျငိမ္ ေနလို႕ မရေတာ့ပဲ ဇရပ္ေခါင္မိုး ေတြ ေပၚကို ေလွ်ာက္ခုန္ကူး ေနတယ္ တဲ့ဗ်....။

ထားပါေတာ့ေလ အဲဒီလို အစြမ္းအစ ေတြ ထူးတတ္တဲ့ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ညႀကီး မွာ ေဆးေအာင္သြားတဲ့ ငတက္ျပားႀကီး ကို ဂုဏ္ျပဳျပီး ကိုယ္ေတြလဲ သူ႕လိုမ်ိဳး ဓါတ္ကေလး နည္းနည္း ရပါေစေတာ့ ဆိုၿပီး မယ္ဇလီဖူး ကို ည သန္းေခါင္ ၁၂ နာရီတိတိ မွာ ခူးၿပီးသုပ္စား......၊

ေနာက္ ညမွာ ေန႕လည္ေလာက္ကတဲက ၾကက္ျခံမွာ သြားဝယ္ထားတဲ့ ၾကက္ကို ( အမွန္တကယ္ ဆိုရင္ ေတာ့ နယ္ေတြ ရြာေတြမွာ အဲဒီ ၾကက္ကိုလဲ ခိုးရမွာဗ်.. ဒါေပမယ့္ ရန္ကုန္မွာ ဘယ္သူ႕အိမ္က ၾကက္သြားခိုးရမွာလဲ ဒီေတာ့ သဃၤန္းကၽြန္းက ၾကက္ျခံေတြမွာ သြားဝယ္တာ ဒါေပမယ့္ ယၾတာ သေဘာနဲ႕ ၾကက္ဥေတာ့ ခိုးလာၾကတယ္ redface...).. ဘူးသီးေလး နဲ႕ အခ်ိဳရြက္ေလး နဲနဲခပ္... (ဟဲ... ဒါကေတာ့ ေယာက်ၤား ေလးေတြသိမွာပါ ဘာရြက္လဲ ဆိုတာ )ၿပီး ကာလသား ဟင္းခ်က္စားၾကတာ အို ဘာေျပာေကာင္းမလဲ အိမ္မွာခ်က္တဲ့ ဟင္းနဲ႕လဲ မတူဘူး ဘယ္နာမည္ ႀကီး ဆိုင္က ဟင္းနဲ႕မွ လဲ မတူဘူး ေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ...တနွစ္မွ တစ္ခါ စားရတဲ့ ဟင္းလို႕ေတာင္ ေျပာလို႕ရတယ္ တစ္ခ်ိဳ႕ေကာင္မေလး ေတြ ဆို အဲဒီဟင္း အရသာ ကို သိသြားလို႕ ဟဲ့ ဟင္းက်က္ရင္ ငါ့ ကို တစ္ခြက္ စာေလာက္ လာပို႕ေပးပါဟယ္ ၾကက္သားဖိုး ငါလဲ စိုက္ပါ့မယ္ ဆိုၿပီး ေအာ္ဒါ မွာထားၿပီး ေစာင့္စားျပီးေတာ့ မွ အိပ္တဲ့ ေကာင္မေလး ေတြလဲ တစ္ပံုႀကီး .....။

အဲလို အဲလို ေပါ့ဗ်ာ သမိုင္းအစဥ္ အလာ ႀကီးမားတဲ့ သူခိုးႀကီး ငတက္ျပား ႀကီး လိုပဲ ေဆးေပါင္းခတဲ့ ဟင္းေတြ စားျပီး သကာလ မွာပဲ သမိုင္းအစဥ္အလာ မညွိဳးရေအာင္ လို႕ စတိ သေဘာေလး ဟို အိမ္က ပစၥည္း ဒီေရြ႕ ဒီအိမ္ က ပစၥည္း ဟို ေရြ႕ လုပ္ၾကပါေတာ့တယ္ ဟို ေရြ႕ ဒီေရြ႕ ဆို လို႕ ဟိုဘက္အိမ္ ဒီဘက္ အိမ္ လို႕ေတာ့ မေအာက့္ေမ့နဲ႕ ေနာ္ တစ္ခါတစ္ေလ ရပ္ကြက္ နွစ္ခု ေလာက္ ေက်ာ္သြားလို႕ ျပန္မရ ၾကေတာ့တာေတြ ရွိတယ္ ဟီးးး...။

ဒီေတာ့ လမ္းထဲက လူမ်ား ဘာလုပ္ၾကပါသနည္း ?????

ကင္းေစာင့္တာေပါ့ ဟက္ ဟက္ ....

လံုျခံဳ ၿပီ ထင္ပါသလား မိတ္ေဆြ မလံုျခံဳပါ လမ္းထဲ လူမုန္းမ်ား မ်က္မုန္းက်ိဳး ခံရသူမ်ား ပိုဆိုးပါ၏..အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ကင္းေစာင့္ေသာသူမ်ား က ဦးေဆာင္ၿပီး ဤ ငတက္ျပားဂုဏ္ျပဳပြဲ ႀကီး ကို က်င္းပေသာ ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါ၏...

ယၡဳလဲ လမ္းထဲမွ စြာေတးလန္ လြန္းေသာ ေၾကာင့္ ေယာကၤ်ား မရေသာ အပိ်ဳႀကီး ညီအစ္မ အိမ္ေရွ႕ ျခံဝင္းတံခါး ဝတြင္ ဟိုဘက္ တစ္လမ္းေက်ာ္မွ ဦးက်ားႀကီး အိမ္ေရွ႕ တြင္ ခ်ိတ္ထားေသာ အယ္လ္ေဇးရွင္း ေခြးမ်ိဳးေကာင္းမ်ိဳးသန္႕ သားစပ္ အငွားလိုက္သည္ ဆိုေသာ ဆိုင္းဘုတ္ႀကီး ကို သြားခ်ိတ္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္..။

ေနာက္ေတာ့ လမ္းထဲက နတ္ကေတာ္ သူကေတာ့ ဘယ္နတ္ေတြရဲ့ ကေတာ္လဲ ေတာ့ မသိ ပါ အေတာ္မ်က္နွာ မ်ားေသာ နတ္ကေတာ္ ျဖစ္ပါ၏ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ကိုယ္ေတာ္ေလး ကလဲ သူ႕ကို မေနာျဖဴလို႕ ေတာ္ေကာက္ေတာ္ မူတယ္တဲ့ ကိုယ္ေတာ္ ႀကီးကလဲ ညီေတာ္ေလး ေဝစားမွ်စားလို႕ သေဘာထားသလား မသိ ညီေတာ္ နွင့္ အျပိဳင္ ေကာက္၏ ဒီေတာ့ သူက မိန္းမ စင္စစ္သာ မဟုတ္တာ နတ္နွစ္ပါး နဲ့ နွစ္ပါးသြားေနသတဲ့..။

သူတစ္ေယာက္ထဲ အားမရ လမ္းထဲက မိန္းမ အအို အပ်ိဳ ေတြ ကိုပါ သူ႕ေယာက်ၤား ေတြနဲ႕ေပးစားေနသျဖင့္ အိမ္ေထာင္ရွင္ မိန္းမ မ်ားက သူ႕လင္ ေတြကို ဟိုး ဆရာ ဟိုး ကိုယ္ေတာ္ေလး ေကာက္ထားလို႕ တစ္လ ခြဲအိပ္မယ္ အပ်ိဳမေလး မ်ားကလဲ ေမာင္ ရယ္ စာေမးပြဲ ေအာင္ဖို႕၊ အလုပ္ေလွ်ာက္ထားတာ အဆင္ေျပ ဖို႕ေလ ကိုယ္ေတာ္ေလးက ကိုယ္ဖိရင္ဖိ ေစာင့္ေရွာက္မွာ မို႕လို႕ ေတာ္ေကာက္ထားတယ္ ဒီေတာ့ ဒီတစ္လ ေတာ့ ေမာင္နဲ႕ခ်ိန္းေတြ႕ဖို႕ မျဖစ္ဘူး ကိုယ္ေတာ္ေလး ကိုယ္ေတာ္ၾကီး တို႕ စိတ္ဆိုးသြားမယ္ ဆိုသူကဆို ျဖစ္ေနသျဖင့္ အေတာ္ေလး လူငယ္လူၾကီး ကာလသား တို႕၏ ေမတၱာ ကို ခံယူေနသူ ျဖစ္သည္....။

ဒီေတာ့ ဂုဏ္ျပဳခံ ပုဂိၢဳလ္ မ်ားထဲ တြင္ သူမကလဲ ထိပ္ဆံုးက ပါဝင္မည္ဆိုတာ ကိုယ္ေတာ္ေလး ကိုယ္ေတာ္ႀကီးေမးစရာ မလိုေအာင္ ေသခ်ာေပါက္ က်ိန္းေသေန၏...။

ကဲ လာပါၿပီဗ်ာ ေစ်းဘက္ကေန မဲမဲ မဲမဲ နဲ႕ထိုက္မင္းနဲ႕ေအာင္ေဝျဖိဳး ဘာေတြသယ္လာလဲ ဆိုေတာ့ ေစ်းထဲက ဝက္သားဆိုင္ က ဝက္သား တစ္ပိသာ ဘယ္ေလာက္ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ႀကီးရယ္ ဝက္ေပၚၿပီး အသားဖ်က္ ၿပီး လႊင့္ပစ္ ထားတဲ့ ဝက္ရိုး အျပည့္ ပါတဲ့ ေတာင္းႀကီး ရယ္ေပါ့ဗ်ာ အဲဒါႀကီး ကို နတ္ကေတာ္ အိမ္ေရွ႕က ကိုယ္ေတာ္ႀကီး ကိုယ္ေတာ္ေလး နတ္နန္းစင္ ေဘးမွာ ခ်ထားၿပီး ဆိုင္းဘုတ္ႀကီး ေထာင္ထားေပးလိုက္တယ္....။

ဟီးဟီး ကဲစာဖတ္သူ အေပါင္းတို႕ စဥ္းစားသာ ၾကည့္ၾကပါေတာ့ဗ်ာ

မနက္မိုးလင္းတဲ့ အခ်ိန္ သားစပ္ဖို႕ လိုက္မယ္ ေၾကာ္ျငာထားတဲ့ အပ်ိဳႀကီး ေတြ ညီအမနဲ႕ ဝက္သားေရာင္းေနတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ႀကီး ကိုယ္ေတာ္ေလး တို႕ ကို ျမင္ရတဲ့ အခါ ရင္ထုမနာ ျဖစ္သြားမယ့္ နတ္ကေတာ္ တို႕ ဘယ္လိုပံု ေတြ ျဖစ္ေနၾကမလဲ ဆိုတာကို...။

(တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ည ေရာက္ျပီ ဆိုေတာ့ အရင္ငယ္တုန္းက သူခိုးႀကီးညမွာ ေသာင္းက်န္းခဲ့ ဖူးတာေလး ေတြ ကို အမွတ္တယ ျပန္ေရးလို္က္တာပါ )


Friday, August 8, 2008

ဘဝစာမ်က္နွာထဲက ၈.၈.၈၈




Don't need more 8888
************************
ၿပီးခဲ့ပါၿပီ အတိတ္က ျဖစ္ရပ္ေတြ

ငါ့ရဲ႕ အေသြးသားေတြ

ငါ့ရဲ႔ခႏၶာကိုယ္ေတြ

ၾကက္သီးေတြ တစ္ျဖန္းျဖန္းထခဲ့ရတယ္

အသက္အေပါင္းမ်ားစြာကို

အမ်ဳိးမ်ဳိးစေတးခဲ့ရတဲ့

လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ကေပါ့…

အဆက္မျပတ္ ထြက္ေပၚလာတဲ့ ေသနတ္သံေတြ

ငိုသံေတြ ေအာ္သံေတြနဲ႕

ငါ့ရဲ႕နားထဲမွာ ျပန္ၾကားေယာင္မိတယ္

လြန္ပါေစေတာ့ အဲ့ဒီျဖစ္ရပ္ေတြ…

ညီအကိုေတာ္ တစ္ဦး၏ ခံစားခ်က္ ကဗ်ာ ျဖစ္ပါသည္။

ဒိုင္ယာရီ အမွတ္ (၁၅) ၾသဂုတ္လ (၈) ရက္...
***********************************
ဒီေန႕ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ အထူး စိတ္လႈပ္ရွား ေနသည္..။

ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ဒီေန႕က ိုေရာက္လာဖို႕ သူတို႕ အခ်ိန္အေတာ္ ၾကာၾကာ ေစာင့္ခဲ့ ရသည္..။

အခု ေက်ာင္းသြားျပီး ေက်ာင္းမွာ သူတို႕ အ.က.သ (အေျခခံပညာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ) အဖြဲ႕ေတြ ျပည္လံုးကၽြတ္ ဆႏၵျပပြဲ ၾကီးမွာ ပါဝင္လႈပ္ရွား ဖို႕ေက်ာင္းက ေက်ာင္းသား မ်ား ကို ဦးေဆာင္ ျပီး လမ္းေပၚ ထြက္ဖို႕ သူတို႕၏ ေနာင္ေတာ္ မ်ား ျဖစ္သည့္ တ.က.သ(တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ) နွင့္ ဗ.က.သ (ဗမာနိုင္ငံလံုး ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ) တို႕မွ လမ္းညႊန္ခ်က္ အတိုင္း လုပ္ေဆာင္ ရန္ ျဖစ္သည္...။

ေက်ာင္းသို႕ေရာက္ျပီ အဖြဲ႕ဝင္ မ်ား ကေတာ့ အဆင္သင့္ ဒါေပမယ့္ က်န္ ေက်ာင္းသား အင္အား ကေတာ့ နည္းပါးလွသည္ ဘာေၾကာင့္ လဲဆိုေတာ့ ဒီေန႕မွာ ေက်ာင္းသား မ်ား ဦးေဆာင္ ဆႏၵျပ ၾကမည္ ဆိုေတာ့ မိဘ မ်ား ကေက်ာင္းသို႕ သားသမီး မ်ား ကို ေပးမလႊတ္ေတာ့...။

ေက်ာင္းေရွ႕တြင္ လည္း စစ္ကား သံုးစီး က အဆင္သင့္ ေနရာ ယူထားလို႕....

ဘာေၾကာင့္ လဲဆိုေတာ သူတို႕ေက်ာင္း က တာေမြ အထက (၅) .....ေက်ာက္ေျမာင္း ေစ်းလမ္းဆံု အနီးရွိ တာေမြ ျမိဳ႕နယ္ေကာင္စီရံုး နွင့္ ကလဲနီးသည္....။

ေယာက်ၤား ေလးေက်ာင္း ပီပီ ေနာင္ေတာ္ မ်ား စလိုက္ သည့္ ေနာက္ပိုင္း သူတို႕ကလဲ ေန႕စဥ္ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ တိုင္း တရားေဟာခ်င္း ေႂကြးေက်ာ္ သံမ်ား ေအာ္ဟစ္ ျခင္းတို႕ ကိုလုပ္ေလ့ ရွိရာ ျမိဳ႕နယ္ေကာင္စီ ရံုးမွ သူတို႕ေက်ာင္း ကို စစ္ကား သံုးစီး အေစာင့္ခ်ထားလိုက္သည္....။

ဒီေန႕ ၈.၈.၈၈ ေန႕

ေက်ာင္းက ဆရာမၾကီး ထံ အထက္မွ ေက်ာင္းသား မ်ားကို ေက်ာင္းတြင္ လူမစုေစရန္ အိမ္သို႕ ျပန္လႊတ္ခိုင္း သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ အိမ္ျပန္လာခဲ့ ရသည္ ဘာဆက္လုပ္မည္ နည္း ကၽြန္ေတာ္ တို႕ တာဝန္က ေက်ာင္းမွာ လူစု ထားျပီး ခ်ီတက္လာမည့္ အကိုေတာ္ အဖြဲ႕မ်ား ထံပူေပါင္းရန္ ျဖစ္သည္ အခုေတာ့ ေက်ာင္းတြင္ လူမစုနိုင္ေတာ့ အကိုေတာ္မ်ားကလဲ ဒီအခ်ိန္ ဘယ္ကို ေရာက္ေနသည္ ဆိုတာ မသိနိုင္ (ယၡဳ ေခတ္လို ဟန္းဖုန္း မ်ားရွိလွ်င္ ေတာ့ေကာင္းေလစြ) ဒီလိုနွင့္ ေန႕လည္ ခ်ိန္ေလာက္ ေရာက္လာရာ ကၽြန္ေတာ္ တို႕လမ္းမေပၚ ထြက္ေမွ်ာ္ ေနမိသည္ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီေန႕မွာ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြ အကုန္ လမ္းေပၚ ထြက္လာ ၾကမည္ ဆိုတာ ယံုၾကည္သည္ ...

ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ထဲ မဟုတ္ပါ အားလံုးေသာ ျပည္သူမ်ားကလဲ ယံုၾကည္ၾကသလို ပူးေပါင္းပါဝင္ရန္လည္း ေစာင့္ဆိုင္း ေနၾကသည္...။

ကၽြန္ေတာ္ ျမိဳ႕နယ္ေကာင္စီရံုး ဘက္ကို လွမ္းၾကည့္ ေနခ်ိန္ တြင္ ေကာင္စီရံုးဝင္း အတြင္း စစ္ကား ေျခာက္စီး ခန္႕ ထိုးထားသည္ ကို ျမင္ေနရသည္...

လမ္းမ ေဘး ပလက္ေဖာင္းမ်ားတြင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တို႕လိုပဲ လည္ပင္း တစ္ေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ ျဖင့္ ဘယ္အခ်ိန္ မွာ မ်ား လူထု ႀကီး ခ်ီတက္လာမလဲ ဆိုတာ ေစာင့္ဆိုင္း ေနသူမ်ား ျပည့္ေနသည္...။

ေန႕လည္ ၃ နာရီ ခန္႕တြင္ ျမိဳ႕နယ္ ေကာင္စီ ရံုး အတြင္း စစ္သားမ်ား လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ျဖစ္သြားသည္ ကို ေတြ႕လိုက္႕ရသည္ သူတို႕အကုန္လံုး ကားမ်ားေပၚ အေျပးအလႊား တက္ျပီး ကားမ်ားကို ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲ ဘက္ဆီသို႕အျပင္းေမာင္းနွင္သြားၾကသည္ ..။

ေကာင္စီရံုး မွ လူမ်ားလည္း အကုန္ထြက္လာျပီး ေကာင္စီရံုး ကို တံခါးေတြ အကုန္ပိတ္ ေသာ့ခတ္ ကာ ထြက္သြားၾက၏...

ထိုအခ်ိန္ မွာ ပင္ ......

တာေမြ ေစ်း ဘက္မွ လူမ်ား ေအာ္ဟစ္လိုက္သည့္ အသံၾကီးက ဟိန္းထြက္လာ၏...
တဆက္ထဲ မွာ ပင္ ဆိုင္ကယ္ သံမ်ား ဆူညံစြာ ၾကားလိုက္ ရသလို ကၽြန္ေတာ္ တို႕ျမင္ကြင္းထဲ သို႕လည္း ဆိုင္ကယ္မ်ား အုပ္စုလိုက္ ေမာင္းနွင္လာ၏ ေရွ႕ဆံုးမွ ေမာင္းနွင္လာသည့္ ဆိုင္ကယ္ တြင္ ေက်ာင္းသား တို႕၏ သေကၤတ ျဖစ္သည့္ ျမန္မာ နိုင္ငံလြပ္လပ္ေရး ၾကိဳးပမ္းမႈ သမိုင္းတြင္ လည္း အျမဲ ေရွ႕ဆံုးမွ ဦးေဆာင္ ခ်ီတက္ျမဲ ျဖစ္သည့္ ခြပ္ေဒါင္း အလံ ၾကီး က ေလထဲတြင္ တလူလူ လြင့္လို႕ ဆိုင္ကယ္ သမားမ်ား က...

" ေက်ာင္းသား မ်ား ဦးေဆာင္ ျပီး ဆႏၵျပ လူထုၾကီး ခ်ီတက္ လာပါျပီ အားေပးၾကပါ အားေပးၾကပါ" ဟု

အဆက္မျပတ္ေအာ္သြားသည္ ဆိုင္ကယ္ မ်ား ကေတာ့ မ်ားသလား မေမးနွင့္ အစီးေရ ရာေက်ာ္မည္ အားလံုးကလဲ ခြပ္ေဒါင္း အလံမ်ား တလူလူ နွင့္ ခြပ္ေဒါင္းတံဆိပ္ပါ နဖူးစည္းမ်ား စီးထားၾကသည္..ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ ၾကက္သီးေမြးညင္း မ်ား တေျဖာင္းေျဖာင္း ထသြားသည္ လမ္းနေဘးမွ ၾကည့္ေနသူမ်ား အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖင့္ ေဟး ကနဲ ေအာ္လိုက္ၾကသည္ အားလံုးခုန္ေပါက္ ေပ်ာ္ရႊင္ ေနၾကသည္ ကသည့္လူက လဲ က လို႕ ....

ဆိုင္ကယ္သမားမ်ား ေက်ာက္ေျမာင္းေစ်း မီးပြိဳင့္ လမ္းဆံု ျမိဳ႕နယ္ေကာင္စီရံုး ေရွ႕ တြင္ ဆိုင္ကယ္မ်ား ကို လွည့္ပတ္ စီးနင္းျပီး ေနာက္မွ ခ်ီတက္လာ သည့္ လူထု ၾကီးကို ေစာင့္ဆိုင္းေန၏..။

မၾကာပါ ေႂကြးေက်ာ္ သံမ်ား ေအာ္ဟစ္ လာသည့္ လူထု ၾကီး ကို တျဖည္းျဖည္း ျမင္ကြင္းထဲ ဝင္လာသည္ ကိုေတြ႕လိုက္ရ ပါသည္...

ေရွ႕ဆံုးတြင္ေတာ့ အျဖဴအစိမ္းေက်ာင္း သားေလးမ်ားက ခြပ္ေဒါင္းအလံ ကိုကိုင္သူကိုင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံု သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း ပံု မ်ားကိုင္ေဆာင္သူကကိုင္ ျဖင့္ အလံမ်ား ရဲရဲ ေတာက္လွ်က္ ခ်ီတက္လာၾကပါျပီ...။

လမ္းမနေဘး ၾကည့္ေနသူမ်ား မိမိတို႕ အိမ္အတြင္း အေျပးအလႊား ျပန္လည္ ဝင္ေရာက္ သြားၾက၏...

ျပန္ထြက္လာေသာ အခါတြင္ မေတာ့ ေရအိုးမ်ား ခ်ိဳခ်ဥ္မ်ား ေပါင္မုန္႕မ်ား စားစရာ ေသာက္စရာ မ်ားက လူတိုင္း၏ လက္ထဲမွာ အျပည့္ ျပီးေတာ့ ခ်ီတက္ လာသူမ်ား ကို ကမ္းေပး ၾက၏..

လူငယ္ လူလတ္ ပိုင္းမ်ား ကေတာ့ ခ်ီတက္လာသည့္ လူထုထဲ ေျပးဝင္ သြားျပီး လူစီးေၾကာင္း ၾကီးနွင့္ တစ္သား ထဲ စီးဝင္ လိုက္ပါ သြားၾက၏.. လူငယ္ လူလတ္ ပိုင္းမ်ား သာ မက ပါ လူၾကီးမ်ား အမ်ိဳးသမီး မ်ား လဲ လူထု တပ္ၾကီးတြင္ ပါဝင္ ၾကပါသည္...။

လူတန္းစားေပါင္းစံု အသက္အရြယ္ မ်ိဳးစံု ပါပဲ

ကၽြန္ေတာ္ တို႕ အဖြဲ႕လဲ လူစီးေၾကာင္းထဲ ေျပးဝင္ စီးေမ်ာ လိုက္ပါ လိုက္ပါသည္...

ဒီေနာက္တြင္ မေတာ့သိမ္ျဖဴလမ္း မၾကီး အတိုင္း ရန္ကုန္ ျမိဳ႕ထဲသို႕ ဆက္လက္ ခ်ီတက္ ခဲ့ၾကသည္..

လမ္းေတာက္ေလွ်ာက္ တြင္ ပါဝင္ ပူးေပါင္း လာသူမ်ား က မနည္းလွ ရပ္ကြက္ တိုင္း လိုလိုတြင္ လူမ်ား အကုန္ထြက္ လိုက္လာၾက၏...

ျမိဳ႕ထဲေ၇ာက္ေတာ့ အျခား ေနရာေပါင္း စံု မွ ခ်ီတက္ လာၾကသူ မ်ားလည္း ရန္ကုန္ ျမိဳ႕၏ အသည္းနွလံုး ဆူးေလ ေစတီ နွင့္ မဟာဗႏၶဳလ ပန္းျခံ ပတ္ပတ္လည္ တြင္ ျပည့္နွက္ေနျပီ...

ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ ေရွ႕တြင္ ေတာ့ ထိုစဥ္က ကၽြန္ေတာ္ တို႕ေခၚသည့္ အန္းမတ္ ကား ေခၚ ဘရင္းကယ္ရီယာ စက္ေသနတ္ မ်ား တပ္ဆင္ထားသည့္ သံခ်ပ္ကာ ကား မ်ား က အသင့္အေန အထား ျဖင့္ေစာင့္ဆိုင္းလို႕....

ဒီလိုနဲ႕ ျမိဳ႕ထဲ မွာ ပတ္ေနရင္း ည ၁၁ နာရီ ခြဲခန္႕တြင္ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ အဖြဲ႕ မွာ အိမ္က လူၾကီးမ်ား စိတ္ပူ မည္စိုး သျဖင့္ လူစု လူေဝး ၾကီးထဲမွ ခြဲထြက္လာ ျပီး အိမ္သုိ႕ျပန္လာ ၾကသည္.....

ကၽြန္ေတာ္ တို႕ ကန္ေတာ္ေလး အထက (၁) နား သို႕ အေရာက္တြင္ေတာ့ ဝမ္းနည္း တုန္လႈပ္ဖြယ္ ရာ သတင္းစကား ၾကားလိုက္ရတာ ကေတာ့ ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ ေရွ႕တြင္ ဆႏၵျပသူ မ်ား ကို အစိုးရက ပစ္ခတ္ သျဖင့္ အေတာ္ မ်ားမ်ား ေသဆံုးသြားေၾကာင္း လူမ်ားလည္း ေျပးရင္း လႊားရင္း ေဒါသ ျဖစ္သျဖင့္ အစိုးရ ပိုင္ အေဆာက္ အဦးမ်ား ရံုးကားမ်ား ကို ဖ်က္ဆီး မီးရိႈ႕ၾကေၾကာင္း စသျဖင့္ သတင္းမ်ား ၾကားရပါေတာ့သည္....

ဤ ကား သမိုင္းတြင္ လူမဆန္ေသာ လူသတ္ပြဲၾကီး ၏ အစ ပဏာမ ပတ္ပ်ိဳး ပင္ျဖစ္ပါေတာ့ သည္...။

၉.၈.၈၈ ေန႕ကၽြန္ေတာ္ တို႕စေတာ့ဂိတ္ ကုန္း ယၡဳ သိမ္ျဖဴကုန္း တြင္ အပစ္ခံရသည္ကို ဘဝထဲကစာမ်က္ႏွာမ်ား တြင္ ဆက္လက္ ေရးသားတင္ျပ သြားပါမည္..။